CHAPTER 39
GREG'S POV
Hindi ko alam kung pang ilang alak na itong siniserve sa akin ni Malik. Kahit masama ang loob niya ay binibigay niya pa rin ang gusto ko. Kahit naiinis siya sa katigasan ng ulo ko ay nandito pa rin silang dalawa ni Torrin na laging nasa tabi ko.
Sa maraming pagkakataon ay marami akong pinagpapasalamat sa buhay na meron ako. Pero hindi ko alam na lahat ng blessings that I gained through the years will fade and become the scariest and saddest day of my life.
"Where are you going?"
Hindi ko na sinagot si Malik. I just waved my hands and walked out of Oasis. I actually don't know where I am going now. I want to leave and never go back to this part of my life, but every time Elle's face would appear before me my mind would instantly change.
Kinuha ko ang motor k
