Their Obsession

Chapter 14

Chapter 14

"Seryoso ka ba?" gulat kong tanong ng makabawi.

Gusto kong magtatalon sa tuwa! Totoo ba 'tong naririnig ko. Jandrex will court me? Hindi naman siguro ako nananaginip di'ba?

"Mukha ba akong hindi seryoso?" masungit niyang sabi. Parang hindi inaasahan na 'yon ang una kong sasabihin.

Of course! Parang noong isang araw lang ang sungit niya pa tapos bigla niya akong ngingitian ng makalaglag panty at sasabihing liligawan ako. Kahit sino naman siguro ay magdududa.

Jandrex took a deep sigh. Humarap siya sa akin at nakita kong namumula na ang tainga niya.

"I like you." he sincerely said.

Hindi ko naman alam kung anong magiging reaksyon ko. Did he just confessed on me. Right here in the backseat?

Kahit hindi ideal, kahit hindi ganito ang inaasahan ko na magtatapat ng nararamdaman sa akin ang crush ko ay nagdiriwang pa rin ang mga paro-paro sa tiyan ko. My heart is beating too fast and my mind can't think anything but his confession.

"I like you too." I whisphered.

Mabilis kong nakuha ang atensyon ni Jandrex. Sumilay ang guwapong ngiti sa mukha niya.

"I know." he said with confidence.

I pouted.

"You knew?" gulat kong tanong.

"Who wouldn't? You're too obvious." he chuckled.

Hindi na napupuknat ang ngiti sa mga labi niya. He's really handsome especially when he's smiling.

It is where we started. Jandrex courted me for a month and I couldn't wait any longer to make him mine. Hindi na naman siguro masama. We are both aware that our feelings are mutual.

"Where are we going?" tanong niya dahil hila-hila ko siya papunta sa rooftop ng La Realeza.

Hindi ako sumagot. Hapon na at kita na ang paglubog ng araw. I think this is the perfect timing.

When we reach the rooftop. I gave him a sweet smile.

"Ang ganda ng sunset 'no?" I said and look at the beautiful sunset.

Its so fascinating. Hindi siya nakakasawang tingnan at feeling ko ay sobrang romantic kung sasagutin ko ang unang boyfriend ko sa habang lumulubog ang haring araw.

"Yeah, its beatiful." Jandrex said while staring at me.

Mas lalong lumaki ang ngiti ko. When our eyes met, my heart were going wild again. The butterflies in my tummy are celebrating.

Umupo kami sa bench. Isinandal ko ang ulo ko sa balikat niyang habang nakaakbay naman siya sa akin habang pinapanood ang paglubog ng araw.

Tahimik lang kami habang pinapakiramdaman ang isa't isa. There's no awkward silence. Ang ihip ng hangin at huni ng mga ibon ang tanging naririnig namin.

He hold my hand and play with my fingers.

"I'll put a ring here." he said while holding my ring finger.

"Hindi pa nga kita sinasagot, pagpo-propose na agad iniisip mo." pagkontra ko sa kanya.

"Hindi ko naman sinabing ngayon." he fired back. "At wala ka bang balak sagutin ako? It's really obvious that you like me too." pagyayabang na naman niya.

Inirapan ko siya dahil 'yon ang lagi niyang sinasabi kapag kinokontra ko ang pagiging advance niyang mag-isip.

"You think so? How would you know that my feelings hasn't change?" I challenge him and shot up my brow.

He smirked.

"I can still hold you like this."

He showed me our intertwined fingers.

Napangiti naman ako at napailing na lang.

"Let's be together, Drex." I randomly said.

I pouted.

Hindi naman ganito ang naiimagine kong scenario sa utak ko kagabi. Mas sweet dapat at hindi ganito ka-random pero wala ng atrasan dahil nasabi ko na.

Hindi naman importante kung sa paanong paraan ko siya sinagot. The important thing is what I really feel for him.

I like him and I am very close on loving him. I'm getting there. Kaunting hakbang na lang ay nandoon na ako.

Napalingon naman sa akin si Jandrex dahil sa sinabi ko.

