KISHA’S POV
Nagmamadali na akong bumalik ng ospital para mapakain ko na agad ang pasyente ko at makapagpahinga na siya.
Nang pumasok akong muli sa kwarto kung nasaan si Renzo ay agad siyang ngumiti sa akin. Kung kanina habang nililigtas ko siya ay hinang-hina na siya ngayon ay parang masigla na ulit siya kaya nagdududang tumingin ako sa kaniya. Pero sabi ng doctor ay may mga magang muscles daw nga ito, kailangan ding obserbahan dahil may mga injuries na delayed lumalabas gaya ng delayed bleeding or swelling.
Lumapit ako sa kaniya at binuksan ang lalagyan ng pagkaing binili ko.
Nilagay ko ang maliit na table sa kama niya.
“Kumain ka na,” saad ko nang mailabas ko na lahat ang mga pagkain.
Pero hindi siya gumagalaw at nakatingin lang sa akin. Kinuha niya ang kutsara pero ang bagal niy
