Sözlerinin ardından kolumu bıraktı. Çaresizce, "Onu benden alır mısın?" diye sordum.
"Hazırlan Beren," diyerek arkasını döndü.
Boğazıma dizilen hıçkırıkları yutarak arkamı döndüm. Alırdı... Bebeğimi benden alırdı! Özellikle kurduğum plan ve zamanında gittiğim psikologlar yüzünden, bu dediğini çok rahat bir şekilde yapardı. Allak bullak olmuş bir hâlde yatak odama geçip üzerime hızla bir şeyler geçirdim. Ne yapacağımı bilmez bir vaziyette, adımlarım ona doğru ilerlerken ilk defa korkuyordum. Bir adamın merhametini öldürdükten sonra olacakları kestiremiyordum çünkü. Yanına gidince, konuşmadan evden çıkıp asansöre bindik. Gözlerim yüzüne kaydı. Dudakları tek çizgi hâlini almış, yüzünde birkaç günlük olduğunu düşündüğüm sakalla gözlerini yere dikmiş, öylece duruyordu. Eski enerjisi yok olmuş
