“เป็นห่วงมันรึไง”
“นายว่าไงนะยามาดะ” ฉันรีบถามเมื่อไม่คิดว่ายามาดะจะถามฉันแบบนั้นมาก่อน
“ฉันถามว่าเธอเป็นห่วงไอ้ไดสึเกะมันเหรอ ฉันเห็นเธอมองมันตลอดเลย” ยามาดะถามย้ำอีกครั้ง ซึ่งก็ทำให้ฉันต้องรีบหันหน้ากลับมาสนใจงานเลี้ยงอีกครั้ง
“ฉันแค่อยากรู้ว่าโอซึนซึเกะจะทำยังไงต่อน่ะ ต่อให้เขาจะทำทีเป็นลงโทษไดสึเกะ แต่นั่นก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะมองว่าเราดีหรอก เขาแค่ทำไปเพื่อรักษาภาพลักษณ์ของตัวเองก็เท่านั้น” ฉันรีบอธิบาย
“ก็จริงของเธอ แต่เอาไว้ค่อยคิดทีหลังก็แล้วกัน เอาเป็นว่าตอนนี้ไอ้ไดสึเกะมันคงไม่กล้ามาวุ่นวายกับเธอสักพัก และเราคงยังกลับออกจากงานไม่ได้ เธอหิวรึเปล่า หรืออยากดื่มอะไรมั้ย ฉันจะไปหยิบมาให้” ยามาดะถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย ซึ่งฉันเองก็เพิ่งจะรู้สึกว่าคอแห้งแถมยังเหมือนจะหิวก็ตอนที่เขาถามขึ้นมานี่แหละ ก่อนหน้านี้มีความกังวลเต็มไปหมดจนลืมหิวไปเลย
“แค่น้ำสักแก้วก็พอ เดี๋ยวกลับไปกินที่บ้านก็ไ
