CHAPTER 1
1171 Words
First Task? Epic fail
Hindi na muna ako pinatrabaho kahapon ni Ate Linda dahil panigurado raw na pagod ako sa byahe. Kasi totoo naman, ikaw ba naman bumyahe ng dalawa at kalahating araw?!
Pagising ako ay agad na akong naligo, pagtapos ay sinuot ang binigay sakin na uniform ni Ate Linda, alangan mag daster ako diba? charot.
Unang assignment maglinis ng dining area. Simple lang ’yon, di ba? Walis, mop, konting punas. Pero dahil maligalig ako, nagkaroon ng eksena.
Habang pinupunasan ko ang malaking table, natabig ko yung vase na imported daw. Syempre, sakto pa sa timing, pumasok si Boss.
Pak!
Nahulog yung vase. At parang nag slow motion bigla ang paligid, kitang-kita ko ang pag-crash nito sa sahig.
“Ay, Diyos ko po!” sigaw ko, sabay takbo para saluhin kahit obvious na hindi ko na masasalba. Basag. Pulbos. Goodbye, vase.
Ntahimik ako, medyo nakakaramdam ako ng kaba. Tapos… biglang nagsalita na nga ang boss kong kala mo yelo.
“That vase is worth more than your one-year salary.” walang buhay nitong sabi, pero alam kong galit ito dahil sa pustura niya.
Napalunok ako. “Sir, sorry po! Hindi ko sinasadya! Promise, hindi na mauulit. Kung gusto n’yo po, papalitan ko ng vase… sa Divisoria. Ang mura po doon, limang piraso na.”
Tumingin siya sakin. Blank face ulit.
Napakamot ako ng ulo. “Sir, joke po. Pero seryoso ako sa sorry. Hindi ko talaga sinasadya.”
Umiling lang siya. “You’re unbelievable.” At nag-walk out ulit.
“Grabe, parang exercise sa kanya ang pagwa-walk out. Para siyang laging nasa runway. Walk out here, walk out there.” bulong kong sabi at inumpisahan ng linisin ang mga kapiraso ng vase na nabasag.
Matapos ay tinuloy ko na lahat ng nakatoka saking trabaho, hanggang sa ayain na ako ni Ate Linda na kumain. Nagtataka ako kasi sa pagkakaalam ko dapat nauuna ang boss sa mga maids, yun pala ay nagkataon lang na maaga ang alis ni Boss.
Kinausap ako ni Ate Linda. “Alam mo, ikaw ang una kong nakitang hindi natakot kay Sir.” saad nito at isinuboag kutsarang may lamang kanin at ulam na tocino sa ibabaw.
“Eh kasi naman, Ate, ang sungit niya. Hindi ba siya napapagod magmukhang bato?” Saad ko, ewan ko ba, pag kabado bente na ako napapajoke time ako bigla.
Napahalakhak si Ate Linda. “Sanay kami. Pero ikaw… mukhang matagal kang mabubuhay dito kasi hindi ka natitinag.” saad nito at tinignan ang mga kasamahan namin, yung iba sangayon yung iba naman nakakamatay mga titig sakin. Ehh?
Ngumisi ako. “Pag kasi medyo iba na ang ihip ng hangin, gusto ko nalang idaan sa biro, baka maisalba pa.. Swerte ko naman kasi kahit papaano ay gumana kanina, ewan lang sa sunod?" saad ko.
Sa totoo lang, medyo kinabahan talaga ako kanina.. Akala ko ay unang araw ko palang e mawawalan na ako ng trabaho.
Matapos naming mananghalian ay hinugasan ko ang mga pinggan na pinag gamitan namin, sinabihan pa ako ni Ate Linda na iba na ang gagawa pero nagpumilit ako.
Matapos kong naghugas sa pinag gamitan namin, ay nagpunta agad ako sa plaza.. este sala hehe, doon naka line up ang dalawa ko pang katulad na katulong, sa tansya ko mukhang ako lang ata ang pinakabata rito?
Habang naglalakad papunta sakanila ay sumesenyas ang isa sakin, hindi ko alam kung anong ibig sabihin ng papilig pilig ng ulo niya hanggang sa napansin ko ang pag nguso niya banda sa likuran ko.
