Ang Tribo ng Sunayi
1388 Words
ANG TRIBO NG SUNAYI
RED'S NOTE:
Baka maghanap na naman kayo kay Pareng Google ng tribong may ganitong pangalan, ha? Uunahan ko na kayo pauso ko na naman 'to. Peace! Hehe. Magpapa- miss muna si Jairus. Ito na muna ang pagtiyagaan ninyo. Salamat po!
***
“SAAN ka na naman pupunta?” tanong ko sa magandang lalaking nasa harap ko. Kagaya ng mga naunang gabi ay isang mainit na sandali na naman ang aming pinagsaluhan. At ngayon, nagpapaalam na naman siya sa 'kin.
“Kailangan ko nang magpaalam, Prinsesa. Hanggang sa muli.”
Bigla na lang siyang naglaho sa paningin ko at naiwan akong mag- isang nakahiga sa malambot na dayami nang walang saplot sa katawan.
Nakaramdam na naman ako ng pangungulila sa kanyang pag- alis.
Napabalikwas ako ng bangon. Isa na namang magandang panaginip. Simula nang tumuntong ako ng dies y siete ay nagsimula na akong managinip ng ganoon. Mamayang hating- gabi ay tutuntong na ako ng dies y otso. Magiging ganap na akong dalaga.
Ang pangalan ko ay Elisa at ako ang prinsesa ng tribo ng mga Sunayi.
Mataas na pala ang araw at tumatagos pa ang sikat niyon sa siwang ng kubong nagsisilbing silid ko.
Basa na naman ang pagitan ng mga hita ko. Isang taon na akong ganito. Ang sabi sa akin ng mga nakakatandang gabay, dinadanas talaga ito ng mga kababaihan sa aming tribo kapag tumuntong na sa edad na isang taon bago ang pagiging ganap na dalaga.
At mamayang gabi, gagawin ko na ang tradisyon na ginagawa ng mga kababaihan kapag sila ay nagiging ganap na dalaga.
Agad yumukod sa akin ang dalawa kong alalay nang lumabas ako ng silid ko.
“Magandang umaga, Prinsesa Elisa,” bati nila sa akin.
“Magandang umaga. Nakahanda na ba ang panligo ko?”
“Nakahanda na po.”
“Mabuti. Salamat.”
Ang aming palasyo ay gawa lamang sa kubo ngunit ito ang pinakamarangyang kubo sa lahat. Nababalot ito ng mga palamuti na nanggaling pa sa mga pakikipagkalakal ng aking amang hari sa mga dayuhan na dumadayo pa sa aming kaharian.
Iginiya nila ako papunta sa banyo kung saan nakahanda na ang malapad na paliguan kong gawa pa sa porselana.
“Cela, Tala, maaari niyo ba 'kong kwentuhan tungkol sa nangyari sa inyo nang nasa edad ko pa kayo?” tanong ko nang pinapaliguan na nila ako habang nakababad na ako sa tubig na may mga rosas at bumubulang pabango.
Nakita kong namula silang pareho.
“Hindi namin maaaring sabihin, Prinsesa,” sagot ni Cela.
“Ang tradisyon ay isang sagradong usapin na hindi pwedeng ibahagi na lang nang basta- basta, Prinsesa. Maunawaan niyo sana. Tingin ko mas maganda kung kayo mismo ang makaranas,” paliwanag naman ni Tala.
Pero ano nga ba ang nangyayari? Ang alam ko lang kailangan kong maligo sa ilog nang mag- isa mamayang hating- gabi.
Naalala ko pa noon ang tatlong mga Ate ko. Lahat sila kakaiba ang ngiti sa mga labi kapag umuuwi sila galing ng ilog matapos ang tradisyon. Lahat raw ng mga kababaihan kailangang dumaan sa ganoon para lalong pagpalain ang aming tribo.
“NARITO na po ang inyong mga damit na susuotin kapag natapos na ang ritwal, Prinsesa,” sabi sa akin ni Cela at inilahad sa akin ang bestida kong nakatiklop.
Ilang sandali na lang ay magha- hatinggabi na at kailangan ko nang magpunta sa ilog na nasa loob ng gubat. Inihatid nila ako sa b****a niyon kasama ang aking ina at mga kapatid.
“Salamat,” sabi ko.
“Anak, natutuwa kami ng mga kapatid mo para sa'yo,” sabi ng ina kong reyna.
“Nasasabik na akong malaman ang mangyayari, ina. Kailangan ko na pong umalis.”
“Mag- iingat ka, Elisa.”
Mag- isa akong naglakad papunta sa ilog at sila naman ay bumalik na sa kaharian. Inilapag ko ang aking damit sa malapad na bato at sinimulang tanggalin ang mga saplot ko.
Kailangan kong maligo sa ilalim ng maliwanag na buwan. Hindi ako sigurado kung ano ba ang ipinagkaiba niyon sa mga nakaraang paliligo ko sa ilog. Ang alam ko lang, iyon ang una kong kailangang gawin.
Masarap ang tubig sa pakiramdam ko kahit na malamig. Nakakagulat na nalibang ako sa paglangoy. Nang mapagod ako ay naghanap ako ng mapagpapahingahan at nakapagtatakang parang may humihila sa akin papunta sa malaking puno na nasa itaas ng ilog.
Kapansin- pansin ang laki niyon at sa tingin ko ay makakapagpahinga ako doon.
Malalaki ang mga nakausling ugat at umupo ako sa isa sa mga 'yon. Bakit kaya ngayon ko lang napansin ang punong ito? Ang gandang tingnan ng ilog mula sa kinaroroonan ko. Nakapagtataka rin na hindi man lang ako nag- abalang magsuot ng damit ko. Parang gusto kong dumadampi ang hangin sa mismong balat ko.
Siguro kapag natapos na ang sinasabing ritwal ay babalik ako dito para maligo ulit.
Hinayaan kong haplusin ng mga kamay ko ang katawan ko. Napahagikhik ako nang masahein ko ang mga dibdib ko. Sa kaharian namin, kinaiinggitan ang aking kagandahan at hubog ng katawan.
Natigilan ako nang may parang gumalaw sa kinauupuan ko.
“Ano ba 'to?”
Napaatras ako sa katawan ng puno at pinaghiwalay ang mga hita ko. Patuloy pa rin ang paggalaw sa ugat hanggang sa may isa pang munting ugat na tumutubo mula sa malaking ugat na kainauupuan ko ngayon.
Kinilabutan ako sa nakita ko. Biglang kumabog ang dibdib ko. Kakaiba ang ugat na iyon sa kanyang hugis at haba. Nang hawakan ko ay kakaiba ang tekstura niyon at agad kong nabawi ang kamay ko nang parang nanginig iyon.
Namula ako nang mapagtanto kong parang ari ng lalaki iyon. Pero papaanong may tumubong ganito dito?
Gayon na lamang ang pagkagimbal ko nang may mga baging mula sa kung saan ang gumapos sa magkabilang kamay at binti ko.
“A-ano'ng nangyayari?”
Sinubukan kong kumawala pero lalo lang humigpit ang pagkakagapos ng mga ito sa akin.
Sumigaw rin ako pero wala namang nangyari.
“Magiging akin ka na ngayon,” sabi ng isang boses mula sa puno.
Hah. Nagsasalitang puno!
Sa isang iglap lang ay may mga kamay na humimas sa mga dibdib ko. Napaliyad ako. Hindi ako makatutol. Minamasahe niya ang dibdib ko sa paraang gusto ko.
“Ahhh...”
May sa engkanto ang punong ito!
“Magiging akin ka.”
Dalawang kamay na naman mula sa puno ang biglang lumitaw at hinimas ang mga hita ko. Naibuka ko lalo ang mga binti ko.
Nagsimula nang mag- init ang pakiramdam ko at nakalimutan ko na ang takot.
“Ahhh...” ungol ko na naman at napatingala.
Hindi pa nakontento ang mga kamay na iyon at tinuklas pa ang p********e ko.
“Ahhh!”
Mabilis ang pagkiskis ng daliri ng kamay na iyon sa p********e ko. Parang hindi ko na yata pa kakayanin.
Minsan pa akong napasigaw nang labasan ako ng mainit at malapot na likido. Parang isang panaginip ang kaluwalhatiang natikman ko. Hindi pa doon natapos. Ibinuka ng mga kamay na iyon ang mga labi ng p********e ko habang unti- unting lumalapit ang ugat na mukhang ari ng lalaki sa b****a ng p********e ko.
“Hindi...” nanlalaki ang mga matang sabi ko. Kukunin nito ang p********e ko!
“Akin ka na ngayon!” sabi na naman ng boses.
Halos mapaiyak ako nang unti- unti akong pinasok ng ugat at napunit ang p********e ko. Ganito rin ba ang nangyari sa lahat ng mga nauna sa akin? Sa ganitong paraan ba sila naging ganap na babae?
Ang kirot na naramdaman ko ay pinalitan ng hindi maipaliwanag na kaluwalhatian nang magsimulang gumalaw ang ugat na nasa loob ko na.
Ang pangalawang pares ng kamay ay sinuportahan pa ako sa beywang at inalalayan akong gumalaw hanggang sa ako na mismo ang nagdadala.
Pabilis ako nang pabilis at pakiramdam ko kapag hindi ko naabot ano man iyon ay mababaliw ako.
“Ahhhhh...ahhh...ahhh!”
Hingal na hingal ako nang maabot ko ang kasukdulan at napakagat- labi ako nang umagos sa p********e ko ang puting dagta na inilabas ng ugat.
“Kung gano'n ito pala ang silbi mo,” nakangising sabi ko. “Gusto ko ng isa pa.”
Pumosisyon uli ako sa ugat at gumalaw nang dahan- dahan.
“Angkinin mo ulit ako, mahiwagang puno!”
Nang himasin na naman ng naunang pares ng kamay ang dibdib ko ay napagtanto kong sumasang- ayon siya.
*End of Part I*
- Writer
