Daddy Deep Inside Me

“ผมลงไปหาอะไรกินก่อนนะครับ คุณนอนก่อนได้เลย” ผมบอกกับภรรยาแล้วหอมแก้มเธอแผ่วเบาก่อนจะสวมเสื้อคลุมอาบน้ำเดินออกจากห้อง วันนี้เป็นวันแต่งงานของเราครับและเมื่อครู่ก็เพิ่งเสร็จพิธีเข้าหอแสนเร่าร้อนไป ผมคบกับภรรยามาตั้งแต่สมัยเรียน ผมรักเธอมากเลยและผมหวังว่าเราจะมีลูกชายและลูกสาวอย่างละคนสองคน “ลงมาทำอะไรดึก ๆ ดื่น ๆ” ผมหันมองต้นเสียงแล้วรีบดื่มน้ำในแก้วให้หมดเพื่อจะได้ทักทายเขา “ผมหิวน้ำน่ะครับ ว่าแต่คุณพ่อยังไม่นอนเหรอครับ” คนที่ทักผมคือ ‘คุณพ่อเชษฐา’ พ่อตาของผมเอง ท่านเป็นพ่อหม้ายลูกสอง นอกจากภรรยาผมที่เป็นลูกสาวแล้ว เขายังมีลูกชายอีกคนซึ่งมีศักดิ์เป็นพี่ชายแท้ ๆ ของภรรยา คุณพ่อตาเป็นประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ที่ครอบคลุมธุรกิจส่งออกทั้งหมดของประเทศ แม้อายุจะ 50 ปีแล้วแต่ท่านยังดูหนุ่ม ดูแข็งแรง ดูไม่เหมือนคนอายุห้าสิบเท่าไหร่ ไม่แปลกใจว่าทำไมภรรยาผมถึงกลัวว่าสาว ๆ จะมาหลอกล่อพ่อของเธอ “ถ้าฉันนอน ฉันคงไม่เจอของดี” เขาพูดเสียงขำดูแล้วขี้เล่นนิด ๆ ผมแค่ยิ้มแล้วล้างแก้วน้ำ เช็ดให้แห้งก่อนจะวางลงที่เก็บแก้ว ทว่าช่วงจังหวะที่ผมหันหลังกลับเตรียมจะออกจากครัว ระยะห่างของผมกับพ่อตาดันห่างเพียงแค่คืบ ผมเบียดตัวเข้าหาเคาน์เตอร์เพราะถ้าไม่ทำอะไรเลย ด้านหน้าของผมและของเขาได้แนบแน่นกันแน่ ๆ ว่าแต่เขามามาอยู่ข้างหลังโดยที่ผมไม่รู้สึกตัวได้ยังไง? “เอ่อ ผมขอทางหน่อยจะได้หรือเปล่าครับ” “ได้สิ ทำไมจะไม่ได้” “ขอบคุณ…” “แต่หลังจากที่ฉันได้อิ่มหนำจากนาย” ผมขมวดคิ้วกับคำพูดของเขาก่อนความสงสัยจะคลายเมื่อริมฝีปากหนาตรงหน้าฉกลงบนกลีบปากผมแล้วขยี้เบียดเข้าหาอย่างรุนแรง ผมเบิกตากว้างด้วยความตกใจที่อยู่ ๆ ผมถูกพ่อเมียจูบ! หมับ! ต่อจากปากก็ตามด้วยแขนแข็งแรงตวัดโอบรอบเอวผมอย่างแน่นหนา ความแข็งแรงของผมที่อายุ 26 กับเขา 50 มันต่างกันมาก! ผมควรจะแข็งแรงกว่าเขาแต่เปล่าเลยครับ พ่อเมียแข็งแรงกว่าผมมาก! เขาโอบเอวผมแล้วดึงเข้าหาจนอะไร ๆ ของเราแนบชิดกัน ผมสัมผัสได้ถึงตัวตนใต้ชุดนอนสีเลือดหมูที่กำลังแข็งตัวและดุนดันเนื้อผ้าราวกับจะบอกว่ามันอยากออกมาข้างนอกจวนจะแย่แล้ว “อือ! อึก…!” ผมหลุดเสียงเมื่อส่วนกลางกายของตัวเองถูกตัวตนที่แข็งกว่าขยับเบียดและถูไถไปมา