UNHINGED OBSESSION

Chapter 11

Alam niyang kahit hindi pa man nagsisimula ang laban, talo na siya. Pero hangga't hindi pa kasal ang dalawa— kaya niya pang agawin si Adina mula sa boyfriend nito.

That's Nikolo's new goal. Ang agawin si Adina mula sa boyfriend nito ng harap-harapan.

Nakaharap si Nikolo sa napakaraming monitor screen sa harapan niya. Pinapanood si Adina na gumagawa ng mga gawaing bahay. Since it's Sunday and it's Adina's day off, hindi siya magkakaroon ng palusot para makita ito.

He installed almost fifteen cameras on Adina's house— mayroon sa bawat sulok ng bahay. Walang kawala sa paningin niya si Adina. Kaya naman kitang-kita niya ang lahat ng ginagawa ng dalaga. Alam niya ang bawat kilos nito. He knows every routine of her. Every little thing she does.

Nikolo found many little habbits of Adina. And he's taking notes of it. Nalaman niyang mahilig kumanta si Adina kapag naliligo ito. And yes, he also put cameras inside her bathroom. Araw-araw niyang pinapanood na maligo si Adina. He has seen her nakéd body countless times already and each time he watches — he masturbàted. He also found out that Adina loves to eat and knows how to cook. Kapag day-off ni Adina ay nasa bahay lang ito at nanonood ng palabas buong maghapon. Minsan lumalabas ito kapag niyayaya ni Claire gumala.

At ang mas kinaiinisan ni Nikolo ay nakatira sa bahay ng dalaga ang nobyo nito.

Nikolo wanted to kidnap that man ang tortúred him. Pero sa tuwing inaalala niya ang posibilidad na baka masaktan si Adina ay kinakalimutan niya lahat ng masasama niyang balak kay Mike.

Nagpatuloy siya sa panonood, ngunit sa kalagitnaan ng panonood sa dalaga, biglang may kumatok ng sunod-sunod sa kwarto kung nasaan siya. Of course the room was only available for him alone.

He sighs before standing up to open the door.

“What is it Cesare?” medyo may inis na tanong ni Nikolo sa kaniyang consigliere dahil naisturbo siya sa kaniyang panonood.

“Your father called, Don.”

Biglang naging seryoso ang mukha niya. Napatuwid ng ayos si Nikolo saka tinanggap ang cellphone na hawak ni Cesare at muling sinara ang pinto. He went back to his seat and stared at the phone for a moment.

Nikolo ready himself before answering the call. Tinanggal ni Nikolo lahat ng emosyon niya.

“Yes, father.” Sagot niya sa matigas na boses.

His father's cold and stern voice appread his ears shortly after.

“The initiation of rights is in a few weeks... you'll be the next one to lead the legacy, Nikolo.” Wika ni Giovanni sa anak pero walang pagmamahal sa boses nito. “I am warning you now Nikolo, don't ever give me disappointments or I will disowned you. Do you understand?”

“Yes, father. I will always make you proud.”

“As you always should because I don't have a useless son!” Matigas na sabi ni Giovanni.

Sanay na si Nikolo na makarinig ng gano'n nga salita sa kaniyang ama. Since his mother and siblings díed, Nikolo and Giovanni have never been a family again. Kasabay ng pagkamàtay ng ina at mga kapatid ang pagkasira ng kanilang pamilya.

"Non essere un idiota!"

Iyon ang huling sinabi ni Giovanni bago siya binabaan ng tawag.

He went silent. Bigla siyang nawalan ng gana. Every time he's talking to his father, he always feels drained after. Nakakaramda siya ng pagod pero may parte sa sarili niya na dapat gawin niya ang lahat dahil takot siya na baka mabigo niya ang ama. He doesn't want to be a disappointment.

Sometimes, he only convinced himself that his father was just like that towards him because he still cared for him. Alam niya kasi na sa likod ng malamig na pakikitungo ng ama ay naroon na pa rin ang pagiging tatay nito sa kaniya.

In a few weeks, he's turning thirty. And in a few weeks, he'll be back in Italy. Siya na ang magiging bagong pinuno ng Cosa Nostra. He'll be the new head of the Morettirian Mafia. And when he does... he'll be one step closer to finding the culprit behind his mother and siblings déath.

Malapit na rin niyang makuha ang hustisyang matagal nang inaasam.

Kaya kahit mabigat, kahit pa maubos siya, gagawin niya ang lahat mapaghigante lang ang ina at mga kapatid. Their déath was taboo. Pinagbawalan siya ng ama na huwag nang hanapin ang mga may kasalanan... but Nikolo says the other way around. Hindi niya kayang ipagsawalang bahala iyon.

Mula sa monitor screen, napansin niyang masayang masaya si Adina habang kumakain ito habang may pinapanood sa cellphone nito. Mag-isa na lang ito sa bahay... hindi niya na nakita ang asungot sa kanilang love story ni Adina. Siguro ay umalis ito nang hindi niya namamalayan.

By just looking at her happy face, Nikolo smiled. Medyo nabawasan ang bigat sa dibdib na dinadala niya.

