Nao Huen- And Saito
1705 Words
Iyong pakiramdam na nagsitayuan lahat ng balahibo ko sa katawan. s**t! ramdam na ramdam ko.
Dahan-dahan akong napalingon sa likuran ko.
Nanlamig ang buo kung pakiramdam, Lion's..
Yes.. Lions with s. Kasi marami sila. Pasimple ko silang binilang.
Sampu. Sampu silang lahat. At halos lahat sila naglalaway na nakatitig sa akin. Sila ba?
Sila ba ang dahilam kung bakit nagsitakbuhan kanina iyong mga hayop?
Kalma Rei.
Kalma Ka lang. - pagkakausap ko sa sarili ko.
Kakalma.. Papaano ako kakalma, Hindi ko alam kung anong nangyayari. Nagising na lamang akong nasa ganitong sitwasyon.
I felt a hot liquid fell down on my cheeks. I'm losing a hope. A chance to live.
Pakiramdam ko, ako lang mag isa SA lugar na Ito.
I can't help questioning myself. Kung hindi na ako nagpumilit na umalis wala siguro ako sa ganitong sitwasyon.
But then the biggest question is
. How did I end up here?
Nasaan ba talaga ako?
Nagitla ako ng muli itong umungol ng pagkalakas lakas, pasimple akong sumipat ng tingin sa buong paligid.
A log.
A log that's connecting between opposite sides of the cliff. Ang kailangan ko lang ay makatawid, pero malayo ang kinalalagyan ng kahoy sa kinalalagyan ko.
Kaya ko bang takbuhin iyon?
Knowing lions, they're fast runner. Can I outstand them. Siguro Kung iisa lang Kaya ko.
Pero sampu sila. Kaya ko ba?
Ikinuyom ko ang mga kamay ko, saka dahan dahan-dahang tumayo.
One of them steps forward kaya natigilan ako. Ilang beses akong napalunok.
I tried to move my left feet, but then one of them move. All of them looked hungry. And I'm there food.
I positioned my self as I stare at them. Without hesitation, I run as fast as I could.
A loud groan boomed all over the place. It scares me. But that didn't stop me.
My breath hitch when I saw one of them on my side.
Tried to attacked me. Pero nailagan ko. I keep running, but then I almost stop when I saw one, Infront of me.
Shit!
Malapit na, malapit na iyong kahoy.
I saw a stone on the ground. I picked it up, as I throw it hard.
Natamaan Ito sa ulo causing for it to groan in pain.
Sobrang lapit ko na sa kahoy na nagmistulang tulay when I felt someone grab me.
We stumbled on the ground.
Napasigaw ako sa sobrang sakit, ng makaramdam ng hapdi sa kanang braso ko.
I stood up, palapit na ng palapit iyong ibang Leon.
The one who scratched me, were standing meters away from me.
My lips trembled in horror. Is this it?
No.
I can't die here, i felt on my feet that I'm stepping a hard thing so I looked at it unnoticed.
A rock. May not big. But still it can help me. Nasa likod ko na iyong kahoy na tulay.
May kalumaan na Ito, pakiramdam ko pagtinapakan ko ito ay mababali ito at sa ibaba ang bagsak ko.
I'm really in great danger. Dito sa kinalalagyan ko ay Leon ang nakaabang sa buhay ko. Sa likod ko naman ay bangin na pinamumugaran Ng iba't ibang klase ng ahas.
Kung sa ibang pagkakataon, sigaw talaga ako ng " mayroon pa ba, ibagsak mo na para isahan na "
I picked the stone fast saka ibinato. After that, tumakbo ako, as I stepped on the log.
Halos panga pusan ako ng hininga,
Lumagutok ang kahoy.
The Leon let out a loud and dangerous groan. Dahilan para mataranta ako. Without further ado, tinakbo ko ang tulay.
I can hear a creaking sound. Nangangalahati pa lang ako ng yumugyog Ito.
