NİSAN’DAN…
“Bu ödülü alırken rol modelim Türkiye Cumhuriyeti Devletinin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün bir sözünü hatırlamak isterim. Ey kahraman Türk kadını, sen yerde sürüklenmeye değil, omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın.” Dedim İngilizce salonda bir alkış koptu.
“5 Aralık 1934 birçok Avrupa ülkesinden de önce kadına seçme ve seçilme hakkını veren bir liderin düsturunda ilerlerken 2. defa bu ödülü ülkeme kazandırmış olmanın da gururunu yaşıyorum. Bu yolda bana destek olan başta ailem hocalarım ve sevdiklerim olmak üzere Türk halkına da şükranlarımı sunuyorum.”
“Ne Mutlu Türküm diyene” dedim. Bütün salon ayağa kalktı.
Evet 2. defa Nobel alıyorum ve benim gözlerim ilkinde burada olduğunu bilmediğim Akın’ı arıyor. Üstelik ona ulaşmama izin vermediği halde. Ne oldu ne