He blinked his eyes thrice and slowly touch my face. Ibinubuka niya ang bibig niya pero walang namutawing salita doon. He's speechless.

Mayroon pala siyang ganitong side at hindi na ako makapaghintay na mas makilala pa si Jandrex.

Parang hindi pa rin siya makapaniwala sa sinabi ko because it's so random.

"Damn! Tell me I heard it right. Say it again, baby." he said and cupped my face.

Ngumiti ako sa kanya ang matamis at bahagyang pinisil ang ilong niya.

"Girlfriend mo na ako, Jandrex. Tayo na. Sinasagot na ki-" he didn't let me finish.

His soft lips met mine. Napapikit ako dahil sa pagdampi ng labi niya sa labi ko. Ilang segundo lang 'yon pero kakaiba sa pakirandam. It feels so right.

"I just got my first kiss on my fist ever girlfriend." he whisphered.

Para naman akong natauhan. Hindi ko na ito first kiss. Kuya Kane was my first kiss. Pinakiramdam ko ang sarili ko kung may bahid ba ng pagsisisi na kapatid kon ang una kong halik pero wala akong makapa.

Jandrex kiss is different, however, it is just a smack. Ganito ba ang pakiramdam kung talagang galing sa tanong gusto mo ang halik? Kakaib sa pakiramdam. It is so special even though it wasn't my first time.

"Naks! Kuhang-kuha ko ang tamang anggulo!" rinig kong sabi ng boses na nasa bandang likod.

Napalingon kami pareho ni Jandrex ng makita namin si Viel na may hawak na DLSR.

Sinabihan ko nga pala siya na sundan kami dito. Nakiusap kasi ako sa kanya na kuhanan kami ng picture ni Jandrex habang nakaupo sa bench at pinapanood ang paglubog ng araw.

"What are you doing here?" kunot-noong tanong ni Jandrex kay Viel.

"Kinuhanan ko kayong pictures. Tingnan niyo!" masayang sabi ni Viel at ipinakita sa amin ang ibang mga pictures namin.

Puro silhouette ang kuha at ang gandang tingnan. Parang professional ang kumuha ng picture.

Ang huling picture ay magkadikit ang labi namin ni Jandrex. Namula naman ang pisngi ko. Mayroon pala kaming audience. Nakakahiya kay Viel. He shouldn't seen that!

"Bakit pati ito kasama?" masungit na tanong ni Jandrex, ang tinutukoy niya ay ang picture namin na magkahalikan.

"Bro, pasalamat ka nga napicturan ko kung paano nawala ang first kiss mo." asar ni Viel kay Jandrex.

"Our first kiss." pagtatama ni Jandrex. "I'm Myreen's first kiss, right baby?" pagyayabang ni Jandrex kay Viel.

"Yeah, you are her first kiss." ani Viel.

Hindi ko alam kung bakit parang puno ng sarkasmo ang pagkakarinig ko noon. Maybe I'm just paranoid and guilty because Jandrex is not my first kiss.

Paano ko naman sasabihin sa kanya na si Kuya Kane ang first kiss ko? That would be weird and he would definitely break up with me right away! Hindi naman niya kailangang malaman at hinding-hindi niya malalaman.

Hindi ko na lang din inisip. Ang importante ay ang ngayon. My brother and I dirty little desire for each other has nothing to do now or that was just I thought.

"Say, ah." ani Jandrex.

Sinunod ko naman ang sinabi niya. We're having a simple date. Tamang kain lang ng street foods. Mas masaya naman 'to. Mura na busog ka pa.

"Tama na, busog na ko." reklamo ko dahil sinusubuan niya pa rin ako kahit nakakarami na akong kain ng betamax, isaw at kwek-kwek.

"Last one, baby." he said.

Wala na akong magawa kundi kainin ang fishball na isinubo niya. Nang matapos kaming kumain ay naglakad-lakad muna kami papunta sa park habang magkahawak ang mga kamay.

"Myreen." he called.

"Hmm."

"I love you." napalingon agad ako dahil sa sinabi niya.

