Bilang ni Adina ang mga araw na lumilipas. Pangatlong araw ngayon simula ng huli n'yang makita ang baliw na si Nikolo. Not that she's lonely, but something feels wrong. It is so unsettling not to see Nikolo after seeing him almost everyday.
Napatingin s'ya sa pulsuhan. Wala na ang pamumula at naghilom na ang maliliit na hiwa roon.
"Kapag hindi pa dumating si Nikolo sa araw na 'to, tatakas na ako bukas." Bulong n'ya sa sarili. "Makakalabas na rin ako sa letcheng bahay na 'to."
Nakagawa na s'ya ng plano. Kung magagawa n'ya iyon ng maayos... magiging malaya na rin s'ya sa wakas.
Nabaling ang tingin niya nang may kumatok sa pinto. Napabangon s'ya mula sa pagkakahiga at pasimpleng inayos ang sarili. Ilang sandali pa ang bumukas 'yon, at gano'n na lang ang pagdismaya n'ya na hindi si Nik
