UNHINGED OBSESSION

Chapter 17

It was dawn when Nikolo arrived at his own house in the city. Hindi siya umuwi sa mansion ng mga Moretti dahil ayaw niyang makita ang babaeng nagpakilala na soon-to-bride niya raw.

He dumped the woman behind. Bahala na kung magalit ang kaniyang ama sa kaniya pero hindi niya matiim na pakisamahan ang babae.

He doesn't like anyone. He only wanted Adina. That's all he needs.

Kagaya ng madalas niyang gawin ay hindi niya binubuksan ang ilaw ng kan'yang bahay. This is the house where he first saw Adina.

Dumaretso siyang mini bar niya at kumuha ng alak at mabilis iyon tinungga habang naglalakad patungong balkonahe. Just like what he did when Adina fiercely barged and offered him a marriage.

Mapait siyang natawa habang naalala iyon. Niyaya siyang magpakasal ni Adina pero sa ibang lalaki naman ito nagpakasal. It's just so ironic.

Maanghang at matapang ang alak pero hindi iyon alintana ni Nikolo. Tinungga niya ang alak na parang softdrinks lang iyon. Kahit pa parang napapaso ang kan'yang lalamunan sa init na hatid ng alak.

"You know that drinking like that can rot your kidney easily?"

Isang boses ang lumitaw mula sa bubongan niya. Tiningala niya ito at nakita ang nakalambitin na si Rocco mula sa bubong at tumalon patungong balkonahe.

"You're late. Where's Césare?"

Inagaw ni Rocco ang bote ng alak mula sa kan'ya at uminom ang gago.

"He's guarding something... I mean someone." Sagot ni Rocco at muling tumungga ng alak. "We prepared a birthday gift for you."

Tumalikod si Nikolo at iniwan si Rocco sa balkonahe pero agad naman na sumunod ang lalaki.

"You didn't attend my initiation ceremony for that bullshít?" Singhal niya pero mamaba ang boses. "You know that there are grounds for not attending the ceremony, Rocco. Lalo pa't may katungkulan kayong dalawa ni Césare. You have pledged your loyalty to the Cosa— to me."

"We are ready to face the grounds, Don Nikolo. Whatever it is," kibit balikat na sabi ni Rocco. "Césare too. Handa kami sa kahit anong parusa na ibigay mo sa amin dahil lamang sa hindi pagsipot sa seremonya. And if it's only loyalty... you have our loyalty even before the initiation. I pledged my life for you, Nikolo. Handa akong sumalo na bala para sa'yo."

Nikolo didn't answer to that. Or more on, he couldn't find a words to reply. Palabiro at hindi minsan lang magseryoso si Rocco. It isn't his nature to say those cringy words.

Umupo sila pareho sa high stool ng mini bar at kumuha ng tig-isang alak at tumungga mula sa bote mismo.

"Ano bang kagaguhan ang ginawa niyo sa Pilipinas para hindi kayo makauwi agad? Orazio tried calling to countless times but you both didn't answer."

"I told you... we prepared a birthday girl— I mean birthday gift for you." Ngumisi si Rocco. A playful smirk that Nikolo think his capo just did something naughty. "We know for sure, you'll like it. Love it even."

That drawn his curiosity.

"What is it?"

Rocco wiggles his eyebrows, "curious?"

"Stop fúcking with me Rocco. I'm not in the mood for some nonsense."

Humalakhak lang ito, "relax, don." Anito saka tumayo at naglakad habang bitbit ang bote ng alak. "It's in your cabin. You follow if you want to claim your present."

Nagdududa si Nikolo. Bakit sa cabin niya? That shít is far from the city.

Nasa gitna ng kagubatan ang cabin niya. At tanging piling tao lang ang may alam kung saan iyon. Even his father didn't know where his cabin was. It's their secret place. Puntahan iyon ni Nikolo kapag pakiramdam niya sobrang bigat ng kaniyang responsibilidad.

He didn't question Rocco again. He just followed him. Sumakay siya sa kotse at agad na pinaharurot iyon ni Rocco.

