"Gelinime iyi bakıyorsun eşşek sıpası!"dedi Sultan babanne, Aras'a.
Bunun üzerine güldüm ve Sultan babanneye sarılıp vedalaştım.
Son kez kapının önünde durup herkese el sallayıp arabaya bindim. Benden sonrada Aras aldı arabada ki yerini.
Sultan babanne, Murat, Burak, Hülya, Neşe ve Emir... kapıda bizim gitmemizi bekliyorlardı. Dolan gözlerimle baktım onlara. Çok uzağa gittiğimizden değildi bu üzüntüm. Sadece 3 haftadır burdaydık ve ayrılma zamanı gelince çok kötü hissetmiştim.
"Ağlama be kızım."dedi Aras ve çenemden tutup ona bakmamı sağladı.
Cevap vermek yerine omuz silktim.
"Bak ağlamaya devam edersen arabadan inip eve geri gireceğiz."
Burumu çektim ve göz yaşlarımı sildim.
"Ağlamıyorum."dedim sonra ve hafifçe gülümsedim.
"Afferin küçük."dedi Aras ve elini çenemden çekip direk
