CHAPTER: 3
1207 Words
Nahiga ako sa maliit na kama at nakatitig lang sa malawak na kalangitan. Ipipikit ko na sana ang mata ko ng makarinig ako ng impit na ungol.
“Ahhhh! Ang sarap! Sige pa bilisan mo pa!.”
Nakakunot ang noo ko at mabagal na naglakad. Sa gilid pala na bahagi ay ang aking madrasta kinakain ng kanyang driver. Ako nga na may-ari ng bahay hindi nagdadala ng babae dito, pero iba ang kapal ng mukha ng matandang babae na ‘to. Sa palagay ko ito rin ang dahilan kung ano ang ikinamatay ni daddy, dahil kahit noong bata pa ako, mahilig na talaga ang matandang ito. Ngayon, halos hindi na nga makatakbo nagagawa pa manglalaki.
“Bilisan na ninyo d’yan at pagkatapos, simulan na din ninyo na mag impake ng mga damit ninyo at lumayas na dito.”
Natigilan ang dalawa na tumitig sa akin habang ako ay nakapamulsa lang at blangko na nakatitig sa mga ito.
“S—Sir Blake, wag naman po. Pamilyado akong tao at wala naman akong kilala dito sa Syudad.”
Nabubulol at nakaluhod sa harapan ko ang lalaki habang ako ay bingi sa kanyang pakiusap. Ang matanda naman ay mabagal na nga ang kilos pero nagawa pang manlalaki. Nakakadiri talaga ang madrasta ko na ‘to.
“Mula noon hanggang ngayon Veronica, napakahilig mo pa rin. Halos hindi ka na makatayo mag-isa mula sa pagkakahiga.”
“Ang babaw mo talaga Blake! Ito na lang nga kaligayahan ko ‘e.”
Napa-iling na lang ako na humakbang palayo. Iniwan ko ang dalawa at ipapakaladkad ko na lang sa mga security guards. Minsan talaga may mga tao na akala nila tama ang ginagawa nila. Pinagpipilitan na tayo ang mali kahit sa totoo lang ay sobrang makasarili na ang kanilang bawat galaw. Oo nga at patay na si daddy, pero wag naman dito sa bahay, kung gusto niyang manlalaki. Isa pa, puno rin ng ala-ala ni mommy ang bahay na ito.
“Bakit hindi ka pa natutulog Senyorito Blake?.”
Tanong sa akin ng kasambahay ko na si ate Josephine. Ate lang tawag ko dito dahil halos pitong taon lang naman ang tanda nito sa akin. Isa pa ay dalaga pa ito kaya nakakahiya naman tawagin na Manang.
“Matutulog na sana ako sa taas ate, kaso ang baliw na matanda nasa taas, kasama ang driver niya.”
Sumbong ko sa babae na napasapok sa kanyang noo at umiiling.
“Wala ng ginawang mabuti ang matanda na ‘yun. Anong ginagawa sa taas?. Chumuchupa na naman ba?.”
Umiling ako sa babae bago nagsalita.
“Siya naman ang kinakain!.”
“Santisima! Siraulo talaga ang matanda na yun. May katas pa kaya ang bulaklak niya?.”
Tanong sa akin ng babae na tumatawa. Habang ako nangingiti na lang din na umiiling.
“Masisiraan din ako ng ulo sa matandang yun, kahit saan na lang nagkakalat.”
Sabi ng babae na hindi ko na sinagot. Dalagita pa lang siya noong namatay ang ama ko, batang kalye daw ito na pinatira lang dito ng yumao ko na driver, si Manong Isidro.
Ang babae na ito ang naging sandalan ko ng panahon na iniwan din ako ng matanda, ngayon dalawa na lang kami na magkakampi sa mundo.
“Ate Phen, may natatandaan ka ba sa pagkamatay ng daddy ko?.”
“B—bakit mo naman naitanong yan Senyorito? Ang tagal na panahon na ang lumipas.”
“Sagutin mo na lang ate, dahil matagal na itong tanong sa utak ko.”
Tahimik lang ang babae na humakbang at naupo sa tabi ko.
