สามีเก่าในชาติก่อน ฉันยกให้เธอ

ตอน 1 รักที่ไม่ได้มีแค่สองคน "พี่ติน แพรไม่สบายใจกับเรื่องของเราเลย " แพรไหม เอ่ยขึ้นขณะที่ร่างกายของเธอ ปราศจากเสื้อผ้า ร่างเปลือยเปล่ามีเพียงอ้อมแขนของชายหนุ่ม ที่เธอเรียกชื่อ โอบกอดเธออยู่ ใบหน้าของเธอดูไม่มีความสุขแววตาดูเป็นกังวลอย่างยิ่ง เพราะรู้สึกผิดต่อการกระทำในครั้งนี้ "แพรจะคิดมากทำไม เราสองคนรักกัน มันผิดตรงไหน" ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นก่อนจะใช้ริมฝีปากหยักได้รูป ประทับรอยจูบ บนหน้าผากเนียนมนของหญิงสาว "แต่พี่ตินเป็นแฟนพี่พาย แล้วที่สำคัญ แพรกับพี่พายก็เป็นพี่น้องกันนะ" คำพูดของเธอสั่นเครือ แววตาคลอไปด้วยหยาดน้ำตา ก่อนที่จะค่อยๆ ไหล ลงมาเปียกแก้มนุ่ม "ไม่เอาอย่างนี้สิแพร พี่เคยบอกแพรไปแล้วไง ที่พี่ต้องคบกับพาย เพราะมันเป็นความต้องการของผู้ใหญ่ พี่ก็ไม่รู้จะขัดยังไง แต่พี่ขอยืนยันตรงนี้เลยนะ ว่าพี่รักแพรไม่น้อยไปกว่าพายเลย ไม่ต้องร้องนะคนดี" ชายหนุ่มใช้นิ้วเกลี่ยคราบน้ำตา บนใบหน้าสวยของหญิงสาว ก่อนจะบรรจงก้มลงมาจูบ ที่หน้าผากของเธออีกครั้ง เพื่อเป็นการปลอบใจ ตินหรือติณภัทร เป็นหนุ่มหล่อหน้าตาดี อีกทั้งฐานะก็ยังร่ำรวย ระดับมหาเศรษฐีของจังหวัดสุพรรณบุรี จึงเป็นที่หมายตาของสาวๆ น้อยใหญ่ แต่ดูเหมือนว่าตัวของติณภัทรจะไม่ได้สนใจใครเป็นพิเศษ นอกจาก พระพาย ลูกสาวคนโตของผู้ใหญ่เพิ่ม เมื่อไม่นานมานี้ เขายังประกาศแต่งงานกับเธอ ทำให้ความหวังของบรรดาหญิงสาว ๆ ทั้งหลายพังทลายลง การแต่งงานครั้งนี้ เกิดขึ้นจากความเต็มใจของทั้งสองฝ่าย เพราะพระพายเองก็รักติณภัทรเหมือนกัน โดยที่เธอไม่รู้เลยว่า ติณภัทรคนรักของเธอ กับน้องสาวแท้ๆ ที่คลานตามกันออกมา ร่วมกันหักหลังสวมเขาให้กับเธอมาสักพักแล้ว เช้าวันใหม่... "พายเสร็จแล้วไปกันเลยไหมคะ " เสียงเล็กสดใสดังขึ้น ก่อนจะปรากฏร่างของสาวสวย ตาคม รูปร่างสมส่วน เดินถือกระเป๋าสะพายใบเล็กออกมา "ไปสิครับ แล้ววันนี้เราจะไปกันสองคนเหรอ พายไม่ชวนน้องแพรไปด้วยล่ะ" เขากวาดสายตามองหาแพรไหมไปทั่วบริเวณ แต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อไม่เห็นแม้แต่เงาของเธอ "พายชวนแล้วค่ะ แต่น้องแพรบอกว่าไม่อยากไป" ติณภัทรพยักหน้าเข้าใจ "งั้นเราก็ไปกันเถอะ เดี๋ยวสายแล้วแดดจะร้อน" วันนี้ติณภัทรมารับพระพายไปลองชุดแต่งงาน ทั้งที่จริง ๆ แล้วพวกเขาควรมาลองชุดกันตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว แต่เพราะพระพายยังไม่ว่าง จึงได้ถูกเลื่อนมาเป็นวันนี้แทน ทันทีที่ก้าวเข้าไปในร้าน ก็พบกับชุดเจ้าสาวสวย ๆ มากมายหลายชุด พระพายยิ้มอย่างมีความสุข เมื่อได้เห็นชุดเจ้าสาวเหล่านั้น นึกจินตนาการถึงตัวเองตอนที่ได้สวมมัน เธอเองก็อยากรู้เหมือนกัน ว่ามันจะสวยขนาดไหนเมื่อมาอยู่บนตัวเธอ "ยืนยิ้มอะไรอยู่ตรงนั้นครับ มาเลือกชุดเถอะ เดี๋ยวต้องไปร้านของชำร่วยต่ออีกนะ" ติณภัทรเอ่ยเรียกให้ว่าที่เจ้าสาวของเขาได้สติก่อน ที่ตัวเขาจะเดินไปเลือกชุดของตัวเองต่อ พระพายเลือกอยู่นานก็ได้ชุดที่ถูกใจ เธอตั้งใจใส่ออกมาอวดว่าที่เจ้าบ่าวของเธอ แต่เธอเดินออกมาสักพักแล้ว เขาก็ยังไม่หันมามองเสียที เอาแต่เหม่อมองออกไปนอกร้าน "ติน ติน ตินคะ.!!" พระพายลองใช้เสียงที่ดังกว่าเดิมเรียกว่าที่เจ้าบ่าวของเธอ ครั้งนี้ได้ผล ติณภัทรหันหน้ากลับมาทันที "เหม่ออะไรอยู่เหรอคะ หรือว่าแอบคิดถึงใครอยู่" ชายหนุ่มกำลังจะลุกขึ้นเดินเข้ามาหาว่าที่เจ้าสาวของเขา ก็ต้องชะงักกับคำที่เธอเอ่ยออกมา ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าเธอแค่แซวเล่น แต่คนที่มีชนักติดหลังอย่างเขา ก็พลอยระแวง "ผมยังจะไปคิดถึงใครได้อีก เจ้าสาวของผมสวยขนาดนี้ พายก็เข้าใจแซวผมนะ " แต่พอคิดได้ ก็ต้องรีบส่งยิ้มให้เธอ และหาคำพูดมากกลบเกลื่อน เพื่อให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น "แพรคิดว่าเราควรจะต้องหยุดความสัมพันธ์ของเราลงเพียงแค่นี้ แพรกลัว ถ้าสักวันพี่พายรู้ แพรคงไม่มีหน้าไปเจอพี่พายอีก ไหนยังจะพ่อกับแม่ ทุกคนจะผิดหวังกับแพรขนาดไหน พอเถอะนะ แพรขอร้อง" "ไม่..! พี่ไม่มีทางยอมเสียแพรไปอย่างแน่นอน" ติณภัทรกระชากร่างเล็กของแพรไหมเข้ามากอดไว้แน่น แพรไหมตกใจ พยายามสลัดตัวเองให้หลุดจากอ้อมกอดของเขา แต่มันก็ไม่เป็นผล เธอรีบกวาดสายตามองไปรอบๆ เพราะกลัวว่าจะมีใครมาเห็นเข้า "พี่รู้นะที่แพรต้องการทำแบบนี้ เพราะไม่อยากเห็นพี่แต่งงานกับคนอื่น" "คนอื่นที่ไหนกันคะ พี่พายเขาเป็นพี่ของแพรนะ แล้วที่สำคัญเขาก็เป็นคนที่พี่ตินรักด้วย แพรต่างหากที่เป็นคนอื่น" แขนเล็กพยายามผลักเขาออกอีกครั้ง แต่ก็ไม่เป็นผล "แต่พี่ก็รักแพรด้วย ทำไมล่ะ พี่จะรักทั้งสองคนไม่ได้เลยเหรอ เข้าใจพี่หน่อยสิ พี่เองก็เจ็บที่เห็นแพรเสียใจ พี่ทรมานไม่น้อยไปกว่าแพรเลยนะ หรือแพรจะให้พี่ยกเลิกงานแต่ง จะได้ไม่ต้องมีใครเสียใจอีก เอาอย่างนั้นไหม " "ไม่นะพี่ติน พี่ทำอย่างนั้นไม่ได้นะ ถ้าพี่ทำอย่างนั้น พี่พายจะต้องเสียใจมาก ห้ามทำเด็ดขาด แค่นี้แพรก็ทำร้ายพี่พายมามากพอแล้ว อย่าทำให้แพรต้องเลวมากไปกว่านี้เลย" เธอปฏิเสธเสียงแข็ง พร้อมกับหยดน้ำตาที่ค่อย ๆ ไหลอาบแก้ม ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งกับพื้น คำขู่ของติณภัทรทำให้เธอรู้สึกเกลียดตัวเองมากขึ้นไปอีก "ไม่รู้ล่ะ ถ้าแพรอยากยุติความสัมพันธ์ พี่ก็จะยกเลิกงานแต่งกับพาย" "ทำไมพี่ตินเห็นแก่ตัวแบบนี้" น้ำเสียงสั่นเครือ ใบหน้าเล็กแสดงอาการตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด "พี่มันก็ไม่ใช่คนดีอะไร ตอนนี้กำลังจะเสียคนรักไป พี่ก็คิดได้แค่นี้แหล่ะ" ติณภัทรยกมือทั้งสองข้างขึ้นลูบที่ใบหน้าของตัวเอง ก่อนจะถอนหายใจออกมา นัยน์ตาแดงก่ำ ที่ไม่ใช่แววตาของความโกรธแค้น แต่เป็นแววตาของความผิดหวัง ตอนนี้เขากำลังผิดหวังในตัวเองเป็นอย่างมาก เขาก็ไม่คิดเหมือนกัน ว่าตัวเขาเองจะโลภมากขนาดนี้ รักทั้งพี่ทั้งน้องพร้อม ๆ กัน พี่ติน หรือพี่ตีนคะ มาพบกับพระเอกหลายใจอีกคนของเรากันค่ะ แต่บอกไว้ก่อนนะคะ ว่าไม่ได้มีพี่ตินเป็นพระเอกคนเดียวแน่นอนค่ะ ส่วนพระเอกตัวจริงจะมาตอนไหน คอยลุ้นเอานะคะแม่ๆ ถ้าถูกใจก็กดใจ เพิ่มเข้าชั้นไว้นะคะ