Aurelia Ivory Valencia
NAGISING AKO sa penthouse ni Mathias, it was dark and quiet as the usual. Nasa couch ako at nasa harapan ko ang malawak na tanawin ng syudad. Madilim man pero ang ilaw sa labas ng building ay kitang kita mula rito. The lights and busy city from the outside.
Napaupo ako at luminga linga pero wala naman akong makitang tao. When I remembered what happened to me before I got here, mabilis akong tumayo at hinanap ang mga gamit ko. Napasapo ako ng ulo nung maramadaman ko ang pagkahilo.
Biglang lumiwanag ang paligid kaya napapikit ako. My eyes didn’t accommodate by the sudden brightness, which inflicted a bit of pain. Sunod kong narinig ay ang pagbukas ng pintuan at mabibigat na yapak. When I opened my eyes, it was blurry at first. I saw five person walking towards my wa