“Bata pa lang ako noon Senyorito Blake, pero sa natatandaan ko, driver din noon ni madam Veronica ang naging kalaguyo niya. Nahuli ng ama mo na gumagawa ng kababalaghan sa mismong silid nilang mag-asawa, nauwi sa pagtatalo at inatake nga ang ama mo. Hindi naman sagad sa sama ang matandang malibog na yun, sadyang mahina lang talaga siya sa tukso. Kasi ng atakihin ang ama mo, nagmamadali din siya na humingi ng tulong noon.”
Napatango lang ako sa babae at nginitian ito bago ako tumayo. Masaya ako na aksidente lang pala talaga ang nangyari sa aking ama at nasagot na ang gumugulo sa aking isipan.
“Salamat ate Phen, kapag bumaba na ang dalawa pakisabi ayaw ko na makita ang mga mukha nila bukas.”
“Sige magpahinga ka na at ako’y magpapahinga na rin pakababa ng dalawang yun.”
Pagdating ko sa aking silid ay nahiga ako, hindi ako makatulog dahil sa inis ko sa matanda na malandi na yun.
“Bwisit na Veronica!.”
Sabi ko sabay tayo at dinampot ang aking cellphone.
“Che, book me a flight to Bicol.”
Utos ko sa aking sekretarya sa kabilang linya.
Aayusin ko lahat bukas sa trabaho, desidido na ako balikan ang aming taniman ng ubas noon na ngayon ay malawak na taniman na ng mga bulaklak at mga puno na namumunga na rare lang sa mundo. I'm into a Landscaping Company. Gusto ko kasi na nakikita ang boring na bahay o opisina na nagiging maganda, at syempre to preserved the mother earth. Mas gusto ko ang tanawin sa kabundukan kumpara sa dagat. Pero dahil maswerte ako, ang lupa na pag-aari namin ay nagigitnaan ng dagat at bundok.
Parang biglang na sabik ako, napangiti ako na naalala ko noong kabataan ko kapag naliligo kami sa ulan ng dalawa ko na kababata.
FLASHBACK:
“Hahahaha! Blake, ang ahas mo bakat na!.”
Pilya na sigaw ni Love habang nakanguso sa alaga ko, habang ako naman ay nahihiya na tinatakpan ng aking dalawang palad.
“Bakit ba kasi d’yan ka nakatingin?. Ikaw nga bakat ang ut*ng mo pero di ko naman tinititigan.”
“E, paano mo nalaman na bakat kung di mo tinitigan?.”
Tanong ng pilya na bata na humahagikhik ng tawa habang ako ay nag-iinit ang pisngi at hindi alam ang isasagot.
“Halina nga kayo dito, doon tayo sa ubasan ninyo Blake, pahingi kami ng bunga habang malakas ang ulan at walang bantay.”
Sigaw naman ni Heart sa amin ni Love kaya mabilis na tumakbo ako para lapitan ang babae.
“Ang lamig Heart, payakap baka sipunin na naman ako.”
Sabi ko sa babae sabay yakap dito kita ko naman ang pamumula ng mukha nito at natigilan, hindi makahakbang.
“B—Blake ang snake mo, nanunusok ng lubot ko.”
Sabi ni Heart kaya napayuko ako. Totoo nga na nakatapat ang alaga ko sa likuran niya. Mas diniin ko pa sa kanyang likod kaya napakagat labi ako.
“Pak!.”
“Bakit ka na nanapak?.”
“Ang dugyot mo kadiri ka Blake! Kapag nainis ako sa’yo sasakalin ko yang ahas mo na yan.”
Napalunok ako sa sinabi ni Heart at kinamot ko na lang ang aking ulo. Parang na imagine ko ang kanyang kamay na sinakal ang alaga ko.
“Oh?! Ano na naman ang naiisip mo?. Manyakis ‘to!.”
Sigaw ni Heart habang tumatakbo palayo sa akin, ako ay nakangiti na hinabol ito.
"Teka lang Heart! Hintay naman!."
Sigaw ko sa babae na inismiran ako at mas binilisan pa ang pagtakbo palayo sa akin. Sa likod ko naman si Love na mabilis rin na humahabol sa akin.
END OF FLASHBACK:
- Writer
