Yorumlarınızı lütfen esirgemeyin...
Roza duyduklarının şokunu hala yaşarken kendisine beklentiyle bakan Mirza ile dudaklarını şaşkınlıkla araladı.
"Sen...o sendin."
Mirza genç kızın ne demek istediğini anlarken tebbesümle başını sallayıp konuşmaya başladı.
"Evet ve tüm söylediklerimi duyduğundanda emindim."
Hastane odasındayken konuşan kişinin Mirza olduğunu net anlamıştı şimdi.
"Ama nasıl... "diye fısıldadığinda Mirza ellerini tutması için uzattı.
"Tut elimi sana her şeyi anlatacağım..sana layık bir hayat vereyim yeter ki tut?"
Beklenti içinde kendisine uzatılan el ile Roza ağabeyine baktı. Gözleriyle gitmesini isteyen adamla yutkundu.
"Dayemler ne olacak ağabey?"
"Sen onları düşunme...eminim sevineceklerdirde bu durumdan."
Elleriyle yüzünü sıvazlayan Roza düşündü. Gitse bir de