ผมคือลูกเขยเขานะครับและวันนี้มันเป็นวันแต่งงานแถมยังเป็นช่วงเวลาหลังคืนเข้าหอผมกับลูกสาวเขา! นี่เขาทำบ้าอะไรอยู่! ความกลัวเริ่มเกาะกินใจผมทีละนิดนั้นมันมาพร้อมกับเรียวลิ้นสอดเข้ามากระหวัดเกี่ยวไปทั่วโพรงปาก เขาจูบเก่งมาก ๆ สมกับที่ผ่านโลกมามากจนผมไม่อาจสู้เขาได้เลย จูบของพ่อเมียทั้งร้อนแรง ดุดัน จาบจ้วง หยาบโลน แต่ถึงอย่างนั้นกลับมอบความรู้สึกแปลก ๆ ให้ผมได้รับมากมาย เป็นความรู้สึกที่ผมไม่เคยได้สัมผัสมันมาก่อน ปกติแล้วผมเป็นฝ่ายมอบสัมผัสให้คนอื่นแต่พอมาเป็นคนรับเอง มันแปลก ๆ “ลูกเขยฉันหวานเหมือนน้ำตาลในกาแฟอย่างที่ฉันคิดจริง ๆ” คุณพ่อถอนจูบออกแล้วพูดบอกด้วยสีหน้าพอใจ ผมหอบหนักก่อนมองเขาด้วยความหวาดกลัว ผมไม่รู้ว่าคนคนนี้ทำอะไรได้บ้างแต่ผมเชื่อว่าเขาสามารถทำอะไรกับผมก็ได้โดยที่ไม่กลัวว่าลูกสาวจะรู้หรือไม่รู้ “ทำไมคุณพ่อต้องทำแบบนี้กับผมครับ” ผมถามเขาก่อนสะดุ้งเฮือก ขนกายลุกชันยามฝ่ามือหยาบสอดเข้ามาในเสื้อคลุมสีขาวแล้วสัมผัสกับเอวผม ขนลุก… ผมขนลุกไปทั้งตัว ฝ่ามือหยาบของคุณพ่อมีแต่ความปรารถนาที่จะทำอะไร ๆ กับผมชัดเจนมาก แถมสัมผัสมันยังเหมือนกับมีดเล็ก ๆ นับพันที่พร้อมใจกันทิ่มลงบนตัวผม “เพราะฉันสนใจนายตั้งแต่เห็นเรซูเม่สมัครงานของนายแล้วภัทร…” น้ำเสียงและแววตาของเขาตอนนี้มันช่างน่ากลัวแต่อีกความรู้สึกคือมันทำให้ผมวูบโหวงในท้องแปลก ๆ “อึก!” ผมสะดุ้งอีกครั้งหลังฝ่ามือหยาบข้างนั้นเลื่อนลงจากเอวมาที่สะโพกแล้วคว้าหมับเข้าที่แก้มก้นผม แรงขยำและบีบเคล้นจากฝ่ามือคุณพ่อทำผมเริ่มหายใจผิดปกติ ในอกสั่นระทึก ใจเต้นแรงจนแทบจะบ้าแต่เหนือสิ่งอื่นใด ทำไมผมต้องตื่นตัวกับเขา! “อ๊ะ…!” หลุดร้องน่าอายยามปลายนิ้วสัมผัสกับปากทางเข้า ผมส่ายหน้ารัวขณะที่คุณพ่อไล้ปลายนิ้วไปตามรอยจีบของมัน ผมเสียววูบวาบจนยืนแทบไม่อยู่ หน้าภรรยาลอยมาแต่ถูกกดทับด้วยรสจูบแสนเร่าร้อนและเต็มไปด้วยความปรารถนาที่หยาบโลน ผมรู้ว่ามันผิดหากเกิดความรู้สึกร่วมแต่มันช่วยไม่ได้เพราะคุณพ่อคนนี้เขาเก่งมาก ๆ เขาสามารถดึงผมให้ตกลงไปในโพรงที่เข้าสร้างและโพรงนั้นมันไม่มีก้นเหว มีแต่ร่วงลงไปเรื่อย ๆ ดิ่งลงไปจนกว่าจะตาย เสียงจูบเริ่มดังหนักขึ้นกว่ารอบแรก รอบนี้ลิ้นของคุณพ่อนัวกว่ารอบที่ผ่านมา