Cage in Law

CHAPTER TEN

River of Knives

“Kailangan na nating umalis bago pa may makahanap sa'tin dito. Siguraduhin na walang maiiwang bakas. Ayaw nating mapaaway nang maaga at may kailangan pa tayong dapat harapin.”

Pagsikat ng araw ay agad na kaming kumilos para maipagpatuloy ang byahe. Hindi kami hinanap nang anim sa pagkawala namin magdamag. Paniguradong nabanggit din ni Steven kung ano ang nakita n'ya kasi nung nakita kami ay mga nakangisi at pabulong bulong ng kung ano kay Mike. Umirap na lamang ako at hindi sila pinansin—including Cloud. I don’t have any reason to chat with her anyway.

Inaayos ni Mike ang kanyang puting pangitaas at isa isang binuksan ang botones hanggang sa masilip ang kanyang malaman at matigas na dibdib. Napababa ang tingin ko sa itim na mahaba nitong pangbaba at black boots.

Napalunok ako nang makita ang namumukol sa pantalon nito. Halatang halata na malaki ‘yung kanya. Kasi sa apat medyo may hindi kalakihan—wait, what?

Napaangat agad ako ng tingin kay Mike at namula nang husto. Nakita n'ya ‘yun kaya tinaasan ako nito nang kilay.

“What are you thinking, sweetheart?” bulgar na sabi nito na talagang pinarinig pa sa iba kung ano ang tawagan namin. Naasiwa ako sa mga tingin nila kaya umiwas na lang ako ng tingin.

“Hey, you’re blushing. Anong iniisip mo?” Bulong nito sa isip ko.

“Wala! Wala akong iniisip,”

“Bat namumula ka? Thinking of what happen last night?”

“I'm not! It’s just the sunlight, Mike.”

“Ows? Parang hindi. Don’t be shy, sweetheart. You’re good at talking dirty. I am impress.”

Napakagat labi ako. “Stop biting your lips.” This time, lumapit ito sa harapan ko at sinabi ‘yun. Nasa labi ko ang paningin. I pouted and his eyes glow.

“Oh my ghad, Mike. Not here! Nakikita ka nila!” bulong ko. Hindi ko masabi dahil mahahalata lalo.

“Then stop doing that.”

“I’m not doing anything! Ikaw lang itong malisyoso!” nagulat ito sa sinabi ko na napahawak pa sa dibdib na ikinairap ko.

Ghad, that chest. I can see his n*****s under his top.

“I am not wicked, Selene. Sakit mo naman magsalita.” Napakamot ako sa ulo at tinalikuran s'ya. I can’t handle his silliness anymore.

“Hey! Don’t turn your butt on me!”

Wtf? Sinigaw n'ya!

Napatingin silang lahat saming dalawa. Nakita kong seryosong nakatingin samin si Simoun at ang apat ay nakangisi na naman sa'min.

“Tara na.” sabi ni Simoun na pinagpasalamat ko. Nauna nitong umalis sa amin na parang nagmamadali.

Sumakay na ako sa kabayo para sundan na si Simoun. Walang magawa si Mike na nakangusong nanaman ang labi na parang ang laking kasalanan nung ginawa ko.

Sinamaan ko ito nang tingin. He's at it again.

Nagkanya kanya na kaming kilos sa pagpatakbo nang kabayo para sundan si Simoun na malayo na sa'min.

Tahimik lamang ako habang naririnig ang bulungan nung lima.

“May palatandaan kaming nilagay dito,” ani ni Simoun makailang minuto. “Tatlong hiwa sa isang puno na nagpaparating na malapit na tayo sa River of Knives. Nagligaw kami noon at doon napunta kaya iniiwasan namin ang lugar na ‘yun dahil malubha itong mapanganib.”

“Kung gano'n may iba pang daanan paikot sa ilog?” tanong ni Cloud na nasa bandang puwetan lang ng kabayo ko. Gumagalaw sa pag-alog ang salamin sa mata kaya pirmi niya itong inaayos.

“Meron. Ngunit sa iba na ang patungo ang daan na ‘yun. Ang tanging daan lamang para makapunta sa tirahan ng mga mangkukulam ay lagpasan ang ilog.”

“I wish we can fly.” Pabirong sabi ni Lucas na nakikinig pala.

“Hagis na natin ‘to. Gusto raw lumipad e.”

May narinig akong parang nahulog kasabay nang pag-iingay ng kabayo. Binagalan ko ang takbo para masilil sila sa likod.

Nasa sahig na si Lucas at naiwan nang kabayo nito.

“Motherfuckers!”

Mabilis itong bumangon at humabol sa'min. Isang talon lang n'ya ay nakasakay na ito sa kanyang kabayo at pinagsisipa sina Mike at Charles na naghulog siguro sa kanya.

Ilang minutong pananahimik sa byahe ay may narating kaming mga sirang kongkreto na parang isa itong bahay noon ngunit nagiba na. Nakapalibot ito sa daanan namin. Meron na itong lumot at mga matataas na damo.

Bahagya kaming napahinto para tignan ang paligid. Mukhang wala namang kakaiba dito. It’s just some old establishment na nasira na.

“Chief,” tawag pansin ni Mike. Lumingin si Simoun sa amin.

“Mas maiging magpatuloy na tayo.” Nauna itong magpatakbo ng mabilis. Ginalaw ko ang tali ng kabayo para gumalaw na ito.

Mukhang malapit na kami.

Tahimik lang ako sa buong byahe habang nakikinig sa paguusap nila.

“Mukhang maliit na guard tower ‘yung nakita nating nagiba,” si Charles.