Hindi pangkaraniwan ang kanilang dinaanan na kalsada dahil siya mismo ang nagpakagawa niyon. The entrance of the secret road has a facial recognition system. It has cameras everywhere. At kapag hindi kilala ang taong dumadaan sa kalsada na iyon ay may baríl na kusang lumalabas sa mga sanga ng puno at pinapaputukan ang mga dumadaan doon na hindi kilala.

Pagkarating nila sa log cabin ay napansin niyang may mga nakabantay. Agad na yumukod ang lahat sa kaniya ng makita siya. Hindi umangat ang mga ulo nito hangga't hindi siya nakakalagpas.

"Those are my soldiers, don. Don't worry, they're my trusted ones." Pagsisiguro agad ni Rocco. "If someone spilled the whereabouts of the cabin, I'll shót them immediately myself. I will kíll them with my own hands."

The cabin was made out of logs. Dalawang palapag na cabin at purong gawa sa kahoy. Matibay ang bawat kahoy at bullet proof din dahil gawa sa espesyal na kahit ang cabin. Walang bakod dahil napapaligiran naman ng matatayog at mayayabong na puno.

Pagkapasok nila sa loob ng cabin ay nasa living room si Césare. Nakasuot ng salamin at may binabasa na kung ano sa laptop nito.

"Hey, where's the gift?" Ani Rocco.

Sandaling umangat ang sulyap ni Césare bago muling tumingin sa laptop.

"Room. Badly wrapped and asleep."

Naguguluhan na nagpalipat-lipat ng tingin si Nikolo kina Rocco at Césare. He couldn't quite comprehend everything.

"Wait. Wait. Are we talking about gifts, right?"

"Yeah," Césare and Rocco answered in chorus.

"Why is it asleep? What are you talking about? Buhay ba? Hàyop? Humihinga?"

Malakas na tumawa si Rocco, "tara sa taas para makita mo."

Kahit pa nagdadalawang isip ay sumunod pa rin si Nikolo. Nakasunod na rin si Césare sa kanila habang si Rocco ay nasa unahan nila.

They stopped walking when they reached his room's door.

"What now?" tanong niya.

"Open it and see for yourself, Don." Makabiluhang sagot ni Cesare. "We'll be downstairs. Enjoy our birthday gift."

Umalis ang dalawa at naiwan si Nikolo na naguguluhan. Those two were hiding something behind these close doors. Nararamdaman niyang may tao sa loob.

Hinanda muna ni Nikolo ang baríl bago dahan-dahan na binuksan ang pinto. At halos matumba siya dahil sa tumambad sa kaniya.

May taong nakahiga sa kama niya. May takip ang ulo nito. The woman was wearing a long white gown at medyo marumi iyon. Nakatali ang kamay at ang dulo ng tali ay tinali sa headboard ng kama.

Ilang beses na sunod sunod siyang kumurap. Nanlalamig ang kaniyang buong katawan at nangingig ang kamay. Maybe his mind was only tricking him. Kahit pa hindi niya makita ang mukha... kilalang kilala niya ang taong nasa loob ng kaniyang kwarto.

It's Adina...

Dahan dahan siyang lumapit. At habang papalapit siya, mas lalong lumalakas ang tíbok ng kan'yang puso. This can't be happening! This shouldn't be happening!

"Amoretto..."

Slowly with gentleness, Nikolo, removed the cover on Adina's head. At mas lalong kumabog ang puso niya nang makita ang walang malay na dalaga.

"f**k! It's really you, Amoretto..."

Hindi namalayan ni Nikolo na may tumulong luha na pala sa kaniyang mata. He's been longing for her. He misses her so much. And now... she's lying on his bed— though it's unconscious.

Lumuhod siya sa sahig at marahan na hinaplos ang mukha ng dalaga. May pasa ang pisngi nito at namumula ang leeg.

"Baby... it's you. You're real."

Nahihibang na bulong ni Nikolo. He didn't know he was craving for her until now. Gano'n na pala siya kasabik sa dalaga.

"Tanginà... ngayon, wala ka nang kawala sa akin."

