Kuya.” Mahinang wika ni Selene nang magising. Nang marinig ni Kristian ang boses nang kapatid agad siyang napatingin dito. Nasa hapag sila noon ni Julianne at nag-aalmusal. Maging ang binatang nasa tapat ni Kristian ay napatingin din sa batang nakaupo sa papag malapit sa Mesa.
“Selene.” Wika ni Kristian saka inilapag sa pinggan niya ang hawak na tinapay at nag mamadaling tumayo at lumapit sa kapatid. “How are you? Are you still in pain?” Nag-aalalang tanong ni Kristian saka naupo sa tabi nang kapatid saka ginagap ang noo nito para pakiramdaman kung mainit pa ito.
“That’s a relief. Humupa na ang lagnat mo. Tinakot mo ako.” Wika ni Kristian na tila nakahinga nang maluwag nang maramdamang hindi na mainit ang kapatid. “I’m sorry was late. I promise not to leave you again. Kahit ano pang dah