“Oo, kasi may nakita akong mga pana, espada at mga maliliit na kahon. Siguro nga pulburang bomba ‘yun.” Mukhang nagisip ang mga lakaki sa sinabi ni Zhelt. Napatingin ako kay Zhelt na nasa harapan ko.

Palipat lipat ang tingin nito sa paligid, katulad nang pirmi nitong ginagawa. Masyado itong mapagmasid sa paligid, na bagay sa malalim at itim na itim nitong mga mata at warm brown undercut nitong buhok na swak sa buong pagkataon ni Zhelt. Misteryoso ito at hindi mo agad mababasa ang alam ng isip.

As for Charles, side swept quiff type of hairstyle fits his tan skin that makes him manlier than the 4. Kakaiba rin ang kinang nang kulay asul nitong mga mata na pagtinitigan mo ay talagang kaakit akit.

Steven also have a blue eyes, with blonde mullet hair, and face features na malayong malayo sa personality nito. Kung hindi nagsasalita ay mukha itong hindi makabasag-pinggan pero kabaliktaran pag nagsimula nang magsalita.

Nangibabaw naman ang kulay green na mata ni Lucas sa lahat. Kulot ang curtain cut na buhok nitong mahaba. Katulad din ito ni Steven na medyo may sapak sa ulo pag naalog.

Napanguso ako at may naalala. Gwapo rin naman s'ya. May sapak nga rin. Una lalandiin ako tapos mamaya hindi na ako papansinin. Inaano ko ba s'ya?

Sinilip ko ito sa likod. Nakatingin na naman ito sa'kin at seryoso. Tinaasan n'ya ako ng kilay pero umirap lang ako.

Malaki rin s'ya.

Nahagip nang paningin ko si Cloud. Nakalimutan kong kasama pala namin ‘to.

“—hindi kailangan bantayan.” Rinig kong sabi ni Lucas.

“Trip lang nila tumira do'n. Overthinker kayo.”

“Oo nga. Baka trip lang nila magbantay do'n. Bored sila e.”

“Judger kayo, pre.”

Hindi ko na masundan kung anong pinaguusapan nila sa pag-iisip.

“Ano ‘yun?” sabi ni Cloud kaya nanahimik kami pare pareho para tignan s'ya.

“Ang alin?” tanong ko.

May tinuro ito sa harapan. Suminyales agad si Simoun kaya naging alerto kami.

“Anong meron?”

Mula sa malayo ay nakita ko na may bangin kaming madadaanan.

“Bangin? Malayo pa tayo ng daan, Chief?” tanong ni Steven. Dahan-dahan silang lumapit at dinungaw ang ilalim noon. Napakunot noo si Simoun nung tignan ko.

“Hindi ko maintindihan,” nakatingin pa rin ito sa ibaba.

“Paano tayo makakatawid nito?”

“Dapat nandito na yung ilog, hindi ba? Mali ba ‘yung binigay na mapa sa'tin?”

“Parang may mali.” Napatingin ako kay Mike. Maski s'ya ay hindi maitindihan ang sitwasyon. Nangungusap ang mga mata nito na hindi ko masagot dahil hindi maintindihan.

Napatingin ako sa paligid. Puro patay na puno at damo na ang banda dito. Walang buhay na malapit sa'min. Madilim sa kabilang parte ng bangin ngunti sa kinatatayuan namin ay maliwanag na maliwanag. Lumapit ako sa bangin at ilang beses kong kinurap ang aking mata para magawang aninagin ang nasa ilalim ng bangin ngunit napapalibutan ito nang makakapal na ulap.

May kakaiba sa lugar na ito.

“Kailangan nating makahanap ng ibang daan—”ani ni Simoun.

“—Hindi.” Nagawi ang tingin namin kay Cloud habang nasa baba ang paningin bago inangat sa'min.

“Andito na tayo.”

“There are chances na natuyo ang ilog sa pagdaan nang panahon. From the heat and no other water source around here. That is why the plants near the river died, or other reasons like poison, but not fire dahil hindi naman maitim ang mga sanga nito.” Cloud moving her hands as she explains. Her auro changes when it’s something that interest her. She’s entitled as a weird magician maniac for nothing.

“It’s not possible na natuyo ito,” mukhang na-offend si Cloud sa sinabi ni Charles. Inayos nito ang salamin sa mata at nagseryoso.

“What’s your idea, then?”

“The fog. The river must be down there at natatakpan lang. We can’t hear it dahil nasa itaas tayo,”

“But it can be a metaphor expression. River of Knives? Possible.”

“It calls a river for a thing, Cloud. We don’t need your experimental decision. Let’s take it that happens in reality. Yes, the plants died but it can be another thing and not just that there is no water kaya namatay ito.”

“What? So your saying that I shouldn’t take my ‘experimental decisions' here? At mas tama ka?”

“Ano?” aniya na halatang hindi na natutuwa sa lumalabas sa bibig ni Cloud. Umamba pa itong palapit kay Cloud.

“Charles,” humarang si Zhelt dito at binulungan.

“Tsk.” Iritadong lumayo ito sa amin na sinundan din ni Zhelt.

Napabuntong-hininga si Simoun. “Hayaan n'yo na lang muna. Intindihin natin kung paano tayo makakatawid. Cloud, mas makakabuting manahimik ka muna—”

“Bakit ako lang?! Ako itong napahiya sa sinabi n'ya!”

“Naiintindihan ko, iha. Ngunit kung magsasagutan kayo sa gitna nang misyon natin ay mas lalo lang gugulo ang lahat.”

Hindi na nakipagtalo si Cloud at lumayo rin sa amin. Nagkatingin kami nina Mike, Lucas, Steven at Simoun na siyang natira.