He knows it's bad— that it's immóral. But he couldn't help it. Dahan-dahan niyang hinalikan ang labi ni Adina kahit pa tulog ito. He knows it's bad to kiss someone without their consent but f**k it! Hindi niya na kayang magtiis.

Kahit anong gawin niyang paghalik kay Adina ay hindi ito nagigising. Nikolo was kissing her aggressively. Kahit pa hindi tumutugon si Adina ay patuloy siya sa paghalik.

Tanginà! Matagal niya nang pantasya na mahalikan so Adina... and now, he wouldn't let that opportunity slide. Ginalugad niya ang bibig ng dalaga gamit ang dila.

He was moàning and enjoying her helplessness.

"Oh, f**k! So this is the feeling of kissing you, Amoretto. Your lips are so fúcking smooth. Your mouth is warm. Tanginà! Uulit ulitin ko 'to."

Hanggang sa bumaba ang halik siya sa leeg ng dalaga at ang kamay ay nagsimulang lamasin ang dibdíb nito. And Adina remain asleep. Walang kamalay-malay na ginagawan na siya ng kababalaghan ni Nikolo.

And suddenly... Nikolo stopped.

Mabilis siyang lumayo sa dalaga na parang napaso. At sinabunutan ang sarili.

"Fúcking f**k! f**k! f**k!" sunod sunod niyang mura habang naglakad ng paroo't-parito. "Shít! Did I just ràpe Adina...? f**k! f**k!"

Hindi magawang tumingin ni Nikolo sa dalaga. He took advantage of her.

"f**k! I'm horrible! Tanginà, ang baboy ko!"

Mabilis siyang umalis ng kwarto at hinanap sina Cesare at Rocco. Nanginginig ang kamay niya at hindi mapakali. Nakita niyang kinakausap ng dalawa ang iba nilang tauhan.

"Fúcking kill me right now! Tanginà! Kíll me! Show me no mercy! Shot me! f**k, kíll me! fúcking kíll me!"

Nabahala agad ang dalawa at dinala si Nikolo sa loob upang pakalmahin.

"Don, relax. Okay relax—"

"No! Kíll me!" Putol ni Nikolo at binigay kay Rocco ang baríl at tinutok iyon sa ulo niya. "Pull the trigger, Rocco! Kíll me, please... I-I al-almost ràped her! I almost r-rapéd the woman I love! Fúcking kíll me. I ràped her. Please, kíll me! Please... kíll me."

Halos mapaluhod si Nikolo. He can't stomach what he just did. He felt terrible. Pakiramdam niya ay masahol pa siya sa hàyop.

"Nikolo..." bulong ni Césare. "You stopped yourself. Okay? We know it wasn't your intention. Pinigilan mo ang sarili mo. That's all that matters."

Maraming beses na Umiling-iling-iling si Nikolo. Nanghihina ang tuhod niya at parang nawala sa sarili.

"I'm just like them... parang katulad lang din ako ng nagpatày sa ina at kapatid ko. I'm as horrible as them."

Nikolo was completely out of his mind. He isn't in his right state.

Sinulyapan ni Rocco si Césare at bumulong.

"I don't have the choice but to do this..." ani Rocco at mabilis na hinawakan ang batok ni Nikolo at may pinisil doon dahilan para mawalan ng malay si Nikolo, "What? Quits na tayo. Ginanito mo rin kaya ang babae ni boss." Ngumuso si Rocco ng makita ang mukha ni Césare na nakatitig sa kaniya. "Tulungan mo na ako buhatin. Ang bigat kaya."

"You're fúcking unbelievable."

Rocco throws a playful look at Césare, "idol mo na naman ako niyan? Sus, Cesare. Akala mo ba hindi ko napapansin na tinititigan mo ako? Sabihin mo, crush mo lang ako—"

Hindi na nagawang tapusin ni Rocco ang sasabihin ng mabilis na hinawakan ni Cesare ang batok ni Rocco at pinisil ang ugat kaya nawalan din ito ng malay.

"Fúcking noisy." Saad ni Cesare at iniwanan si Rocco na bulagta sa sahig.