UMUT’TAN…
Gelen telefon ne üzerineydiyse rengi attı.
“Güzelim?”
Yüzüme bakıyordu.
“Nisan ne oldu?”
“Abim abim trafik kazası geçirmiş.”
“Serhat mı?”
“Hayır Ferhat. İstanbul’dan aradılar sanırım durumu iyi değil”
“Dur sakin ol. Ben biletleri değiştireyim.” Dedim. Hızlıca bankoya doğru gidecek oldum. Sonra Nisan’ı iyi görmediğim için belinden tutup bir koltuğa oturttum.
“Sakin ol tamam mı şimdi biletleri ilk uçağa değiştireceğim. Merak etme eminim iyidir.”
Gözlerinde göz yaşı donmuş gibiydi. Sadece yere bakıyordu. Hızlıca bilet satış noktasına gidip durumu anlattım. Ve şansımıza Amerika uçağımızla aynı saatte kalkacak olan İstanbul uçuşuna yer buldum. Yani sayılır. Bir kişilik yer vardı ben bir sonraki uçak ile gidecektim. Ya da uçak bulamazsam otobüsle. Dış hatlardan çıkardığım Nis