Alam niya na hindi maganda ang ginagawa niya, but who cares? Wala siyang pakialam. Dahil ang importante sa kaniya ay ang makita araw-araw ang babaeng kinababaliwan niya.

A brilliant idea came into his mind. Kung wala ang asungot... may pagkakataon siyang masolo ang dalaga.

“Amoretto... you better welcome me to your home.”

While Nikolo was readying himself, Adina on the other hand was laughing so hard because of the show she was watching. Nanonood siya ng variety show habang kumakain.

“Ang sakit na nang tiyan ko!” Wika ni Dina sa sarili habang hawak-hawak ang tiyan na sumasakit na dahil sa walang humpay na pagtawa.

Matagal bago matapos si Adina sa pagkain dahil panay ang tawa niya. Hinugasan niya ang pinagkainan at naligo na katapos. Balak niyang ayain si Claire na gumala ngayon dahil mag-isa lang siya.

Umalis kasi si Mike papuntang Cebu dahil may convention itong dadaluhan doon. May family business sila Mike. Hindi man masyadong kilala pero maayos ang serbisyo nila sa tao. Tulad nila, may manufacturing company sila Mike. Competitor sila dati pero nang magkaroon ng relasyon silang dalawa ay natigil ito. Adina even suggested to his dad that they should adopt Mike's family's business under their name.

Matapos niyang maligo ay nagbihis siya ng casual na damit. Aayain niya lang naman si Claire na mag-shopping saglit dahil wala na siyang damit na pwedeng mausot.

When she was in the middle of tying her shoe lace, she heard a door bell outside her door.

“Sino kaya 'yon...”

Isang sapatos pa lang ang nasusuot niya. Tumayo siya at binuksan ang pinto. At gano'n na lamang ang gulat niya nang makita ang taong nag-door bell.

“Sir Nikolo?”

Nikolo was wearing simple denim jeans and a plain back t-shirt. Maganda ang pagkaka-ayos sa bukok nito. Bagong ligo at amoy na amoy niya ang panlalaki nitong pabango na hindi masakit sa ilong.

May dala itong paper bag na hula niya ay may lamang pagkain.

“Good morning!” Masiglang bati nito at may malapad na ngiti. “Can you let me in?”

Hindi pa nga nakakabawi si Adina sa gulat, nang biglang pumasok na lang si Nikolo sa loob ng bahay niya at talaga hinila pa siya nito papasok din sa loob.

“Wow... your place is good.” Manghang sabi ni Nikolo na para bang first time niyang makita ang loob.

“Paano mo nalaman ang address ko? At anong ginagawa mo rito, Sir Nikolo? It's Sunday. We don't have a session.”

Parang welcome na welcome si Nikolo. Basta na lang itong umupo sa couch at nag-de kuwatro pa. Nilapag nito sa lamesa ang dalang pagkain.

“Your father told me.” Pagsisinungaling ni Nikolo. Of course. “And since we are not in the 'session' can you stop calling me sir and just call me by my name? Can I cràsh in here? I brought you food.”

Mabilis na umiling si Dina. Mabuti na lang talaga at wala si Mike ngayon sa bahay niya. Dahil kung nandito 'yon, baka nagselos na 'yon kay Nikolo.

“Okay... Nikolo,” tawag ni Dina sa pangalan nito at kapansin-pansin na biglang umaliwalas ang mukha nito. “I'm sorry but I have plans today. Lalabas ako ngayon kasama si Claire. Aayain ko siyang mag-shopping.”

Biglang tumayo si Nikolo, “did you call her already?”

“Huh?”

“Sinabihan mo na ba si Claire na aalis kayo?”

Umiling si Adina, “pupuntahan ko pa lang siya sa bahay niya. Bakit?”

“Good!” Nikolo clasp his hand, “I can come with you. Ako na lang ang sasama sa'yo mag-shopping. I'm so bored, really. Might as well tag you along.”

Kumunot ang noo ni Adina pero may maliit na ngiti sa labi niya.

“Baka mainip ka lang sa akin kapag sumama ka, Nikolo.” She said, iyan kasi madalas sabihin ni Mike kapag sinasama itong mag-shopping.

“Yeah? Try me then.”

Bahagyang tumaas ang kilay ni Adina. Hindi niya alam pero natatawa siya kay Nikolo.

“Okay...” sang-ayon niya. “Saglit lang. Susuotin ko lang kabilang sapatos ko.”

Bago pa man siya makatalikod, hinawakan na ni Nikolo ang pulsuhan niya para pigilan siya.

“You sit down.” Nikolo guided her to sit down, “ako na kukuha.”

Nikolo picks up her other shoes and kneels in front of her. Siya na rin mismo ang nagsuot ng sapatos at nagsintas.

Adina couldn't explain why but she felt giddy inside... parang kinilig siya sa simple kilos ni Nikolo.

“There, there... perfect!” Nikolo looked up to her before smiling. “Let's go?”

Tumayo si Nikolo at inabot ang kamay ni Adina. Magkahawak kamay silang umalis ng bahay.

“I'll be your shopping buddy and your personal driver to today!” Excited na sabi ni Nikolo kaya napatawa si Adina.

“Okay, Mr. Shopping buddy slàsh driver!” Ngiti na sabi ni Adina. “Let's get going!”