WAKAS
Nang makarating sa labas nang apartment niya'y hindi na siya nag-abala pang tulungan ako sa pagdadala sa mga gamit ko. He just let me carry my heavy bags. Napaka ungentleman.
Sa loob ng mga oras na natitira naming biyahe papunta dito ay tahimik lang kami. Tahimik lang ang buong biyahe. Walang kibuan ang naganap dahil doon. It was like hindi rin ako makapaniwala na umiyak siya sa balikat ko dahil sa 'kin.
Iyon ang kauna unahang pagkakataong makita ko siyang umiiyak nang dahil sa akin. He even said sorry, na napaka rare kong mangyari. Humingi siya nang patawad mismo sa harapan ko, na matagal ko nang pinangarap na marinig mula sakanya.
Malakas akong napabuntong hininga nang matapos ko nang mailagay ang mga gamit ko sa walk in closet nitong apartment niya.
Pagod na pagod akong napas
