Evil mafia เพลิงรัก...มาเฟียร้าย ภาคบลูไดมอนด์

บทนำ "อีกหนึ่งสัปดาห์จะมีการประชุมใหญ่ภาคพื้นทวีปเอเชียที่ประเทศไทยครับ ผู้ที่ได้รับเชิญในครั้งนี้ได้แก่ กลุ่มของอีทบลู เอสต้า และปานอส" เบญจมินทร์มองเอกสารบนมือที่ถูกส่งมาอย่างเร่งด่วนถึงการประชุมครั้งสำคัญที่ประเทศไทย ซึ่งในกลุ่มทางยุโรปจะมีกลุ่มขับเคลื่อนสำคัญเพียงสองกลุ่มคือ กลุ่มเวลล์ ของคุณโฬมที่เป็นผู้บริหารสูงสุดและกลุ่มปานอสของคุณมิตร พันธมิตรคนสำคัญ ส่วนทางโซนเอเชียจะมีกลุ่มหลักสองกลุ่มใหญ่คือ อีทบลู ซึ่งผู้นำคนปัจจุบันได้เสียชีวิตลงไปเมื่อไม่นานมานี้ จึงเป็นเหตุให้เกิดสถานการณ์ภายในไม่สงบ และกลุ่มเอสต้า ผู้ซึ่งรักความสงบแยกตัวออกไป แต่ก็ยังถูกให้การยอมรับและยอมเข้าร่วมการประชุมครั้งสำคัญ "อืม จัดการให้เรียบร้อย" ชายหนุ่มสวมชุดสูทที่นั่งอยู่ตรงเก้าอี้สีดำ ผู้ซึ่งมีใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาในวัยเพียงยี่สิบสองปี เท้าคางฟังสิ่งที่มือขวาคนสนิทได้บอกถึงกำหนดการที่จะถึงในเร็ววันนี้อย่างไม่ยินดียินร้าย มุมปากยักยิ้มเล็กน้อยเมื่อได้ยินรายชื่อของกลุ่มที่ได้รับเชิญเข้าร่วมการประชุมในครั้งนี้ "ครับ คุณโฬม เอ่อ... แล้วก็อีกเรื่องครับ คุณไอราขอพบคุณโฬมในช่วงบ่ายของวันนี้ครับ" ก่อนจะจากไป เบญจมินทร์ก็ได้แจ้งเรื่องที่คล้ายจะสำคัญขึ้นมาอีกหนึ่งเรื่อง "บอกให้เธอไปพบที่เดิม" "ครับ" เบญจมินทร์ค้อมศีรษะลงเล็กน้อยแล้วเดินออกจากห้องไป บนมือต่อสายโทรศัพท์หาคุณไอราเพื่อทำการยืนยันการนัดหมายในครั้งนี้ว่าได้รับการยอมรับจากผู้เป็นเจ้านายเรียบร้อยแล้ว "เธอมาทำอะไรที่นี่" หลังจากต่อสายหาคุณไอราก็เดินแยกไปยังห้องที่เป็นสถานที่สำคัญสำหรับการนัดหมาย เพื่อจะเข้าไปตรวจสอบความเรียบร้อยด้านใน ทว่าสาวลูกครึ่งญี่ปุ่นที่ยืนรออยู่ตรงหน้าห้องทำให้เบญจมินทร์รู้สึกแปลกใจเพราะในเวลานี้เธอควรจะอยู่ในโรงฝึกหรือไม่ก็ออกไปดูแลกิจการของคุณโฬม "อิสรินทร์" เบญจมินทร์เอ่ยเรียกเธอที่ยังคงยืนนิ่งขวางทางประตูเข้าไปยังห้อง เขามีเวลาไม่ถึงชั่วโมงที่จะต้องจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยดีที่สุด ทั้งเขาและเธอเราต่างก็ถูกฝึกมา คุณโฬมไม่ชอบการรอคอย และเขามักจะหงุดหงิดอยู่เสมอ "ระวังกลุ่มคนของอีทบลูด้วย ยิ่งไม่มีหัวหน้าคอยควบคุมพวกมันได้อาละวาดแน่" อิสรินทร์ยอมล่าถอยให้เบญจมินทร์เข้าไปยังห้องที่เธอยืนขวางทางเอาไว้ สองมือล้วงกระเป๋าเสื้อโค้ตสีดำยาวแล้วเดินไปยังทางที่เบญจมินทร์จากมา "เรื่องนี้ฉันเองก็รู้ดี" สายข่าวที่อยู่ทางนู้นก็ติดต่อมาเช่นกัน แต่การเจรจางานในครั้งนี้มันสำคัญมากถึงขนาดที่ไม่สามารถยกเลิกได้ สิ่งที่ทำได้คือการป้องกันให้รัดกุมมากที่สุดเพื่อปกป้องคุณโฬมให้ปลอดภัย "ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ ชายคนนั้นก็ไม่เคยออกมาต้อนรับเลย น่าน้อยใจจริง ๆ น้า" หลังจากตรวจสอบห้องสำหรับรับแขกคนสำคัญว่าไม่มีสิ่งใดผิดปกติและเรียบร้อยทุกอย่างแล้วเบญจมินทร์ก็เดินไปยังหน้าคฤหาสน์เพื่อออกไปต้อนรับคุณไอราพาไปยังห้องที่ได้ทำการนัดหมาย วันนี้หญิงสาวสวมชุดเดรสสีแดงสั้นรัดรูปเผยให้เห็นผิวสีขาวที่อยู่ด้านในอย่างชัดเจน ทุกคนต่างก็รู้ดีว่านอกจากเธอจะเป็นคนสำคัญแล้วเธอยังเป็นคนโปรดของเจ้านาย แน่นอนว่าการต้อนรับและทำให้เธอพอใจคือสิ่งที่สำคัญรองลงมาทีเดียว "ได้ข่าวว่าจะเดินทางไปประเทศไทยงั้นเหรอ" หลังจากถูกเชิญเข้ามาในห้องและประตูห้องปิดลง ร่างเพรียวระหงก็ปรายตามองคนที่เอาแต่ก้มหน้าอ่านเอกสารในมือโดยไม่สนใจว่าเธอได้เข้ามาที่นี่ สองเท้าย่างก้าวไปหยุดยังโต๊ะทำงาน เขย่งปลายเท้าหย่อนสะโพกนั่งบนโต๊ะของอีกฝ่าย เรียวขาไขว่ห้างเข้าหากัน กรีดตามองคนที่ยังคงเอาแต่เงียบ ทั้งที่มีของสวยงามอยู่ตรงหน้าแล้วเชียว โฬมเป็นผู้ชายที่ดูน่าเบื่อก็จริงแต่ในเรื่องของการทำงานและเซ็กซ์ของเขากลับเยี่ยมยอดมากที่สุด มันจึงทำให้เธอหนีจากเขาไปไม่พ้น "นายเองก็หัดสนใจฉันบ้างสิ ไม่ใช่สนใจแต่เจ้าแผ่นกระดาษบาง ๆ" คราวนี้เธอหยิบกระดาษในมือของเขาอย่างถือวิสาสะ จนคิ้วของชายหนุ่มขมวดเข้าหากันแล้วยอมที่จะเงยสบตากับเธอ "เรามาสนุกกันดีกว่า" หลังจากนั้นต่างฝ่ายต่างก็เข้าหากันด้วยความร้อนแรง บนโต๊ะทำงานที่กองไปด้วยเอกสารถูกกวาดลงบนพื้นทั้งหมดเพียงไม่กี่วินาที ก่อนที่เธอจะถูกผลักลงนอนบนโต๊ะแล้วเขาตามมาคร่อมทับด้านบน ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เซ็กซ์สำหรับโฬมคือการปลดปล่อยอารมณ์ทางเพศเท่านั้น เขาไม่เคยเล้าโลมหรือต้องทำอะไรที่มันยุ่งยาก และไอราก็ไม่เคยเรียกร้องมันจึงทำให้ทั้งสองอยู่ด้วยกันได้มาจนถึงตอนนี้ หลังจากเสร็จกิจเรียบร้อยร่วมสองชั่วโมง ชายหนุ่มก็เดินจากห้องออกไปเงียบ ๆ ให้เบญจมินทร์เข้ามาดูแลเธอต่อ สภาพห้องทำงานที่กลายเป็นสถานที่ระบายอารมณ์เละเทะไปหมด เบญจมินทร์เพียงมองมันอย่างด้านชา แล้วรีบเก็บกวาดห้องให้เรียบร้อยก่อนจะเดินไปหาหญิงสาวที่ยังคงเปลือยเปล่านอนอยู่ที่โต๊ะให้เขาช่วยสวมเสื้อผ้าแล้วพยุงพาเดินไปยังรถ "ไปครั้งนี้อย่าให้โฬมพาคนอื่นมาละ" "ทำไมคุณถึงคิดแบบนั้นละครับ" "ลางสังหรณ์ของผู้หญิงละมั้ง แต่ถ้ามีจริงก็แค่จัดการเธอซะ" รอยยิ้มของคุณไอรายามที่รถขับเคลื่อนออกจากคฤหาสน์ไปนั้นทำให้เบญจมินทร์รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี แต่การเดินทางไปยังหลายประเทศที่ใช้เวลาในการติดต่อยาวนานคุณโฬมก็จะให้อิสรินทร์ตามติดไปด้วยเสมอ เพื่อช่วยในการปลดปล่อยอารมณ์ "ก็หวังว่าการเดินทางในครั้งนี้จะยังคงราบรื่น" - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -