พลอยนับพรรณ

พลอยนับพรรณ เขาต้องการแก้แค้นผู้หญิงคนหนึ่งที่ทำลายความรักของเขา ในเมื่อเขาไม่มีความสุข เธอก็จะต้องไม่มีความสุขเหมือนกัน กันต์หรือ กรกรรณ์ คติภูมิ : หนุ่มวิศวะ ภาคเคมี ปี 3 อายุ 21 ปี สูง 185 น้ำหนำ76 หล่อ ผิวขาว สะอาด ผิวสีดำ นิสัย นุ่มลึก สุขม หล่อร้าย ลึก เก็บความรู้สึกเก่ง อะไรที่เสียไปต้องมีคนรับผิดชอบ พลอย พลอยนับพรรณ กิตติพงษ์ปรีชา : รุ่นน้องปี1คณะวิศวะภาคเคมี อายุ 18 ปี สูง168หนัก 45 สาวน้อยที่มองโลกดี อยากมีความรักที่สดใส มายอมแพ้ EP. คนที่รักจากไป “อย่าเป็นอะไรนะรดา…ได้ยินพี่ไหม” เสียงผู้ชายร่างสูงโอบอุ้มร่างคนรักที่นอนหมดสติจากการถูกรถชนอย่างแรง ร่างของเธอข้ามมาอีกฝั่งของถนนจนทำให้เธอหมดสติทันที “รดา.บอกพี่หน่อยได้ไหมเจ็บตรงไหน บอกพี่สิครับ..ฮึกก..รดาได้ยินพี่ไหม” เสียงสั่นเครือจนแทบจะทนไม่ไหว มือหนายกขึ้นมา มันสั่นไปหมดเมื่อคราบคราบเลือดเต็มมือ ไม่สิ มันต้องไม่เป็นแบบนี้สิ วันนี้มันต้องเป็นวันที่ดีของเขาและเธอ มันควรจะมีแต่ความสุขไม่ใช่เรื่องน่าเศร้าแบบนี้ “ คุณครับ..ช่วยถอยหน่อยนะครับ ให้พวกเจ้าหน้าที่ทำงานสะดวก” เสียงเจ้าหน้าที่กู้ภัยบอกให้เขาถอยออกมาเพื่อจะเอาผ้าดิบสีขาวคลุมร่างไร้วิญญานของเธอ “อย่าคลุมนะ…เธอไม่ได้เป็นอะไร…เรียกรถพยาบาลสิ เธอยังหายใจอยู่เลย…รดาตื่นสิ…ได้ยินพี่… อึกก” เสียงสะอื้นของลูกผู้ชายหลั่งไหลออกมาไม่หยุด ภาพความรักของเขา กำลังจะหายไป เขาจะทำยังไงจะอยู่ยังไง ได้โปรดอย่าเล่นทำกับความสุขของเขาครั้งนี้เลย …………………………………………………………………………………….. อีกฝั่งของความวุ่นวายบนท้องถนน "รอแปบนึงกูกำลังไป"เสียงหนุ่มวัยกำลังคุกคะนอนบอกเพื่อนที่รออยู่ที่โรงแรมให้รอ เพราะตอนนี้เหยื่อติดกับดักแล้ว ร่างบางหลับไหลแทบไม่ได้สติ มือไม้อ่อนด้วยฤทธิ์ยา "อ้ะ...อื้ออ"เสียงอื้ออึงเพราะความมึนงง มือหนาอีกคนรีบคว้ามาปลอบ "ชู่่วววรอหน่อยนะครับจะถึงแล้ว ร่างสูงคว้าร่างบางที่เมาไม่ได้สติ เข้ามาโอบเอาไว้ก่อนจะขับรถออกไปโรงแรม รอยยิ้มแสนร้ายกาจที่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้.. กล้องจิ้วที่กันต์ติดตั้ง คลิปนี้ราคาคงดีแน่นอนถ้าปล่อยออกไป ลูกคุณหนุไฮโซชื่อดังเมายาถูกรุมโซมม เขาคิดในใจมองแฟนสาวตรงหน้าอย่างได้ใจ จนลืมมองทางที่ตอนนี้มีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังข้ามถนน พอหันมาอีกทีก็เบรกรถไม่ทัน เห้ยยย! เชี่ยยยย อ๊ากกก(เสียงเบรก) โคมมม "อะโอ๊ยย...