เมียพี่ยักษ์

"ถ้ามึงช้าโดนสองแผล" "จะรีบไปไหนไอ้สัด" "มึงลีลามากแค่ลงจิ๊กซอว์" สองหนุ่มนั่งตรงข้ามกันเล่นเกมที่เคยเล่นเป็นประจำ แต่ทว่า..มีมีดวางด้านข้างเพื่อให้ผู้ชนะได้ลงโทษผู้แพ้ "เชี่ยยย!!" ฉิ้ง มีดสั้นปลายแหลมกรีดลงแขนของชายตัวสูงใหญ่ล่ำอีกฝ่าย ชายผู้กระทำยิ้มร้ายแล้ววางไว้ที่เดิมพร้อมจะเล่นรอบต่อไป "ไอ้เหลือมมึงก็รู้ว่าไอ้ยักษ์มันรักษาตัวเองได้แค่ไม่กี่วิ เลือดมันซิบแค่นั้นสามวิก็หายมึงยังจะกรีดเนื้อมันทำไม" เสียงเพื่อนซึ่งเป็นผู้ชมพูดพลางส่ายหน้าก่อนที่เกมน่าขนลุกนี้จะจบลง "ไอ้เหลือมมันขี้โกง! กูเห็นม่านตามึงนะ" ยักษ์ คือชื่อของผมเอง "ครั้งหน้ากูจะเอาผ้าผูกตามึงไว้" "โธ่ มึงอย่าขี้แพ้ชวนตีสิวะ กูเล่นตามกติกาทุกอย่างเลยไม่เชื่อถามไอ้แชมป์ดูสิ" "กูไม่เชื่อ" ผมสบถเสียงดัง ไอ้เหลือม คือเพื่อนสนิทคนแรก เจ้าเล่ห์ สมกับเป็นอสรพิษ อีกคนชื่อ ไอ้แชมป์ ผู้ชายที่สุภาพแต่ร่างกายแข็งแกร่ง "ใกล้จะเปิดเรียนแล้วมึงว่าปีนี้จะมีเหยื่อเด็ดไหม" เหลือมเอ่ยถาม แชมป์จึงตอบกลับ "พอแล้วนะไอ้ห่าเดี๋ยวเรื่องแดง กูบอกแล้วอย่าแดกในมหาวิทยาลัย" "ช่วยไม่ได้อยากจะมาอ่อยก็โดนล่อซะ ฮ่าๆ" แชมป์มองเหลือมอย่างเอือม ผู้ชายสูงผอมแต่สายตาเเหลมเฉี่ยว ทั้งหมดมักมารวมตัวกันที่ทาวน์เฮาส์สองชั้นของยักษ์ ที่นี่รอบข้างมีแต่ป่าทึบแต่ผู้คนพลุกพล่านเนื่องจากเป็นถนนตัดผ่านทะลุได้หลายทาง ยักษ์ ซึ่งเป็นเจ้าของมีความคิดจะทำบางอย่างแก้เบื่อ เขาเป็นผู้ชายที่ชอบความตื่นเต้นอยู่ตลอดเวลา ก่อนจะปิ๊งไอเดียแล้วพูดขึ้น "กูว่าจะเปิดคาเฟ่ร้านเบเกอรี่ในทาวน์เฮาส์ของกูนี่แหละ" "ชั้นล่างนี้อะเหรอ" "ใช่ มึงว่าดีไหมจะได้ทำตัวเป็นปกติเหมือนมนุษย์มนาทั่วไป" "ก็ดีนะ" เสียงเห็นด้วยของแชมป์ผู้ชายที่ใช้ชีวิตเรียบง่ายไม่หวือหวา "มึงมีสโลแกนหรือยังเดี๋ยวกูช่วยตั้งให้" เหลือมเอ่ยแทรกพลางครุ่นคิด "เค้กอร่อยแต่รสชาติจะกร่อยถ้าอกหัก" "เดี๋ยว..แล้วใครจะมาแดกหดหู่สัด" "มึงไม่ชอบงั้นเปลี่ยน อืม คิดจะพักคิดถึงยักษ์เบเกอรี่ กินวันนี้สู่ขิตสวรรค์ชั้นเจ็ด" ยักษ์เริ่มคิ้วขมวดเป็นปมตามมาด้วยแชมป์ที่แทบจะกลั้นขำไม่ไหว แต่เหลือมก็ยังคงคิดสโลแกนช่วยร้านเพื่อนต่อไป "ทำหน้าแบบนี้มึงไม่ชอบ ถ้างั้น..บรรลัยเบเกอรี่ ส่งฟรีด้วยเรือดำน้ำขนมสี่สิบห้าบาทค่าส่งสามแสน" "เอา..." "มึงชอบชื่อบรรลัยเบเกอรี่!" "เอา...