UNHINGED OBSESSION

Chapter 18

Nagising kinabukasan si Adina na sobrang sakit ng batok. Kaagad siyang sinabahan at mabilis na bumangon nang maalala ang huling nangyari bago siya mawalan ng malay.

Kaagad na binalot siya ng kakaibang kaba at halos manlamig ang sikmura nang makita ang hindi pamilyar na kwarto. Parang rest house lang ang bahay dahil gawa sa kahoy.

Hindi niya alam kung nasaan siya. She can't even remember how many hours she had slept.

Mabilis siyang tumayo at lumapit si malaking bintana na gawa sa salamin. Nang malapit na siya ay parang may pumigil sa kan'ya at napaatras siya. Doon lang niya napansin na nakatali para ang sila niyang kamay at NASA kisame mismo ang dulo ng kabilang tali.

"Tulong! Please! Help! Tulungan niyo po ako!" She shouted on top of her lungs. "Help! May tao ba r'yan?! Tulong po! Tulungan niyo po ako!"

Suot niya pa rin ang wedding gown. At ramdam ni Dina ang bigat niyon.

Nakailag sigaw na siya pero parang walang may nakakarinig. Mula sa bintana ay kita niya ang labas ng bahay. Kagubatan iyon. Maraming malalaki ang puno at ang tatayog pa.

Sinubukan niyang kalasin ang kadena na nakatali sa kamay. Ngunit halos na pudpod na ang mga kuko niya hindi pa rin ito makalas.

"Tulong po! Help me, please! Help!"

Malapit na siyang maiyak. Mapapaos na lang siya, wala pa ring dunarating na tulong. Wala rin siyang maramdaman na may tao sa buong bahay.

Nakita niya ang nightstand sa 'di kalayuan sa kama. Abot niya ang gilid na bahagi niyon. But she can't reach the drawers. Kaya sinubukan niyang patirin para matumba. Gumawa iyon ng malakas na ingay nang matumba. Dali-dali niyang hinalungkay ang laman ng bawat drawers.

Baka may pwede siyang magamit na bagay para makalas ng kadena sa palapulsuan. Gano'n nalang ang kaginhawaan na naramdaman niya nang may nakitang gunting.

"Lord! Please help me!" munting panalangin niya.

She uses the scissors to breake the chains. Pero masyadong matibay ang mga kadena. Hindi manlang nagagalaw kahit anong gawin niya. Maya-maya pa ay nakarinig siya ng yabag mula sa labas.

A cold sensation runs down inside her. Kinabahan siya. At mas lalong bumibilis ang tíbok ng puso niya habang papalapit ang mga yabag ng paa. Lumalakas ang tíbok ng puso niya habang lumalakas din ang ingay ng bawat yabag tanda na papalapit na ang puncio pilato na 'yon.

Gigil na ginawang lagari ni Dina ang talim ng gunting pero gano'n na lang ang takot niya nang mabali ang gunting na hawak.

"Shít!" hindi niya mapigilang mura.

It's frustrating the hell out of her. Mas lalong nadagdagan pa ang kaba niya nang tumigil ang yabag at unti-unting umikot ang knob ng pinto.

Mabilis na tumakbo si Adina sa gilid ng kama at nagtago sa maliit na espayo nito mula sa dingding. Para siyang nasa aksyon movie at siya ang diba.

And just like in the movie... everything slowed down. Dahan-dahan na bumukas ang pinto at unti uting nagpakita ang tao.

It was a man... una niyang nakita ang Italian shoes nito. Sunod ang slacks na itim. Hanggang sa lumitaw ang itim din na damit nito... hanggang sa tuluyang naging buo ang tao at tuluyang nagpakita.

Hindi siya makapaniwala sa taong nakatayo sa pinto at nakahawak sa knob. She knows the man. Kilalang-kilala niya. Hindi alam ni Dina kung ano ang nararamdaman. Kung matutuwa ba siya dahil kilala niya ang lalaki o mas lalong matatakot dahil sa kilala niya ang lalaki.

"Good morning, Amoretto..."

Nagsitayuan ang balahibo ni Adina, parang bumalik tad ang kalamnan niya at nanlamig ang batok. Nanginig ang buo niyang katawan.