เชี่ยไรว่ะเนี่ยย..."เขาบ่นออกมาก่อนจะช๊อกเมื่อเห็นร่างผู้หญิงกระแทกหน้ากระโปรงติดมากลับรถก่อนจะตกลงเขาตาลุกวาวที่เห็นภาพตรงหน้ารีบลนลานขยับตัวออกมาจากรถแล้วเตรียมจะชิ่งหนีแต่ก็คิดขึ้นมาได้ มันต้องมีคนรับผิดชอบเรื่องนี้ เขาอาศัยช่วงจังหวะคนมุงย้ายตัวของร่างบางที่ไม่มีสติมาฝั่งคนขับแล้ววิ่งหนีไปเข้าซอยเล็กๆด้านหลัง โรงพยาบาล “ อาหมอครับ รดาเป็นยังไงบ้าง” เสียงสั่นๆวิ่งเข้าไปหาอาหมอประจำโรงพยาบาลคนตรงหน้ามองหน้าคนที่สั่นไปหมดทั้งตัว มือหนากำแขนของเขาแน่น มันยากจะทำใจจริงๆ เขาถอนหายใจออกมา “ ตากันต์ฟังอานะ คือ รดา.. ”เสียงอื้อในหูวิ่งลากยาววว...จนเขาตัวสั่นไปทั้งตัว...เสียงของคนที่เขานับถือเอ่ยออกมามันทำให้เขายืนแทบไม่อยู่ สองมือประคองแขนทั้งคู่ของอาหมอ "อะไรละครับ..อาพูดสิ..รดา ปลอดภัยใช่ไหมครับ.."เสียงของเขาสั่นไม่หมดตอนนี้ใจของเขาร้อนรนไปหมดแล้ว ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ...เขายังได้ยินเสียงของคนรักของเขาอยู่เลย คนที่โตกว่าตบบ่าของหลานชายเบาๆเพื่อปลอบใจ ก็อยากจะบอกว่าเธอปลอดภัยแต่สิ่งที่ยืนยันได้ตอนนี้มีเพียงร่างไร้วิญญาณของเธอกับลูก จริงๆ เขาไม่อยากจะมองคนที่ร้องไห้อย่างไม่เคยเป็น ได้แต่ส่งส่ายหัวเพื่อบอกอีกที่เดินเข้ามา ร่างสูงของกรน้องชายฝาแฝดของกันต์ วิ่งมาอย่างใจร้อนรนเช่นกัน สายตาของอาหมอทำให้เขาต้องเดินเข้ามาหาช้าช้า เพื่อตั้งสติ และบอกตัวเองว่าไม่ทัน น้องสาวกับหลานชายสุดที่รักของเขาไม่อยู่แล้ว ตอนนี้ที่พอจะทำได้คือ ให้กำลังใจพี่ชายเท่านั้น "กันต์ มึงใจเย็นๆ "กรคว้าแขนเพื่อนรักเอาไว้ เขาก็รักรดาไม่น้อยกว่าคนตรงหน้าหรอก รดาคือน้องสาวและยังเป็นคู่หมั้นของกันต์ ที่เขารักและเป็นห่วงมากเช่นกัน เราโตมาด้วยกัน ดูแลกัน จนวันนี้สิ่งที่เห็นมันก็ทำให้เขาเองก็เสียใจกับเหตุการที่เกิดขึ้นไม่น้อยกว่าเพี่ชายเลย หมอปุนณ์มองหน้าเขา กรเองพยักหน้าให้บอกความจริงอีกครั้ง แต่มันก็ยากไปจริงจริง ".....คือ..รดา..." “เงียบทำไมครับ…ตอบผมสิ..เมียเป็นยังไงบ้าง” คนเป็นหมอหลับตาก่อนจะเอื้อมมือไปจับไหล่หลานรักรัก มันยากเหลือเกินกับสิ่งที่เกิดขึ้น ใบหน้าของหลานเต็มไปด้วยความโศกเศร้า เรื่ิองที่น่ายินใจ แต่หลังจากนี้มันจบสิ้นแล้ว เขาถอนหายใจอีกครั้งก่อนจะบอกหลานให้รู้และรับความจริง “ กันต์ แกใจเย็นเย็น แล้วฟังอา ตั้งสติใจดี ตอนนี้รดาไม่อยู่แล้ว..รดาจาก... .” “มะไม่...รดาอยู่ไหน …..อย่าทิ้งพี่ไป”