บทนำ
“ห้าหมื่น หนึ่งคืนแล้วจบกัน ไม่มีพันธะผูกพัน บังเอิญเจอกันก็ไม่ต้องทักทาย”
นี่คือข้อเสนอที่เอ่ยจากเจ้าของริมฝีปากอิ่มสวยสีแดงกระชากใจ และชายหนุ่มที่นั่งดื่มข้างๆ ตนตรงเคาน์เตอร์บาร์มาเกือบสองชั่วโมงก็พยักหน้าตกลงหลังจากครุ่นคิดไม่กี่อึดใจ
ร่างอรชรอ้อนแอ้นในชุดลูกไม้สีครีมเข้ารูปลุกขึ้นคว้ากระเป๋าสะพายพร้อมเสื้อสูทสีน้ำตาลเข้มเข้ากันที่ถอดไว้ก่อนหน้านี้ ร่างสูงกำยำจึงลุกตาม
หญิงสาวเดินนำหน้าอีกฝ่ายผ่านกลุ่มคนที่กำลังยกย้ายส่ายสะโพกอย่างเมามัน เธอไม่ได้ดื่มจนเมามายและมีสติดีครบถ้วนจึงก้าวเดินได้อย่างมั่นคง เมื่อมีผู้ชายซึ่งเมาและเต้นสนุกสนานเข้ามาชนราวอยากทำความรู้จักแขนกำยำก็ขยับมาโอบไหล่บาง ดวงตาคู่เรียวเหลือบมองคนที่เข้ามาประชิดอย่างไม่พอใจ แต่เห็นว่าเป็นชายหนุ่มที่ตนออกปากซื้อเขาจึงเดินต่อ ทว่าเมื่อออกมาด้านนอกก็สะบัดไหล่ตนออก
“คุณมีรถไหม”
ชายหนุ่มที่ยืนล้วงกระเป๋ามองเธอนิ่งพยักหน้า
“ขับรถตามมาก็แล้วกัน”
บอกสั้นๆ หญิงสาวก็ตรงไปยังที่จอดรถของตน ไม่ได้หันกลับไปมองอีกฝ่ายว่าตามมาหรือไม่ แต่คิดว่าหากอยากได้เงินเขาย่อมตามเธอมา
‘ขอเวลาหน่อยเถอะครับ ผมจะรีบเคลียร์ให้ภายในอาทิตย์หน้า’
เธอได้ยินอีกฝ่ายคุยโทรศัพท์พร้อมกับนั่งลงยังเก้าอี้ข้างๆ ขณะที่ตนนั่งดื่มเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์อ่อนๆ อย่างโมโหและเสียใจที่สุดกับสิ่งที่เพิ่งได้รับรู้มา
‘โธ่เว้ย! เงินเป็นแสนไม่ได้หาได้ง่ายๆ ในวันสองวัน ทวงอยู่ได้’
ตัดสายไปแล้วชายหนุ่มก็บ่นและสั่งเตกีล่าที่เธอไม่กล้าสั่งมายกซดเอาๆ อยู่อย่างนั้นโดยไม่สนใจแม้แต่จะเหลือบมามองเธอทั้งที่มีผู้ชายเข้ามาทักและพยายามทำความรู้จักเธอมากหน้าหลายตา
ภาพของคู่หมั้นตนเองที่กอดจูบกับน้องสาวและผลุบหายเข้าไปด้วยกันในห้องน้องสาวซึ่งอยู่ในคอนโดเดียวกันและติดกับห้องของเธอที่สลัดออกไปจากความคิดไม่ได้ ทำให้เธอนึกอยากทำบางอย่างให้สุดกู่
‘อยากได้เงินเร็วๆ ไหมคะ’
เธอหันไปถามคนข้างตัว และชายหนุ่มก็เหล่มอง ก่อนสายตาคู่คมจะกวาดมองเธอตั้งแต่ใบหน้าจรดปลายเท้าแวบหนึ่ง แม้ไม่พอใจนัก ทว่าผู้ชายทุกคนในนี้ที่เข้ามาคุยกับเธอก็มองแบบนี้ บางคนมองเฉพาะจุดด้วยซ้ำ
‘ถ้าผมตอบว่าอยาก?’
คิ้วเข้มขยับสูงพร้อมน้ำเสียงทุ้มที่ดูเอื่อยนิดๆ ด้วยฤทธิ์น้ำเมา แล้วเธอก็บอกข้อเสนอออกไปโดยไม่ลังเล
‘นอนกับฉัน...’
จากนั้นก็บอกราคา ไม่รู้เพราะอะไรเธอจึงกล้าที่จะเลือกผู้ชายคนนี้ หรืออาจเพราะเขาไม่ได้สนใจเธอ หญิงสาวคิดว่ามันจะเป็นสิ่งที่ผ่านมาแล้วผ่านไป
ไม่ใช่อยากประชดชีวิต แต่เธออยากทำตัวออกนอกกรอบโดยไม่ต้องสนใจอะไร ที่สำคัญเธออยากทิ้งความเป็นเธอคนเดิมนับแต่วันนี้
‘แต่งตัวจืดชืดจังอะพี่กันย์ ระวังคุณโดมมองสาวอื่นนะคะ’
เกวลินน้องสาวสุดเปรี้ยวของเธอเคยพูดแบบนั้น และเจ้าตัวก็แอบตีท้ายครัวเธอ ทั้งที่ตีหน้าซื่ออินโนเซนส์ใส่เธอทุกวัน คู่หมั้นตัวแสบก็ด้วย
นับแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป เธอจะไม่เป็นกันยกรยายจืดชืดที่มุ่งมั่นเพียงแค่เรื่องเรียนปริญญาโทและทำงาน ไม่สนใจดูแลตัวเองให้ดูมีเสน่ห์ดึงดูดความสนใจผู้ชายอีกแล้ว
=====