O gün kasabada son günümdü. Beklediğimden çok daha hızla geçmiş ve umduğumdan da iyi sonuçlarla dönecektim İstanbul'a. Banu'ya anlatacak bir yığın mevzum vardı ve bunun için daha şimdiden sabırsızlanıyordum.
Kemal ve Hazal'la bir çocuk gibi zaman geçirip yorgunluğa teslim olduğum günün sonunda onları evde bırakıp Selim ile baş başa Mudanya'ya gittik.
Mudanya...
Gördüğüm az sayıda şehrin içinde bana deniz kokusunu genzime kadar çektiren sakin memleket. Selim'in yanında huzuru bir kez daha yakalayıp da kim olduğumu bir kez daha unutturan deniz şehri. İstanbul'un keşmekeşinden uzak, bana verdiği başka heyecanlarda anımsadığım huzur adresi. Böyle heyecanları yaşamak için geç ya da erken kalmış olmamın hiç önemi yoktu.
Selim ile el ele ilk kez yürüdüğüm sahildir Mudanya sahili. Belki de bu
