2 gün sonra...
Heyecanla Bora'nın elini tutup arabaya doğru ilerledim, dedemi ve nenemi çok özlemiştim. Orhan abimlerle Trabzon'da buluşacaktık. 3 araba gidecektik, Sidar abi evli çiftlerle gitmek istememişti. Normalde Mardin'den Trabzon'a direkt uçuş yok ama Bora ağamız özel uçağıyla götürecekti bizi. Yüzüğüme baktım, onları Trabzon'da takamazdım, Bora'ya baktım. 2 gündür onda bir şeyler vardı ama anlatmıyordu bir türlü, belli etmemeye çalışsada gergindi.
"Bora?" bana baktı.
"Hı?" tekrar yüzüklerime baktım, aslında onlara çok alışmıştım hiç çıkarmak istemiyordum ama hepimizin canı için yapmalıydım bunu.
"Yüzüklerim.. Trabzon'dan dönene kadar sende kalabilir mi?" kafasıyla onayladı beni. "Ama onlara gözün gibi bak olur mu, çok iyi sakla. Aynı şekilde alacağım onları senden." belli beli
