"Hindi na, Doc!" kaagad na tanggi ni Romana.
"Kaya ko naman eh! Minor lang naman. Madadaan pa ito sa cold compress," dagdag pa niya.
"P-Pero Miss Lichauco—"
"Sinabi ko nang huwag na, 'di ba?! Bakit ba ang kulit mo!" Nanalim ang kaniyang mga mata sa manggagamot.
Bakas sa mukha nito ang pagkagulat sa kaniyang inasal. Malapit sila sa isa't isa ng doktor sapagkat ito ang doktor na gumagamot sa kaniyang ina. Ito rin ang pinakamatagal na doktor na naninilbihan sa kaniyang ospital kaya marahil hindi nito inaasahan ang pagtataas niya ng boses.
"Ipagpaumanhin mo, Doc. Medyo pagod na kasi ako at nais nang makauwi sa bahay."
Tumango ang doktor ngunit nasa ekspresyon pa rin nito ang paninimbang.
"Ipagpaumanhin mo ang katanungang ito, Miss Lichauco . . . Ngunit bakit ka nga ba narito sa ganitong
