Chapter 22

1491 Words

Mabigat ang hangin ng paligid nang makababa si Nikolo sa sasakyan. May mga taong nakabantay sa buong mansion nila. This house was so cold and dull like the happiness has already gone out. Malaki nga ang bahay pero wala naman kabuhay-buhay. Midilim ang loob at tahimik. Maraming tao ang nakabantay sa buong palibot sa Moretti mansion. May mga baríl na nakatago sa ilalim ng mga damit na suot at alerto. Matitikas ang hinubog para lang makipagpatayan. This is his real world. Marahas. p*****n. Madilim. Malungkot. Huwad. At puno nang pagkukunwari. Sinalubong sila ng Consigliere ng ama. Cosimo— also the father of Cesare. Cosimo bowed down to him, showing his respect and acknowledging his presence. "Your father is waiting in his play room, Don Nikolo." Cosimo said stiffly. Tumango lang siya

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD