A Forbidden Night with a Stranger

Chapter 2

As a reward for his achievement as the new CEO of Dela Merzcid Real Estate Company, Alas decided to go bar hopping. He’d been swamped with work all month, so he wanted to get away from his responsibilities for a while. Just this once – after this, he’d go back to reality, because his hectic schedule of meetings and projects would be waiting for him again soon.

Naisip niyang pumunta na lang sa isang bar na malapit sa kaniya para mabilis siyang makaalis pagkatapos. Gusto niyang ipagdiwang ang kanyang tagumpay sa buhay – isa ito sa mga pinapangarap niya mula pa noong pagkabata: na balang araw ay siya ang papalit sa ama bilang CEO. Hindi naman siya nabigo – nakuha na niya ang inaasam na posisyon sa kompanyang itinayo ng ama niyang si Eduardo.

Pagkapasok pa lang niya sa pasukan ng bar ay bumungad sa kaniya ang mga tingin ng mga tao na tila sinusuri siya mula ulo hanggang paa. Hindi niya pinapansin ang mga nakatingin sa kanya. Siyempre namang pagtitinginan siya ng mga tao roon – sobrang gwapo niya sa suot niyang polo at jeans, mukhang kaakit-akit at makisig.

Maraming kababaihan ang napatingin, napatili, at napanganga habang nakatingin sa kaniya. Ngunit nang mariin niyang tiningnan sila, agad silang umiwas ng tingin at nagpatuloy sa pagsasayaw sa dancefloor. Natakot sila sa kanyang matitigas na mukha – dapat lang, dahil naiilang siyang titigan ng ganoon.

Naghanap siya ng bakanteng mesa at upuan, ngunit ang tanging lugar na nakita niyang hindi gaanong okupado ay ang mesang kinauupuan ng isang lasing na dalaga. Wala siyang ibang pagpipilian kundi lapitan ito para makisalo sa mesa. Pero nainis lang siya nang kausapin niya ito – hindi siya sinasagot, sa halip ay paulit-ulit na binabanggit ang isang pangalan ng lalaki. Sa isip niya, baka iyon ang boyfriend ng babae.

Hinayaan niya ito at umorder ng tequila. Nang makuha ito mula sa bartender, agad niyang inubos ang laman ng baso.

Mabuti na sana kung hindi lang masyadong maingay ang dalaga – naramdaman niya ang pagkairita dahil sa kanyang presensya, ngunit wala siyang magagawa. Baka magkaroon pa ng gulo kung paaalisin niya ito. Bukod pa rito, siya ang naki-salo sa mesa, kaya wala siyang karapatan na gawin iyon.

Sobrang lasing ang babae – halos nalulugmok na ito sa kanyang upuan. Ayaw niyang maiskandalo dahil sa dalaga, kaya hindi na lamang niya ito pinansin. Hinayaan na lamang niyang umiyak at mag-ingay sa harap niya.

"Janus?" tawag nito, tila hinahanap ang lalaking iyon. Napapailing si Alas habang tinititigan ang babae na mukhang nawawala sa sarili.

"You – why are you here? After you left me? You only show up again now? How dare you!"

Malaki ang pagkagulat niya nang sigawan siya ng lasing na babae. Napalinga pa siya para tingnan kung may iba pang tinutukoy ito, ngunit walang ibang tao sa likod niya – siya mismo ang tinutukoy. "What the hell! What is she saying?" bulalas niya sa isipan.

Binalewala niya ulit ang mga sinabi ng babae dahil baka napagkamalan lang siya nito. Bukod pa rito, hindi niya kilala ang lasing na dalagang nasa harapan niya. Inubos niya ang alak sa kanyang baso at umorder ulit ng isa pa.

Tumayo ang babae at marahang lumapit sa kaniya habang nangangapa sa gilid ng mesa. Bigla itong sumampal sa kanyang mukha nang hindi maayos.

Malaki ang pagkagulat niya sa nangyari. Napatiim-bagang siyang tinitigan ng masama ang babae, ngunit walang epekto ito sa kanya.

"How dare you! Why did you slap me?" may diing sabi niya habang hawak ang kanyang mukhang nasaktan.

"This is for leaving me almost a year ago!"

"Damn it, you’ve got me confused with someone else! I'm not Janus, Miss!" mariin na sabi niya habang hinawakan ang braso ng babae. "Are you crazy? Not every man here is your ex-boyfriend. Have some sense – figure out whether you’re asleep or just mistaking me for someone else!"

Hindi man lang nakinig ang babae sa kanyang sinabi. Sino ba ito? Naguguluhan na siya. Sa lahat ng lalaki sa bar, bakit siya lang ang napagkamalan nitong ex-boyfriend? Napakasakit ng loob.

"Wow? After everything you did to me, you’ve forgotten me?" muli itong nagsalita nang may galit. Nakasabog pa rin ang buhok nito sa mukha at hindi na pinagkaabalahan pang ayusin – nagmukha tuloy itong nawawala sa sarili sa kanyang paningin.

Umiling si Alas at bahagyang ngumisi. Hindi na niya hinayaan pang magsalita ito. Hinawakan niya ang braso ng babae at isinakay palabas ng bar. Ayaw niyang makita ng mga taong kilala siya. Mahalaga sa kanya ang kanyang imahe bilang CEO ng isa sa pinakamalaking kompanya ng real estate sa bansa. Kilala siya bilang mabait at respetadong pinuno, kaya gustong-gusto niyang iwasan ang mga isyu na maaaring sirain ang kanyang karera.

Nagtigil sila sa parking area. Binitawan niya ang braso ng babae.

"Are you really crazy, Miss? I don’t know you!" muli niyang tinanong ang babae, na nakangisi pa rin sa kanya.

"I’m not crazy. You’ll pay for leaving me!" sabi nito bago mawalan ng malay.

Mabilis niyang nasalo ang babae sa kanyang bisig bago pa ito mahulog sa lupa. Kung hindi niya naunawaan, baka magkaroon na ito ng bukol o bali. Ang kanyang mga bisig ay mabigat man ngunit malambot parang unan.

Hindi niya pwedeng iwanan na lang ang babae sa parking area na walang malay. Kahit na sinampal siya nito kanina, nangingibabaw pa rin ang konsensya niya. Wala siyang ibang maisip na paraan kundi dalhin ito sa kanyang condo unit para doon na lang magpahinga.

Sumakay siya sa kanyang kotse, inayos ang makina, at mabilis na umalis.

Wala pa rin itong malay nang makarating sila sa kanyang condo. Pinasan niya ito papasok ng kanyang kuwarto at dahan-dahang inihiga sa kama.

Pagkalapat ng babae sa kama, hinawi niya ang mga buhok na nakatabon sa mukha nito. Bigla siyang napasinghap nang makita ang kagandahan ng mukha nito – parang anghel na ipinadala mula sa langit. Lumantad ang maganda at makinis nitong mukha, taliwas sa inaakala niya kanina.

"She’s so beautiful," usal niya at bahagyang ngumiti. "You’re so pitiful, Miss. You don’t deserve to be left by the man you keep mentioning."

Ang natutulog na dalaga ay pinasadahan niya ulit ng tingin. Nakaramdam siya ng awa sa kanya – kung siya ang boyfriend nito, hindi niya gagawin ang ginawa ng lalaking iyon.

"Why do women get drunk when they’re heartbroken? How pathetic!" Sabay ng paggalaw ng dalaga ay tumataas ang damit nito, at kitang-kita niya ang mga mapuputi nitong hita.

Bigla siyang nakaramdam ng init sa katawan. "Damn it, Alas, what are you thinking?" Umiling siya para alisin ang mga kaisipang hindi nararapat. Aalis na sana siya nang hawakan siya ng malambot at mainit na kamay sa braso. Pinipigilan siya nitong umalis at hila pa siya patungo sa kanya, kaya natumba siya sa ibabaw ng babae. Nagulat siya at napasinghap nang sabay.

"Don’t leave me again, Janus. I still love you – just stay with me tonight," mahinahon na sabi nito.

"I'm not Janus, Miss."

"Yes you are. I love you so much, Janus," ulit nito. Naramdaman niya ang pag-init sa katawan at ang biglaang pagbabago sa kanyang damdamin.

"Damn it," bulalas niya sa isipan. Pinigil niya ang sariling halikan ang babae sa ilalim niya. Lasing din siya, kaya hindi ito ang tamang bagay na isipin – baka makagawa siya ng bagay na pagsisihan niya ng husto. Bukod pa rito, hindi pa niya ito gusto – may isang babae na nagmamay-ari ng kanyang puso.