เขาไล่เลียทุกซอกทุกมุมในปากผมแล้วไล่เก็บรายละเอียดจนผมแทบไม่รับรู้ว่าตอนนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่ มารู้ตัวอีกทีก็ตอนนี้ลิ้นเรานัวเนียไม่ต่างกับงูที่พลอดรักกัน พันเกี่ยวกระหวัดไปมาสลับกับดูดเม้มจนของเหลวใสไหลไปตามมุมปากผม ผมมันบ้าที่รู้สึกและปฏิเสธอย่างเต็มเสียงไม่ได้ว่าไม่เอา “แฮ่ก แฮ่ก อืออ” เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยเมื่อปลายนิ้วกดดันเข้ามาในช่องทางด้านหลัง แม้จะเข้ามาเพียงแค่ข้อนิ้วเดียวแต่มันก็สร้างสัมผัสวาบหวามในท้องและอกจนผมต้องเกาะแขนแข็งแรงเพื่อพยุงตัวเอง คุณพ่อหอมแก้มผมก่อนไล้ปลายจมูกและริมฝีปากลงมาตามแนวลำคอ ผมเอียงคอโดยอัตโนมัติและพลั้งปากพูดไปว่าอย่าทิ้งรอยไว้ อยากจะตบปากตัวเองที่พูดแบบนั้นแต่เสียงที่ออกมีแต่เสียงครางอย่างเดียว “ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวอภิวัฒนากรณ์” “อื๊อ!” กัดปากเงยหน้าขึ้นสุดพร้อมกับเกร็งสะโพกยามเรียวนิ้วนั้นกดดันส่วนที่เหลือเข้ามารวดเดียวจนสุด ปลายนิ้วที่กระดกอยู่ข้างในตัวทำผมสั่นสะท้านจนทรุดแต่ได้แขนแข็งแรงของคุณพ่อโอบไว้ทัน ผมหอบหนักขณะที่ร่างกายยังคงตื่นเต้นกับบางสิ่งบางอย่างที่เข้ามา ข้างในตัวมันตอดรัดเรียวนิ้วนั้นจนคุณพ่อยิ้มอย่างพอใจ ลมหายใจอุ่น ๆ ของเขารินรดที่ใบหูผมก่อนสัมผัสเปียกชื้นจากปลายลิ้นจะไล้เลียตามรูปหู ผมครางเสียงแผ่วสลับกับหอบหนัก ไม่ไหวแล้ว มันรู้สึกดีมากเลย ผมไม่อยากรู้สึกแบบนี้ในขณะที่ภรรยากำลังนอนอยู่บนห้องแต่… แต่ผม… “ฉันเสียดายที่ไม่สามารถดึงนายมาเป็นภรรยาได้ก่อนที่ลูกสาวจะฉกนายเป็นสามี แต่การแอบกินลักกินแบบนี้มันก็ไม่เลว คิดเหมือนกันกับฉันไหมลูกเขย?” คุณพ่อผละมองหน้าผมด้วยรอยยิ้มที่คาดเดาไม่ได้ สายตาเขาแพรวพราวแต่ก็ดูเจ้าเล่ห์สมกับฉายาที่คนในวงการตั้งให้ ‘จ่าฝูง’ ที่ไม่ใช้คำว่าหมาป่าหรือจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ก็เพราะคำว่า จ่าฝูง มันเหมาะกับเขามากที่สุด ‘เชษฐา อภิวัฒนากรณ์’ หรือ ‘คุณเชษฐ์’ นักธุรกิจหนุ่มใหญ่วัย 50 ปี ที่เป็นเสาหลักใหญ่ของธุรกิจทั้งหมดในประเทศไทย เขาสร้างเนื้อสร้างตัวจนกลายเป็นคนใหญ่คนโตด้วยสองมือสองเท้าและหนึ่งสมองของเขาเอง เขาเจ้าเล่ห์ เขาเป็นผู้นำ เขาเป็นเหมือนพระเจ้าของวงการนี้ ดังนั้น คำว่า จ่าฝูง จึงเหมาะกับเขามากที่สุด ถ้าสงสัยว่าทำไมในเมื่อเขาเก่ง เขาสูงสุดขนาดนี้ ทำไมไม่เรียกเขาว่าพระเจ้า? เพราะพระเจ้าต้องฟังคำร้องขอของมนุษย์ แต่เขาไม่ใช่ คุณเชษฐ์คือคนที่จะลงมือทำก็ต่อเมื่อสิ่งนั้นให้ประโยชน์กับเขาได้ ตอนผมสมัครเข้าทำงานที่บริษัทแม่ซึ่งเป็นบริษัทหลักและบริษัทที่ใหญ่ที่สุด ผมคิดว่ายังไงก็ไม่ผ่านแน่ ๆ นักศึกษาจบใหม่ไม่มีประสบการณ์อะไรใครเขาอยากจะได้ล่ะครับ แต่ผมกลับผ่านและได้เป็นพนักงานประจำที่เงินเดือนสูงมาก ไม่คิดเลยว่าเหตุผลที่ผ่านคือเขาสนใจในตัวผม “คิดอะไรอยู่? ฉันพูดอะไรกับนายไปนายไม่สนใจกันเลยหรือไง?” เขาดึงสติผมกลับเข้าร่างด้วยน้ำเสียงที่เริ่มแสดงความหงุดหงิดกับเรียวนิ้วที่กระทุ้งเข้าลึกจนผมทรุดและครางเสียงหลง ผมมองหน้าเขาด้วยสายตาผิดหวัง เขาคือพ่อตาผม พ่อของภรรยาที่นอนหลับอยู่บนห้องแล้วดูตอนนี้สิครับ นี่คือสิ่งที่ผมได้รับจากพ่อตางั้นเหรอ? “ทำไม อ๊ะ ทำไมคุณทำแบบนี้ ผมเป็น อือ เป็นสามีของลูกสาวคุณนะครับ” ผมบอกกับเขาสลับครางแผ่วเมื่อเรียวนิ้วที่อยู่ในตัวขยับควานให้ทั่ว ผมรู้สึกถึงนิ้วที่กดทั่วผนังอ่อนด้านใน มันเสียววูบวาบในท้องน้อยและวาบหวามทั่วผิวกาย ผมเริ่มกลับมาหอบหนักอีกครั้งหลังความเร็วของนิ้วที่ขยับเริ่มเร็วขึ้นเรื่อย ๆ คุณพ่อเขาไม่สนใจคำพูดของผมเลยแม้แต่น้อย สิ่งเดียวที่เขาสนคือตอนนี้เขาจะทำอะไรกับผมได้บ้างต่างหาก “ตอดฉันขนาดนี้ แสดงว่านายเองก็ชอบเหมือนกันนี่?” เขายิ้มก่อนนิ้วในตัวจะกดลงบนผนังสุดแรงเล่นเอาผมเข่าทรุดและถลาเข้าซบกับอกกว้างตรงหน้า นี่เหรอร่างกายของผู้ชายวัยห้าสิบ มันคนละเรื่องกับผมเลย! “ย อย่าทำแบบนั้น อื๊อ! ค คุณพ่อครับ พอเถอะ อ๊า!” เงยหน้าร้องเสียงหลงเมื่อนิ้วข้างในถอยออกไปจนเกือบจะหลุดก่อนจะกระทุ้งเข้ามาใหม่สุดความยาวรวดเดียว ผมเกาะแขนเขาแน่น ใบหน้าค่อย ๆ ซบกับอกกว้างอีกครั้ง ผมอยากร้องไห้ชะมัด นี่มันวันเข้าหอของผมนะ ทำไมผมต้องเจอเรื่องอะไรแบบนี้ด้วย “ที่ฉันยอมให้มีการแต่งงานก็เพราะฉันจะได้อยู่ใกล้นาย ได้กินนาย ได้นายเป็นเมีย ฉันไม่ได้ยินดีกับการแต่งงานเลยสักนิด ลูกสาวฉันควรได้คนที่เพียบพร้อมกว่านาย เชื่อฉันสิภัทร… คนที่นายต้องการคือฉันไม่ใช่ลูกสาวฉัน” “…ผมมีอะไรให้คุณสนใจกันแน่ ผมเป็นแค่ผู้ชายธรรมดาที่ไม่มีอะไรเลย ทำไมคุณต้องสนใจในตัวผม!” เขาแค่นยิ้มก่อนใบหน้าหล่อคมจะเลื่อนเข้ามาใกล้จนลมหายใจรินรดปลายจมูกผม สายตาเราทั้งคู่สบกันก่อนเขาจะส่งลิ้นมาเลียปากผมช้า ๆ ไม่มีการรุกล้ำใด ๆ แค่เลียไปตามปาก สะกิดริมฝีปากเบา ๆ เขาส่งยิ้มให้ผมอีกแล้วเลื่อนใบหน้าเฉียดแก้มผมไป ทว่าริมฝีปากหนากลับกดลงบนใบหูพร้อมด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาและประโยคที่ทำผมไม่อยากจะเชื่อหู “ก็แค่อยากได้ ไม่มีอะไรนอกเหนือจากนี้” แค่อยากได้… เขามองผมเป็นสิ่งของหรือไง!? “จำสิ่งที่ฉันจะบอกต่อจากนี้ให้ดีและนายจงทำตามมันอย่างเคร่งครัด ถ้าทำดี… ฉันจะให้รางวัล แต่ถ้านายไม่ทำ… ฉันจะให้บทเรียน” เขาพูดต่อก่อนผละออกพร้อมกับเรียวนิ้วที่ดึงออกไป ผมทรุดลงบนพื้นทันทีที่เป็นอิสระ ในก้นผมมันยังตุบ ๆ และยังรู้สึกถึงสัมผัสที่ค้างคาอยู่เลยครับ “อยู่กับฉันสองคนให้เรียกคุณเชษฐ์” “…” “อยู่ต่อหน้าลูกสาวฉันให้เรียกคุณพ่อ” “…” “อยู่บริษัทเรียกฉันประธาน” ผมเงยหน้ามองเขาหลังได้ยินประโยคที่สามซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับเขาย่อตัวลงมา ปลายนิ้วเชยคางผม เราต่างมองกันเงียบ ๆ ก่อนเขาจะเป็นฝ่ายพูดต่อ “แต่เมื่อไหร่ที่อยู่บนเตียงให้เรียกฉันว่า ‘แด๊ดดี้’ และเมื่อไหร่ที่อยากได้อะไรให้เรียกฉันว่า ‘พี่เชษฐ์’ จำที่ฉันบอกให้ขึ้นใจแล้วฉันจะให้นายเป็น ‘หนูภัทร’ ของฉันเพียงคนเดียว” “…คุณมัน…น่ารังเกียจที่สุด!” “ขอบคุณที่ชมกันและขอแสดงความยินดีที่นายจะได้คนแสนน่ารังเกียจอย่างฉันเป็นสามี ไม่สิ เป็นชู้ของนาย ฉันดีใจที่ได้เล่นชู้กับนายนะภัทร” “ผมไม่ดีใจและไม่ได้อยากจะเล่นชู้อะไรทั้งนั้น! คุณทำมันคนเดียว!” “ใช่ ฉันทำคนเดียวแต่นายใช้สมองที่มีคิดหน่อยก็ดีว่าลูกสาวฉันจะเชื่อใคร ระหว่างฉันที่เป็นพ่อแท้ ๆ กับนาย…สามีที่พึ่งแต่งงาน” เขาหันหลังเดินออกจากครัวไปทันทีที่พูดจบ ผมได้แต่นั่งกัดฟันแล้วถูปากแรง ๆ ด้วยหลังมือ ทุบขาตัวเองที่แม่งอ่อนแอจนยืนไม่ไหวและทุบก้นตัวเองที่ดันตอบสนองกับอะไรบ้า ๆ แบบนั้น! ผมลุกขึ้นยืนจัดแจงเสื้อคลุมที่ใส่ให้เรียบร้อยแล้วเดินขึ้นห้อง ตอนเดินมีแอบเสียดบ้างแต่เล็กน้อยมาก หากนอนพัก เช้ามาก็คงหายดี