"ถึงจะขอโทษก็ไม่ทันแล้วมั้ง มึงเล่นพูดให้กูเ****นเองนี่ กูจะทำให้มึงเห็นว่าอาการติดสัดมันเป็นยังไง"
"กูจะเอายันเช้า"
"อ้ะ.. มึงอย่าหื่นดิแค่นี้กูก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว.. พอเลย..อืม กูบอกให้พอเลยไอ้เหี้ยตุลย์.. อืมม"
หมอตุลย์ไม่ฟังจับสะโพกของพันไมล์เอาไว้แน่นเพื่อไม่ให้ดิ้นหนีไปได้ พันไมล์ดิ้นจนเหนื่อยหอบ อย่าว่าแต่ไอ้คนตรงหน้าเลยที่หอบหายใจแรง เขาเองก็ควบคุมการหายใจหอบกระชั้นไม่ต่างกัน เพราะพันไมล์มันเล่นตอดรัดท่อนเนื้อเขาอย่างหนัก ถ้าขืนเป็นแบบนี้อีกไม่นานเขาได้แตกเร็วกว่าเดิมแน่ ซึ่งเขายังไม่อยากเสร็จยังอยากรังแกมันต่อไปอีก
"ไอตุลย์ อ่าส์ แรง...ไปแล้ว อืม..กูบอกว่าพอไอ้เหี้ย"
"โทษทีวะ ลืมตัวกูนึกรู้ว่ามึงชอบแรง ๆ" น้ำเสียงเจือไว้ด้วยความสนุกเจ้าเล่ห์
"กูไม่ได้ชอบ อ่า ซี๊ดดด"
"หึ.. ผัวโคตรหล่ออีกทั้งเอาเก่ง แล้วของมึงยังตอดผัวหนักขนาดนี้ คงไม่ชอบเลยมั้ง หืม"
คนพูดมั่นหน้าจนพันไมล