Napatigil ako, but then I looked backward.
One of the leon is on the log. Papunta na Ito sa akin.
Muli akong nataranta.
Kailangan kung bilisan, pero tatakbo ba ako ulit? Pano kung mabali?
Bahala na!
Tumakbo ako, malapit na ako sa pampang ng mahati sa dalawa ang kahoy na tulay.
Napatili ako, narinig ko pang umatungal iyong Leon bago nahulog.
Mabuti na lang nakakapit ako sa nakausling bato. I looked down, para muling mataranta, Isang malaking ahas ang papunta sa gawi ko.
Mabilis pa sa alas kuwatrong pilit na iniangat ko ang sarili ko.
Tagaktak ang pawis ko ng tuluyan na akong maka akyat. Mapatingin din ako sa likuran ko.
Napabuga ako ng hangin ng makitang walang ni ano mang hayop sa likuran ko.
Am I safe now?
Sumilip ako sa bangin, napatili ako ng maka face to face ko iyong malaking ahas.
Tumayo ako saka muling tumakbo, I threw a last glance on the other side.
The lions were staring at me, hungrily. But then when one of them retreat, sumunod ang lahat.
Minutes passed as stopped running. I looked around, hapong-hapo na napaupo ako sa nakausling ugat Ng kahoy.
Ng makabawi sa pagod ay nagsimula muli akong maglakad.
Kailangan ko na talagang maka hanap ng daan palabas sa kagubatang Ito.
Kainis na matandang iyon, ano ba iyong ipinainom niya sa akin at napadpad ako dito.
*******
Flashback :
Napangiti ako habang titig na titig sa eroplanong sasakyan ko papuntang ibang bansa. Ngayon ang alis ko. Sa wakas, makakaalis na rin ako.
Kipkip ang may kalumaang shoulder bag, na naglalaman Ng Mga papeles at mga personal na gamit ay umakyat ako at pumasok sa loob Ng eroplano.
Hindi Ito ang unang beses na sumakay ako ng eroplano, nung papunta ako rito sa maynila ay iyon din ang sinakyan ko.
Ng makaupo ako ay nanalangin mo na ako na sana maging safe ang biyahe namin, at makarating ako ng maayos sa Kuwait, atsaka ingatan din ang mga anak at buo Kung pamilya.
Nung mag announce na iyong mga flight attendants na aalis na, ay biglang sumikdo ang kaba sa dibdib ko.
Pa take off na iyong eroplano Ng magsalita ang katabi ko.
". First time- ani Ng boses.
Napalingon ako dito, isang middled aged woman ang bumulaga sa akin.
". Po? - paulit kung tanong.
". Sabi ko' first time mong sumakay Ng eroplano?
Umiling ako, " Hindi po, nakasakay na po ako dati, kaso pa manila Lang.
Napatango Ito, " Nakakakaba no, ganyan din ako nung una Kung sakay.
Natigilan ako saka napangiti. " Oo nga po ih!
" You know what miss. Why don't you take this medicine. It can ease what you felt! - ani to. Saka ipinakita sa akin ang isang gamot na ga monggo sa liit.
Nagtataka ko itong tinitigan, " Ito Yung iniinom kung gamot, para hindi ako masyadong kinakabahan sa biyahe. - nakangiti nitong sambit.
Napatango ako, saka kinuha ko iyong gamot at saka mineral water .
Muli akong tumitig dito. Tumango Ito saka ako binigyan ng matipid na ngiti.
Ng mainom ko Ito ay nagpasalamat ako dito, Pero natigilan ako ng makita ang ekspresyon Ng mukha nito.
Nakangiti Ito pero yung mata nito may ibang pakahulugang sinasabi.
Napalunok ako, ibubuka ko na Sana ang bibig ko para magsalita when I felt my self getting drowsy.
Ang bigat Ng pakiramdam ko, para akong inaantok.