At ayun na nga, another epic fail ang ganap ng babaeng to, kasi naman nakaharang lang naman ako sa daanan ng aming kamahalan!
"Ay sorry sir.." sambit ko, napayuko at mabilis na pumwesto sa tabi ng mga kasamahan ko.
"Grabeng papansin ha?" bulong ng isa, e narinig ko? bulong pa ba tawag don?
"Papansin agad te? di pwedeng naligaw?" sabat ko at bahagya itong inirapan. Agad na umawat si Ate Linda samin, ako nakinig pero si ate mong kala mo coloring book ang mukha? ayaw paawat! jombagin ko kaya?!
Mabilis ang ginawa naming pagkilos, inatasan ako ni Ate Linda na i prepare ang pagkain ni Sir, grabe? nagumpisa na ako magtrabaho pero di ko pa alam pangalan ng boss ko?
"Hoy Izzy! anong tinutulala mo jan? bilisan mo na." saad ni Ate Linda, grabe tulala talaga? mabilis akong kumilos, nadatnan ko si Coloring Book na nagsasalin ng tubig sa baso ni Sir mula sa pitsel. Ang isa naman ay nag aayos ng parang panyo sa tabi, habang ang isa ay naglalagay ng mga kubyertos. Shalaaa! restaurant yarn?
Marahan kong inilapag sa mesa ang pagkain ni Sir, hindi ko maipaliwanag kasi ngayon lang ako nakakita bg ganitong pagkain?
Pagtapos kong mailapag ay nagumpisa ng kumain si Sir, kami naman ay nakatayo lang sa may gilid, naghihintay ng iuutos niya.
Napaisip ako bigla, wala ba siyang ibang kamag anak? siya lang talaga mag isa rito sa malaking mansion na to?
Syempre hindi? tanga ka ba MARIZ? dami nyo kaya dito?
Napapilig ako sa ulo ko, pero grabe ang lungkot siguro ng buhay nitong si sir? asan kaya ang mga magulang niya? wala ba siyang kapatid?
“Ano ayaw mo na umalis sa kinatatayuan mo?” si coloring book ulit. Doon ako bumalik sa huwisyo ko, nagliligpit na pala.. Ang bilis niya atang kumain? kumain ba siya? parang walang bawas yung inihanda sakaniya. Dibale na nga.
Matapos non, ay ang mga natirang pagkain ay inilipat ni Ate Linda sa isang plastic. "Anong gagawin mo Ate Linda?" tanong ko.
"Itatapon" deretsyo niyang sagot.
“itatapon? may ref naman ah? bat di nakang i ref, ako kakain niyan.. Mukha pa namang masarap!" nakabusangot kong sabi, pero umiling lang si Ate Linda.
"Kabilin-bilinan ni Sir Gabe, bawal magtabi ng tira tira, itapon daw or ibigay sa may mga alagang hayop. Ayaw niyang makita na may kumakain sa napagkainan niya na." litanya nito, nagpatango tango nalang ako, pero deep inside, takam na takam ako sa isinusupot niyang pagkain.
Naging mabilis ang oras, gabi na.. Natapos na akong naglinis ulit sa sala, at ng mapadaan ako sa kitchen ay may mga natira pang hugasin.
Habang nag-aayos ako ng mga pinggan sa kusina, bigla may dumating. Si Sir Gabe, Hindi naka-suit, kundi simpleng shirt at sweatpants. Pero kahit simple, parang model pa rin.
“Still awake?” tanong niya.
“Ah, opo, Sir. Naghuhugas lang. Hindi kasi ako makatulog kapag may maruming plato. Allergic po ako sa dumi. Charot.”
Tumitig siya sandali. For the first time, parang may bahagyang ngiti sa labi niya.
“Fresh from the mountain girl,” tawag niya.
“Sir?” sagot ko, grabeng nickname yan? parang fullname with extra pa.
“Don’t break anything tomorrow.” malamig na sabi nito at kumuha ng bottled water sa ref.
Napailing ako pero ngumiti rin. “Promise, Sir. Kung may mababasag man, plato ko na po.”
He shook his head, then left.
At sa unang pagkakataon, naramdaman kong hindi lang iceberg si Boss. May konting init din pala sa likod ng lamig.
- Writer
