"Sana bunları nasıl anlatacağımı bilmiyorum. Daha önce bir başkasına da anlatamadım çünkü. Sözlerim hep kısa kaldı, devamı gelmedi. Belki, içim bir türlü eksilmeyen bir kederle kaplı olduğu içindir. Bilmiyorum! Kendimle ilgili bile bilmediğim bir sürü gerçeğim var, Selim. Hayatta her şey benim için öyle zor ki sana adınla hitap ederken bile düşünüyorum. Adın ağzımdan nasıl çıkacak; sen ben öyle söylediğimde neler hissedeceksin? Herkesi fazla önemsediğim için mi yoksa kendime olan inançsızlığım mı bunun nedeni, bilmiyorum. Belki psikolojik destek almam lâzım, geride kalan bir sürü şeyi yeniden kazanmak için. Mesela, yeniden hayal kurabilmek istiyorum ben. Bir gün anne olabileceğimi düşünmek istiyorum, anneme sahip çıkamadığım gibi, onun da bana yapamadığı gibi koruyup kollayacağım bir kızım