Gusto ko mang humingi Ng tulong but I couldn't move.
Bakit ba ako nagtiwala sa matandang ito.
Right cause her looks is too trusting.
Parang saleslady sa mall, masyadong mabulaklak ang mga salita, na dala ko.
Pipikit pikit ang mga matang napatitig ako dito, humanda Ka sa akin pag nagising ako.
Para akong nabingi pansamantala, I felt like my whole body is paralysed and i-----i'm sleepy.
Before I drifted to sleep, nabasa ko sa labi niya na sinabi niyang " Play well"
What??
And then everything went black.
And the rest happens...
End of Flashback.....
*******
Lagot talaga sa akin iyong babaing iyon. Bumuga ako Ng hangin ng may marinig ako.
Lagaslas ng tubig.
Halos magtatalon ako ng makita ang isang ilog hindi kalayuan sa akin. Finally!
Makakinom na rin ako. I walked towards it. Lumuhod ako saka isinalok ang dalawa Kung palad.
Mmm.. Heaven.
Ng matapos akong uminom ay napasandal ako sa bato malapit sa akin.
I felt a liquid gushing on my right arm, kaya napatingin ako dito. Para lang matigilan, dugo.
Puno ng dugo iyong kanan Kung braso. s**t! Oo nga pala nakalmot nga pala ako nung Leon.
Bakit ko ba Ito nakalimutan.
Napangiwe ako ng bahagya ko itong hawakan.
Masakit.
Naglakad ako palapit sa ilog saka ko hinugasan ang sugat ko. I wiped the blood out, as I stare at it carefully. There were three long claw marks.
Pinunit ko iyong laylayan Ng admit ko, napamura pa nga ako kasi ang tigas punitin.
Bagong bili kasi, kaya ang hirap punitin.
Ng mapunit ay itinali ko Ito sa sugat ko.
Ng matapos ay uupo sana ako ulit ng may gumalaw sa tubig, nung una akala ko isda Lang.
Pero halos mawalan ako ng ulirat Ng makita ang isang buwaya.
" Wala bang time out-- I screamed as I started running again.
Ramdam kung nakasunod iyong buwaya sa likod.
Takbo lang ako ng takbo ng may makabangga ako..
Napasigaw ako ng malakas.
Pareho kaming napasigaw. Sabay kaming natigilan saka nagkatitigan.
Natutulala ako ng ilang minuto saka nagtititili sa sobrang tuwa..
"Oh! My God! May tao.. Hindi ako nag iisa- ani ko saka ko ito niyakap.
ไ;้โปรดครับ, กรุณาด้วยครับ
"Dai Prot Kharp, Karuna Duay Khrap!
Ha?
Nu raw ?
Natigilan ako saka ko ito binitawan.
" What? - seryoso alien ba to?
Nangunot ang noo nito, saka ako tinitigan.
" D-do you speak English?,- I asked him.
He nodded slightly.
" I'm Reina, you are ?- mukhang mapapasabak ako dito ah!
". Nao Huen- he answered.
Napangiti ako,
" Why are you running?- he asks as he let out a curious stare at me.
Saka ko lang naalala. Pakshet na malapit! Yung buwaya.
Too late.
The crocodile is on my back. Akala ko yun lang but then may lumabas na isa pang mabangis na hayop sa likod ni Nao.
Sabay kaming natigilan.
Both of them were staring at us, ready to eat it's prey.
Halos tawagin ko lahat ng Santo sa buong mundo Ng maramdam Kung may humablot sa braso ko kasabay ng pag angat ng katawan ko.
Nanlaki ang mga matang napatitig Kami sa humablot sa amin paitaas.
"Hajimemashite to you two I'm Saito- nakangiti nitong sambit.
Laglag ang pangang napatitig ako sa dalawang lalaki sa harapan ko.
Shit!!
Mga alien....
"
- Writer
