Yorumlarınızı lütfen esirgemeyin...
Ruken dün gece ablası ve babasının konuşmalarına kulak misafir olmuş,odasına hızla girip gözyaşlarını akıtmıştı. Bir şeyler yapmalıydı yoksa Roza kuma gidecekti.
Ve Roza'nın kuma gitmesi demek kendisi için ikinci bir yıkım olacaktı.
Sabahı zor eden Ruken,kimsenin uyanmamasına şükür ederek konaktan aceleyle çıktı. Adımlarını hızlı hızlı Welat konağına götürürken,içindende yapacağı şeyi sorguluyordu.
Acaba yanlış mı yapıyordu?
Yanlış olsaydı da bu saatten sonra ne fayda ederdi ki? İçinde bastırmış olduğu duygulara daha fazla dayanamıyordu Ruken. Sonunda gelmiş olduğu Welat konağının önünde durup derin bir nefes alırken koca ahşap kapıyı açtı.
Kapının açılmasıyla başı önünde egili adımlarını atarken sonunda kendini cesaretlendirip,başını kaldırdı. K
