Tinulungan ako ng mga bouncer na ilagay si Zach sa front seat ng kotse niya. Mabuti na lang at marunong akong magdrive kaya naman ay madali lang.
“Thank you, po!” Pagpapasalamat ko sa mga bouncer.
“Mag-ingat po kayo, ma’am! Walang Anuman.”
Sinara ko na ‘yung bintana at napasulyap saglit kay Zach. Nakatulog na naman ito ka.
Napabuntong hininga na lamang ako and I fasten his seat belt bago kami bumyahe.
I decided na dalhin siya sa condo niya dahil wala naman akong ibang mapupuntahan. Ayoko rin namang dalhin sa apartment ni Sarah dahil nandoon ang anak ko. I am hoping na gano’n pa rin ang password ng condo unit niya.
When we arrived, the guard helped me on lifting Zach who was in deep sleep. Mabuti na lamang at may guard pa rito dahil hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko.
Na