ไว้ให้พ่องมึงไปเปิดร้านเองเถอะ! ไม่ทำแม่งละร้านขนม แค่สโลแกนกูก็เห็นอนาคต" "รวย?" "ซวย!!!" พู่ น้ำเปล่าพุ่งจากปากแชมป์ที่ไม่สามารถกักเก็บความรู้สึกของการโต้เถียงได้ ทั้งสองคนมักทะเลาะและสาดอารมณ์ใส่กันเป็นประจำ หลังจากนั้นก็ถึงเวลาไปเรียนช่วงบ่าย สามหนุ่มขับรถเก๋งคันหรูหราแยกย้ายไปยังตึกคณะของตัวเอง กรี๊ดดด หู้ยยย แซ่บบ เสียงกรีดร้องวี้ดว้ายของสาวหลายคณะเมื่อเห็นสามหนุ่มสุดฮอตเดินเข้ามาพร้อมกันก่อนที่จะแยกไปคนละทาง ยักษ์ ชายหนุ่มสูงร้อยแปดสิบแปดใบหน้าหล่อเหลา ทรงผมเท่สีดำ นัยน์ตาสีเทาเข้ม ริมฝีปากหนารูปหยักชัดเจน นิสัยเจ้าชู้สายเปย์แต่ดุดัน! เหลือม ผู้ชายฉายาเจ้าเล่ห์ ตาเฉี่ยวเล็กแหลม ผมน้ำตาลเข้มทรงผมสกินเฮด ขี้เล่นกวนประสาทหนักไปทางกวนตีน! แชมป์ ใบหน้าหล่อเรียบจมูกโด่งสันตรง เดาอารมณ์ยาก เก็บความรู้สึกเก่ง! }บาทเดียวดูเพลินอะไรไม่เกินเมียงู{ เสียงร้องเพลงใต้ตึกคณะวิจิตรศิลป์ นิสิตนักศึกษาใหม่ต่างเข้าร่วมเนื่องจากเป็นข้อบังคับ แต่ทว่ามีบางคนไม่ชอบกิจกรรมนี้เป็นอย่างมาก เธอจึงแอบปลีกตัวหลบหนีรุ่นพี่ ตึก ตึก ฝีเท้าคู่หนึ่งรีบเร่งวิ่งสลับเดินมายังมุมลับตาคน เธอมัดผมยาวรวบสูงเป็นหางม้า ใบหน้าสวยจิ้มลิ้มพิมพ์ใจแต่คล้ายกำลังหลบซ่อนบางสิ่ง.. "น่าเบื่อชะมัดกว่าจะปลีกตัวออกมาได้" ฉันหยิบโทรศัพท์ส่งไลน์เพื่อนัดหมายกับเพื่อน "รับน้องอะไรไร้สาระ" ตึกเก่าที่ดูเหมือนไม่มีใครเหมาะจะหลีกหนีกิจกรรมที่น่ารำคาญใจ ฉันเดินอ้อมด้านหลังโดยที่ไร้ผู้คนรอบข้าง จนกระทั่งได้ยินเสียงดังมาจากซอกตึกห้องเก็บของ กึก' "ใครกัน.." ด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงเดินตามเสียงนั้นไป เนื่องจากตัวฉันเองไม่เคยเกรงกลัวอะไร แต่เมื่อเดินเข้าไปใกล้กลิ่นไม่พึงประสงค์ก็พุ่งมาปะทะจมูกอย่างรุนแรง แกร๊ก ประตูเปิดออกภายในห้องมืดมิดและเสียงนั้นก็หยุดชะงักไป ติก' ฉันเปิดสวิตช์ด้านขวามือจนไฟสว่างแจ้ง สิ่งที่อยู่ตรงหน้าทำให้แทบช็อก "ล..เลือด!!!" ตึ๊ก เมื่อถอยหลังเพียงสองก้าวเหมือนร่างอัดกระเเทกบางอย่างจนตอนนี้ชาไปตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า พอหลังหันกลับปรากฏว่า กรี๊ดดดด!! ฟุบ!! ห้องพยาบาล "อะ โอ๊ย" รู้สึกตัวอีกทีก็มองไปรอบๆ กำแพงสีขาวมีผ้าม่านกั้นคล้ายจะเป็นห้องปฐมพยาบาล "สวัสดีฟื้นแล้วเหรอจ๊ะ" "อาจารย์..." "ตอนนี้อาจารย์จัดยาให้แล้วนะ" "หนูเป็นอะไรไปเหรอคะ" "สงสัยจะเดินหลงทางไปตึกเก่าแล้วเป็นลม มีนักศึกษารุ่นพี่หนุ่มอุ้มมาส่ง" ห้องที่เปิดแอร์เย็นเฉียบแต่สายตาของชายหนุ่มตัวสูงล่ำกลับสร้างความร้อนแรงอบอ้าว อาจารย์หมอเดินออกไปจากห้องเหลือเพียงเขาลุกจากที่นั่งตรงดิ่งมาใกล้ โน้มตัวเพื่อถามไถ่ด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยพร้อมแนะนำตัวทำความรู้จัก "เป็นยังไงบ้าง..หวัดดีนะฉันชื่อยักษ์"