Chapter Thirty.
SOPHIA
"Where's the f*****g doctor?"
Isang pamilyar na boses ang nagpagising sa akin. Kahit hindi ko pa man imulat ang aking mata ay kilalang kilala ko na kung kanino ang boses na iyon.
"Easy bro! Para ka naman hindi maihi sa ginagawa mo!"
Parang gusto kong matawa sa pagiging OA ni Piero. Dakilang OA yan eh.
"Shut up, Niccolo!"
"Ang ingay nyong dalawa, alam nyo ba yun?"
Narinig ko namang saway ni Maxinne. Unti unti kong binuksan ang aking mata at tumambad sa akin ang hindi ma-drawing na pagmumukha ni Piero. Mukhang napansin nito ang tingin ko sa kanya at napabaling sa gawi ko. Agad na rumehistro sa kanyang mukha ang pag-aalala nang makita ko.
"Sophia,” umupo ito sa may upuan sa gilid ng kamang kinahihigaan ko. Ngayon ko lang napansin na nasa loob pala kami ng ospit
