Mathias Dela Estevez
THERE ARE SOME nights that I couldn’t sleep, sa kabila ng lambot at komportabling silid sa malaking mansyon ay hindi ko magawang magkaroon ng tuloy-tuloy na pagtulog. Ginigising ako ng mga bagay na hindi ko naman malaman ang dahilan. May mga bagay na akala ko ay ayos lang sa akin pero habang lumalaki ako ay pakiramdam ko may hindi tama, may hindi maayos.
I heard a gunshot and some lights coming from the middle of the forest. Napabuntong hininga ako kaya lumabas ako ng silid at dumiretso sa balkonahe kung saan kita ko ang dagat mula rito. The balcony is round, it does not only served the view from the island but also the view from the back, which is the forest.
Nakita ko ang kaguluhan ng mga tauhan namin sa ibaba nung dumungaw ako.
“Mathias,” ani nito nung mapansin