"N-Nikolo..." kakaibang kilabot ang naramdaman niya nang bigla na lang ngumisi si Nikolo at nagsimulang humakbang papalapit sa kaniya.

Tanginà! Parang ibang Nikolo ang nasa harapan niya. The Nikolo she was staring at doesn't have a soft gentle face. Ang Nikolo na naglalakad papalapit sa kan'ya ay marahas ang itsura. He looks... deàdly.

Naiyak si Dina dahil sa takot nang hindi niya namamalayan. Hindi niya inaasahan ito. She didn't see this coming.

Nasa tabi niya lang pala ang stalker niya. All along... her stalker was closer to her! Pero bakit gano'n? Hindi niya naramdaman na may kakaiba kay Nikolo dati? Why didn't she see any signs? Bakit hindi niya pinaghinalaan noon si Nikolo? Why? Why?!

Mas nadagdagan ang kaba at takot ni Adina nang makalapit si Nikolo at yumuko ito sa harapan niya.

Nikolo raises his and Adina instantly flinches. Nakapikit siya.

"Shh..." Nikolo's voice was like a lullaby. "I will not hurt you, Amoretto. Never. That's the last thing I would do."

Naramdaman niya ang paghaplos ni Nikolo sa buhok niya na parang pinapatahan siya. Dahan-dahan niyang binuksan ang mga mata.

"W-why are you d-doing this, N-Nikolo? D-did I do something to you? M-m-may naging a-atraso ba ako sa'yo? W-why are you d-doing this?" Adina cried out.

Mabilis na pinahid ni Nikolo ang mga luha niya pero inilayo ni Adina ang mukha. Nagdilim ang mukha ni Nikolo dahil sa ginawa ni Adina. And looking at his face... Adina can't help but to feel scared. Mas natakot siya lalo habang nakatingin sa madilim na mukha ni Nikolo.

"Be a good girl, Amoretto..." Nag-igting ang panga ni Nikolo at muling pinahid ang luha ni Adina.

This time... Adina didn't move her face away. She couldn't move. Nanlamig siya nang maramdaman ang daliri ni Nikolo sa kan'yang pisngi. Mas lalong siyang naiyak sa takot.

"Pakawalan m-mo naman a-ako, please... P-pakiusap. B-baka na-naghihintay na sa a-akin si Mike—"

"De puta!" Tumayo si Nikolo at mabilis na binalibag ang mga gamit sa mahawakan nito. "Don't you ever say that fúcking name on my face! Pangalan ko lang dapat ang babanggitin mo, Adina!"

Nikolo throws everything he holds. Adina on the otherhand, flinches every thing that Nikolo throws. Sa bawat kalabog, napapa-igtad siya. Napapapikit siya sa takot habang pinapanood si Nikolo na nagwawala at hinahagis lahat ng mahawakan.

"f**k that man!" malakas nitong sigaw at saka siya nilapitan. Hinawakan ni Nikolo ang braso niya at panga, "don't you ever mentioned that name again, Adina. Kung ayaw mong maging bangkay ang lalaking 'yon."

Matigas ang bawat salita ni Nikolo. Nasasaktan si Adina sa pagkakahawak ni Nikolo sa kaniyang panga dahil mahigpit iyon.

"Do you understand?" muling tanong nito. "Sagot, Adina?!"

"O-oo, oo..." tumango si Adina. Puno ng takot ang dibdib niya.

Matamis na ngumiti si Nikolo na parang hindi magwala kani-kanina lang. He smile so sweetly at her. Hinahaplos pa ang kaniyang buhok habang pinapatahan siya.

"Good girl. That's my baby. That's my Amoretto," hinalik-halikan ni Nikolo ang ulo at sentido niya.

And Adina flinches every time his lips touches her skin. Nandidiri siya. She's totally disgusted. Pakiramdam niya, marumi siyang babae sa tuwing dumadampi ang labi ni Nikolo sa balat niya.

"That's why I love you. You're such a good girl."

Nahihibang na si Nikolo. Parang isang baliw na lalaki. He's a total freak!

"Someone will come here. She's a woman. Bibihisan ka niya para hindi ka mabigatan sa damit mo." Ani Nikolo at malakas na pinunit ang damit niya dahilan para lumantad ang dibdib niya.

