EPISODE 9
1023 Words
Treshia Marie POV
Halos tatlong linggo na ang nakararaan ng umalis ang amo nya, pero para sa kanya ang tagal yata nun. Ni, text o tawag wala..well, ano nga ba sya nito? Ang sagot..dakilang assistant lang naman kaya wag syang mag-assume ng mahigit pa dun sa kabaitang pinapakita nito sa kanya.
Hindi nya alam kung bakit bigla nyang na-miss ito..ilang beses narin nyang tinangkang itanong sa pinsan nitong si Angelic, pero pinipigalan lang nya ang sarili nya. Kahiya na kasi sya kung ganun.
"Gusto mo bang itanong kung kaylan babalik si ku--este Samson?"
Maya-maya ay biglang dating ng babae mula sa likuran nya.
Araw ng sabado yun at walang pasok, kaya gaya ng dati, dakilang tambay sya sa condo ng lalaki na sinamahan naman ng pinsan nito at dalawa pang babae na halos hindi nya pa narinig nagsalita kaylan man..puro tango lang at iling ang sagot nito sa kanya.
Napangiwi sya sa sinabi nito.
Ito na naman kasi ang lahi ng boss nyang si Samson na dakilang manghuhula yata.
"Ah..eh..hindi. Medyo malungkot lang kasi dito sa bahay. Medyo nakaka-bored. Gusto nyong gumala?"
Pag-iiba nya sa usapan.
Masayang ngumiti naman ito sabay tango.
Nag-malling sila ng araw na yun at nanood ng sine gaya ng ginagawa nila ng kaibigang si-- never mind. Ayaw na nya ni maalala kahit pangalan ng minsan pinagkatiwalaan nya at naging kaibigan.
"Nag-enjoy kaba, Angellic? Mukhang first time natin ah.."
Biro nya dito dahil bakas sa ekspresyon nito na ngayon lang nakapunta dito.
"Ah..oo sinabi mo pa--i mean dito sa mall na 'to first time. Usually kasi sa mall ng ibang bansa ako sanay.."
Iwas nito habang pag-iiba sa usapan.
Ang weird talaga ng mga lahi ng amo nya, maganda sana kaso parang alien ata. Lalo na ang kasama nitong walang ka ekspresyon..ekspresyon sa mukha.
"Robot ba 'tong dalawa mong kasama? Hindi manlang nangiti eh.."
Hindi na nya napigilang itanong sa babae.
Napakamot ito sa ulo sabay ngiti ng pilit.
"Hindi kasi sanay sa tao ang mga yan..i mean, laking bukid..usually mga hayop at halaman lang nakikita."
Napangiti narin sya ng pilit at napatango nalang.
Gusto pa sana nyang sabihin na hindi naman mukhang probinsyana ang dalawa. Mukhang anak mayayaman pa nga ito, parang ka breed ng kasama nya, pero dahil awkward na ang pinag-uusapan nila ay napag-pasyahan nalang nilang umuwi. Gabi na kasi at inaantok narin sya.
Kumain narin sila sa restaurant sa mall bago umuwi kaya pagoda ang lola nyo talaga.
That night she dream of him. Siguro sa kakaisip narin nya sa lalaki kaya ganun.
"I'm coming, Treshia..wait for me huh? My promise..i will make it come true basta ikaw..lakas mo kaya sa akin."
Sabi nito sa kanya, habang hawak ang kanyang kamay.
Puro puti ang nakikita nya sa paligid at nakalutang sila pareho. Ang kinabilog ng mata nya ay ng mapansin ang mapu-puti nitong pakpak. Ang ganda nun, dahil kumi-kintab pa na akala mo eh, isang mamahaling dyamante.
Halata sa itsura nito na isa itong maharlika. Isang Prinsepeng Anghel at sadyang nasa langit nga sila.
Pinilit nyang ginigising ang sarili nya ng pakiramdam nya ay hinihila pa sya nito paitaas.
Mabilis syang umupo sa higaan. Hingal na hingal na akala mo eh..hinahabol ng kabayo. Pero ang totoo hinahabol sya ng isang gwapong anghel.
Pawis na pawis syang tumayo para kumuha ng tubig sa kusina.
"Hay? Treshia...day dream pa more. Umaabot pa sa langit huh..kala mo sweet dreams?"
Kausap nya sa sarili habang umiinom ng tubig.
"Hindi ka makatulog?"
Nagulat sya sa boses na narinig kaya muntikan na nyang nabitawan ang hawak na baso.
Mabuti at mabilis na napigilan yun ng taong bigla nalang nasa likuran nya..eh, kanina nasa hagdan pa yun, oh..namamalikmata lang sya. Gaya ng nakikita nya ngayon, namamalikmata lang sya na nandito ito.
"Missing me? Don't worry I'm real. I'm really back, Treshia. Hindi ka namamalikmata o nanaginip."
Halos bulong na sabi nito sa kanyang punong taenga.
Mabilis syang humiwalay dito pagkatapos natuod ng ilang minuto.
Bigla syang na-conscious sa posisyon kasi nila. Halos nakayakap na ito mula sa kanyang likuran. Ang isang kamay ay nakahawak sa baewang nya, samantalang ang isa ay hawak sa basong hawak din nya. Halos magkalapat na ang kamay nilang yun.
Samantalang ang mukha nya ay bahagyang nakalingon dito at sobrang lapit na nito sa mukha nito.
Bakit ba kasi sya lumingon?
Gusto nyang batukan ang sarili nya, dahil sa hiya.
"Ah..boss, nakabalik na pala kayo? Kaylan pa ang bilis ah..kala ko isang buwan. Wala pa ngang 3 weeks eh..miss nyo ko noh?"
Pang-aasar ko dito sabay haplos sa dibdib nito.
Mukhang wrong move na naman yun dahil parang ang kinalabasan ay mina-manyak nya ito.
Hokage moves ba Treshia? Galing ah..
Kausap nya sa sarili sabay ngiti ng mapakla.
"Ah..boss tulog na ako ulit huh? Goodnight. Antok pa kasi ako eh..uminom lang ako actually ng tubig. Bye..."
Tatalikod na sana ako dito at hahakbang na papasok sa kwarto ng bigla ako nitong hinila paharap sabay yakap.
Gulat man at naguguluhan, pero mukhang naguguluhan yata sa inasta nito lalo na sa sinabi nito bago naunang umakyat sa hagdan.
"I miss you, Treshia. I hope i can hug you like this forever...but i cant. I'm happy for a short period of time that you're here beside me. I hope can spend more time with you someday. I hope so.."
Malungkot na bulong nito pagkatapos syang pakawalan mula sa pagkakayakap at naunang ng umakyat sa hagdan.
Naguguluhan man ay wala syang nagawa kundi ihatid tingin na lamang ito hanggang mawala ito sa harapan nya.
She can feel his sadness but happy at the same time. Hindi nya alam kung saan ihanay ang dalawang salitang yun.
Is he feel sadness dahil namimiss na nito ang fiance nito o he feel happy dahil malapit na ang kasal nito.
Pero pakiramdam nya, wala sa dalawang binanggit nya ang sagot.
Ayaw nyang pangunahan ito o mag feeling close. Gusto nya kusa itong mag-open sa kanya gaya ng dati, dahil hindi naman sila magkaibigan. Employer to employee lang ang relasyon nila. Yun lang yun..period. Hindi nya dapat problemahin ang problema nito dahil may sarili din syang problema.
Pero, ano nga kaya ang meaning nung panaginip nya?
Alamin....
- Writer
