Chapter Twenty-Nine.
"Are you ready?"
Nilingon ang pinanggalingan ng boses at agad na napangiti ng makita si Piero. Unlike the normal days, Piero is wearing casual—just a simple jeans and a long-sleeve white polo shirt.
"Yep,” I replied while popping the "p"
"Weird,” nailing na wika nito habang naglalakad palapit sa pwesto ko. Hindi mawala ang ngiti sa labi ko ngayong dadalawin naming ang puntod ni Mama at Papa dahil sa nalalapit na undas. Matagal-tagal na rin muli nang huli ko silang madalaw sa sementeryo.
"Let's go?,” I almost jumped when someone snaked his arm on my waist only to find out it's just him. This past few days, mukhang nababawasan na rin ang pagiging mainitin ng ulo niya.
Bandang alas-tres na kami nakaalis ng mansyon. Napagdesisyunan din naming puntahan ang kinahihiml
