Pagkalabas ni Alorna mula sa opisina, nadama niya ang bigat ng kanyang dibdib. Habang minamaneho ang sasakyan pauwi, biglang sumagi sa isipan niya ang yumaong matalik na kaibigan na si Jana. Matagal na rin mula noong huli siyang dumalaw doon. Para bang pinipigilan siya ng sarili niyang puso. Pero ngayong araw ay hindi niya na kayang umiwas pa.
Binaybay niya ang daan patungo sa sementeryo. Habang papalapit ay unti-unting bumigat ang kanyang paghinga. At nang tuluyang huminto ang kotse ay halos ayaw niyang bumaba. Ngunit pinilit niya ang sarili. Bitbit ang munting bouquet ng puting lilies. Ang paborito ng kanyang bestfriend.
Tahimik ang paligid. Iilan lamang ang tao roon at ang simoy ng hangin ay malamig at mabigat. Lumakad siya hanggang sa makita ang lapida kung saan nakaukit ang pangalan