Hindi naman ito ang unang beses na sinabi niya pero ganoon pa din ang epekto sa akin. Mas lalo pang tumitindi.

"I love you too." I said ang bit my lower lip to keep myself form smiling widely.

Habang magkatitigan kami ay biglang may malalaking butil ng ulan ang pumatak. Inilabas niya ang payong sa bag niya at ibinuka.

Inakbayan niya ako at hinapit lalo palapit sa kanya. I could smell his very manly scent. Sobrang bango talaga at hindi nakakasawang amuyin.

Sa sobrang saya at mabilis lumilipas ang araw. Today is valentines day. Natural na marami na talaga akong natatanggap na teddy bear at bulaklak noon pa man but today I'm looking forward to Jandrex present.

"Happy Valentines, li'l sis." bati sa'kin ni Kuya Kane at binigyan ako ng roses.

"Thank you, Kuya!." I said cheerfully and kiss him on the cheek.

Inilagay ko Ang bigay ni Kuya na bulaklak sa vase at lumabas na ng bahay dahil narinig ko na ang busina ng sasakyan ni Jandrex.

Paglabas ko nga ay nandoon na siya. He handed me a boquet of different colors of roses. Ang ganda ng pagkaka-aarrange kaya naman sobrang saya ko.

"Happy Valentines, baby." he greeted me and give me a smack on the lips.

Pumasok ulit ako sa bahay para ilagay sa vase ang mga rose at sabay kaming pumasok sa school. Ilag ngayon ang mga lalaki at walang nagbibigay sa akin. It's given dahil taken na ako. Nang matapos ang klase ay napagdesisyunan namin na mag-date na lang.

Dinala niya ako sa overlooking view na lugar. May dala lang siyang basket ng pagkain at sinabi sa driver na iwan na kami.

Ang ganda ng city lights dahil pagabi na rin. We talked to random things and he will suddenly say that he loves me.

He's so sweet. Hindi ko akalain na magiging akin talaga ang isang Jandrex Alcantara.

Nagkatitigan kami hanggang sa maglapat ang aming mga labi. Kakaiba ang halik ni Jandrex ngayon, masyadong agresibo at mapaghanap. Alam ko kung saan papunta ang bagay na 'to kaya kinabahan ako bigla pero ginagantihan ko pa rin ang bawat halik niya.

Napasinghap ako ng hawakan niya ang dibdib ko at bahagyang minasahe. Masarap sa pakiramdam at nagugustuhan ko. Nagpatuloy pa kami hanggang sa hindi ko namalayan na nakahiga na pala ako at picnic blanket ang tanggal na lahat ng butones ng suot kong blouse.

Nang iaangat na ni Jandrex ang palda ko ay mabilis akong napabangon.

"I-I'm not ready yet." mahinang sabi ko.

Para naman siyang natauhan at siya pa mismo ang nagbutones ng blouse ko.

"I'm sorry. I've gone too far." he said and kissed my forehead.

I'm sorry Jandrex. I'm not ready to tell you I'm not pure like what you think.

Bigla ko siyang niyakap at ginantihan naman niya 'yon.

"I love you." malambing kong sabi.

I heard him chuckled.

"I love you too." he answered back and kiss the top of my head.

We were happy. Jandrex and I were so inlove. I thought no one could break us apart but that was just I thought.

It started when our Math teacher took a maternity leave and Jandrex became busy on Math quizbee. Dadayo siya sa ibang lugar dahil siya na ang ipanlalaban sa Regional.

Being a supportive girlfriend. I tried to understand. I just focus more on my academics dahil humihirap na ang lessons. Kahit anong pakikinig ang gawin ko ay hindi ko maintindihan.

"Need help?" tanong ni Viel pero tumanggi ako.

I will try to understand again the lesson on my own pero hindi ko talaga alam ang gagawin.

Napasimangot ako ng bigla pang magbigay ng surprise quiz ang Math teacher namin kaya naman mababa ang nakuha ko. I got the lowest score.

Hindi ko alam kung sino ang may mali. Ako ba o hindi lang magaling magturo si Sir Simon, ang substitute Math teacher namin.