Mabilis na tinakpan ni Adina ang nakalabas na dibdib gamit ang mga braso. She hugged herself tightly. Wala siyang suot na panloob dahil sleeveless ang kan'yang wedding gown.

"You're body is so delicate," lumapit si Nikolo sa kaniya at bumulong mismo sa kaniyang tainga, "I can't wait to ravish that damn body of yours, baby."

Tumalikod si Nikolo at umalis. Nang maisara nito ang pinto ay doon lang umalpas ang boses niya. She cries as she hugs her exposed breàsts. Saka lang niya inilabas ang iyak na kanina pa pinipigilan.

"Mommy... Daddy..." Hikbi ni Adina habang nanginginig ang katawan. "Help me... Please. Find me."

She doesn't know where she was. Kung nasaan lupalop siya ng mundo. Pero panalangin niya na sana ay mahanap siya agad ng mga magulang. Hindi niya kayang manatili rito.

Tulad nang sinabi ni Nikolo ay may dumating nga'ng babae. There were two of them. Nakayuko lang ang dalawang babae habang papalapit sa deriksyon niya.

Walang ingay na hinubaràn siya ng dalawa. She resisted but the two women were strong. Hindi makatingin ng deritso ang dalawa sa kaniya.

"Help me, please. Help me. Tulungan niyo ako, p-pakiusap. Please, help me. Gusto ko go umalis dito. Please, tulungan niyo ako." Pagpapamaawa ni Dina sa dalawang babae habang binibihisan siya. "Mabayad ako kahit magkano. Tulungan niyo lang akong makatakas."

Kahit anong gawin niyang pagmamakaawa, nanatiling tahimik ang dalawang babae. Hindi nagsasalita. Hindi tumitingin.

They're like a robot. Na sumusunod lang sa utos. Mabilis na umalis ang dalawang babae nang matapos siyang bihisan. Nawalan ng pag-asa si Dina. She just cried on the corner feeling hopeless.

Nakaposas pa rin ang kadena sa palapulsuan niya. They're so tight. Mahigpit ang pagkakalagay na halos mamula na ang balat niya palibot.

This is not the wedding she dreamed about. Hindi ganito ang gusto niyang mangyari sa kaniyang kasal!

Lumakas ang kaniyang hagulgol nang maalala si Mike. She's supposed to be happily married now. Pero dahil sa letcheng Nikolo na 'yon ay nandito siya... nagdurusa at nakatali na parang isang bihag.

"Mike... please, find me. Kailangan kita ngayon. Claire, help me. Mommy... daddy... tulungan niyo po ako."

Nasa gitna siya nang pag-iyak nang muling bumukas ang pinto ng kwarto. Makalat pa rin iyon dahil sa pagwawala ni Nikolo.

May dalawang tray ng pagkain ang babae at inilapag iyon sa harapan niya.

"Eat." Tipid lang na sinabi ng babae at tumalikod.

Malakas na pinatid ni Adina ang tray kaya natapon sa sahig ang pagkain. She don't want to eat. Ayaw niyang kainin ang iyon, lalong-lalo na kung galing kay Nikolo. Bahala na mamatay siya sa gutom.

"I don't need your food!" Singhal niya sa babae na natigil maglakad dahil sa ginawa niya. "Pakisabi sa boss niyo na gago siya! Napakagago niya! Gago!"

Tinapunan lang siya ng tingin ng babae at umiling-iling-iling saka umalis ng silid.

Taas baba ang dibdib niya dahil nagpupuyos siya sa galit. Natatakot siya, oo, kinabahan pero galit siya ngayon. She trusted Nikolo, she thought he was her friend!

Si Nikolo naman sa kabilang banda ay nakaabang lang sa living room. Nang makita ang babae niyang tauhan ay agad niyang tinanong ito.

"Did she eat?"

Umiling ang babae nakayukod ito at hindi nakatingin ky Nikolo, "she kicked the food, Don. Said she doesn't need those."

Napabuntong hininga si Nikolo at napaupo na lamang.

"She's such a hard-headed woman." Aniya at unti unting ngumisi, "make me want her more."

"Pero iniwan lang sa pinas." Biglang sumabat ang boses.

"Shut the f**k up, Rocco."

"We kidnap her for you. Sobrang torpe mo kasi." Ani Rocco, "tapos wala manlang reward. Very wrong, boss."