Abel zorunlu uykusundan uyanmadan çocukları bulmalıydı ama daha nerden başlayacağını bile bilmiyordu. Kaleden çıkmıştı ki Teon'un kendisine doğru geldiğini gördü Sare. "Sare, bekle" diye de seslenince mecbur kaldı beklemeye.
"Buyrun lordum." Durup gelmesini bekledi Sare.
Koşturarak yanına geldi. Askerlerle birlikte cadıyı aramaya çıkmışlardı ama bulamamışlardı. "Sana teşekkür etmek istiyorum, hayatımı kurtardın. Hatta üçümüzün hayatını birden kurtardın. Sezgilerin kuvvetli."
"Önemli değil lordum." Teon'un aklından bir kadının nasıl olur da erkek gibi dövüşüp, cadı avcısı olabileceğini anlayamamanın verdiği şaşkınlık geçiyordu. Yüzünü görmediği nedimeye hayran kalmıştı, bir nedimeye.
"Diğer nedimelerden farklı olduğunu bir kez daha kanıtladın." Onunla konuşup onu daha yakından tanıma