Nagtuloy-tuloy na ganoon habang siya ang teacher ko. Hindi ko naman masabi kay Jandrex dahil mas gusto ko na magfocus siya sa pagrereview sa quizbee.

"Miss Aldama, go to my office after your class." Sir Simon said after he dismiss his subject.

Napalingon naman sa akin si Viel pero nginitian ko lang siya para iparating na okay lang ako. Panglimang bagsak ko na ito sa quiz niya kaya naman ng mag-uwian ay dumiretso ako sa Math Department.

Kumatok ako sa pinto ng tatlong beses at sinabi ni Sir Simon na pumasok na ako. Pagpasok ko ay malamig na silid ang bumingad sa akin.

Lahat ng guro ay wala na at siya na lang ang natira.

"Have a sit." Sir Simon said.

Akmang uupo na ako sa bangko ng bigla siyang magsalita ulit.

"Here in may lap, Miss Aldama." he said that made me stop a bit.

"Pardon, Sir?" nagtataka at kinakabahan kong tanong.

Maamo ang mukha ni Sir at sobrang amo ng itsura niya pero nakakatakot any binibigay niyang ngisi sa akin ngayon pero baka namamalik mata lang ako dahil bigla ulit itong bumalik sa pagiging maamo.

"Nothing. Take your seat." he said and motion me to finally sit down.

"Alam mo naman kung bakit kita pinapunta dito." umpisa ni Sir.

Tumayo siya habang hawak ang ballpen niya. at umikot sa lamesa hanggang sa umupo siya sa katapat kong upuan.

"Your grades are at stake. Ilang quizes na ang bagsak mo." ani si Simon at hinawakan bigla ang hita ko kaya nagitla ako.

Kakaiba ang paraan ng paghawak niya. Kahit natatakpan ng palda ay ramdam ko ang bahagyang pagpisil niya.

"Sir, 'y-yung kamay niyo po." kinakabahang sabi ko pero parang walang narinig si Sir Simon at patuloy ang pagpisil sa hita ko.

"Sir, alisini niyo po kamay niyo." natatakot ko ng sambit.

"Gusto mo bang pumasa sa subject ko, Miss Aldama?" nakangisi niyang tanong ng inalis na ang kamay niya sa legs ko.

Hindi ako makapagsalita. Marami na akong naririnig tungkol sa ganitong kalakaran pero hinding-hindi ako papayag.

"Aalis na po ako, Sir." sabi ko na lang at mabilis na naglakad palabas ng Math Departmernt.

Mabilis akong naglalakad at natataranta kaya naman hindi ko namalayan na may nakabanggaan na pala ako.

"Ayos ka lang, Myreen? Namumutla ka." kunot noong tanong ni Viel.

Wala sa sariling tumango na lang ako at nilampasan siya.

Hindi ko na napuntahan si Jandrex at ni-text ko siyang sinundo ako ni Kuya kaya hindi ko na siya mahihintay. I also told him na maraming gagawing assignments.

Kinabukasan ay kinakabahan akong pumasok pero wala naman akong magagawa. Namamawis ang kamay ko ng Math subject na.

Maamo ang mukha ni Sir. Hindi mababakas na magagawa niya ang bagay na ginawa niya sa akin kahapon.

"Goodmorning class." pagbati niya at bumati rin pabalik ang mga kaklase ko.

Tulala lang ako buong klase at tuwing magsasalubong ang tingin namin ni Sir Simon ay malademonyo siyang ngumingisi na hindi man lang napapansin ng mga kaklase ko.

Ganoon ang tagpo lagi at naiba lang ng tapos na ang quizbee ni Jandrex. Siya ang champion kaya naman sinalubong ko siya ng yakap.

"Congrats, baby." masayang sabi ko.

I roamed my eyes to check if someone is watching, when there's none I gave him smack on his lips.

Pagtingin ko sa gilid ay nakita ko si Sir Simon na nakita pala ang ginawa ko. Nakapamulsa siya at ngumisi.

'I saw you.' he mouthed and walked away.

----

November 16, 2021