KABANATA 26

1226 Words

ALAS OTSO NA. Alas otso na ng gabi pero wala pa si Maria. Nakapagpadeliver na ako ng dinner naming dalawa pero wala pa ring Maria na umuuwi. Hindi ko sinunod ang sinabi nitong initin ko ang pagkaing inuluto niya kanina. I feel like eating sea foods, that's why I ordered. I sighed harshly. Hindi ko na mabilang pa kung ilang beses na akong lumabas at muling bumalik sa loob ng bahay para lang tingnan siya. "Wala na yatang balak umuwi ah." I told myself. Baka naman nalasing na kaya hindi na ito nakauwi? Tanong naman ng isang bahagi ng utak ko. I doubt it. Alam kong hindi iinom ng alak si Maria lalo pa at hindi niya kilala masyado ang taong mga kasama niya. Kung alam ko lang na ganitong oras na ay wala pa siya. Sumama nalang sana ako kanina. Para wala siyang rason na tumagal doon sa par

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD