AKIN’DAN…
“Nisan? Burada ne işin var?”
Hayatta bir şeye daha fazla şaşıramazdım sanırım. Nisan buradaydı. İkimiz için inşa ettiğim evde. Onun hayallerini çizime döktüğü benim somutlaştırmak için ne gerekirse yaptığım fakat birlikte yaşamamızın nasip olmadığı ve olmayacağı o evde.
Bakışları etrafı incelemeyi bırakıp anlık yüzüme kaydı. Yaklaşık 3 saniye kadar sonra etrafa bakmaya devam etti. Nereye baktığını anlamak için bende baktım. Sanki belirli bir şeye bakmıyordu.
Ben ona o etrafına bakıyordu.
“Nisan?” dedim yeniden.
En son isteyeceğim şey bile değildi burada olması ve beni böyle görmesi. Üstelik yanımda ördeğim vardı. Remzi abi gece rahatsız olmasın diye bulduğum çözüm.
“Git buradan.”
“Gideceğim” dedi tam karşıma dikilip.
Öyle keskin bakıyordu ki o mavi gözlerinden ilk defa ç
