Fixing a broken heart

I am really late on my first class and take note this is the first day of class, jusko lord ikaw na po bahala sakin i really do hate monday, like who doesnt? Inaalala ko lang yung pangako sakin ni mommy na bibigyan niya ako malaking allowance kapag mataas ang makukuha kong grado for this sem, like seriously ang totoong gusto ko lang ay makapasa nothing more and nothing less like i want to enjoy my senior year before entering college. They say highschool life is the best and i will not be disagreeing with that, i want to enjoy life, live while i am young kabado ngunit tinahak ko ang aming room kahit na alam ko na late ako. "Goodmorning maam goodmorning everyone, im am deeply sorry for being late." "You're miss Valandres?." ani ng teacher namin na halatang nasa mid 30's na. "Yes po, maam." "Okay, you can take your seat since this is the first time i'll consider this, but remind you all na ayaw na ayaw kong nalalate sa class ko." masungit nyang sabi. "Okay po maam, pasensya na po." After that i decided to search for a vacant seats sadly hindi kame same strand ng mga kaibigan ko no choice, easy lang naman makipag socialize eh. May nakita akong vacant sa third row ng upuan to be exact i will be sitting next to a boy who's busy looking at his notes na parang magazine lang yun binabasa niya, i admit gwapo to kahit di to nakaharap sakin makikita mo sa facial features na may itsura siya, maputi at may kung anong awra ang meron siya palapit na ako papunta sakanya since vacant yung katabi niyang seats at kung maswerte nga naman it is near from the window, without hesitation i sit beside him at wala lang siya reaction hmmm masungit ata. "Hello!" masayang bati ko sakanya like this is my especialty so i would definitely sanay sa move na to like i really need friends here. Subalit di siya lumingon he still looking at his notes, i would not give up. The teacher is still busy discussing the house rules kaya i have time to have a chitchat session, i reach out my hand for a shake hands. "Im Genevie nga pala, and you?" Still not looking, suplado! "Hi! Genevie yuhoo!" ulet ko. Ayaw parin aba ayaw mo ah. I pinch his right cheeks at iginaya sa bandang harap ko ung mukha niya and there, dun ko unang nakita those mesmerizing brown eyes na parang inaakit ka kahit wala naman siyang ginagawa kundi nakatingin lang sayo, agad kong binitawan ang kamay ko sa pisnge niya but his eyes were on me already like he wants to ask why did i do such thing. "A-ano ayaw mo kase lumingon, nagpapakilala ako." He still looking at me and this time he smile. "I'm sorry, im just trying to annoy you, never thought you would do that." natatawa niyang sabi. Wait what? Annoy me? At baket? "Ah i see." i ackwardly laugh. "Marc Ian, but you can call me ian." he smile again tangna ang gwapo nga niya talaga plus his dimple is showing whenever he smile cutie. "Genevie klare but you can call me genevie." "Di pwedeng klare?" He still smiling. "Eh bat di pwedeng marc?" sabi ko. he laughed so hard right now nakakahiya napatigil sa pag sasalita ang teacher na nasa harapan at mga kaklase kong ngayon ay halos takang taka sa ginawa namin. "What so funny there, Mr.Ramos?" "Im sorry maam, may naalala lang po ako kaya natawa ako." Nagulat ako sa reason niya, like who will accept those responses ano yun okay lang tumawa pag may naalala kang nakakatawa? This boy amp. "Oh okay, so as i said..." The teacher didnt bother to ask more about his response,it was just totally okay at yun ung kinabigla ko halata namang masungit tong teacher na to bat parang okay lang sakanya yun? "Anong nakakatawa dun huy?" "Wala, i just find you witty." Wala na ako masabi after nun, im still confused sa response niya but then again natapos ang class kaya agad agad akong umalis kase ang usapan namin mag kakaibigan is mag memeet nalang kame pag breaktime na, kasabay ko sa pag alis si ian ng dadaanan ko na sana siya bigla niyang hinawak bag ko sa likod kaya napaatras ako at tumama likod ng bag sa may dibdib niya. "San ka mag bbreak time?" "Sa canteen?" "Sama na ko." sabi niya habang nakapamulsa at lumabas na, what was that?? Dali dali ko siyang hinabol habang siya papalapit na talaga sa canteen habang nag lalakad ako para sabayan siya natanaw ko na sina annie at melissa sa mesa ng canteen, sinenyasan nila ako para dun umupo sinenyasan ko sila pabalik at tinuro si ian na nasa harapan ko. Nag tataka silang tumingin sa harapan ko,binilisan ko lakad ko para maabutan si ian, tingin na tingin talaga sakanya ang mga naroon sa gwapo ba naman neto? "Ian! ano kase.." Sa wakas lumingon siya. "Hmm.." casual niyang sabi. "Andun kase mga kaibigan ko ummm sabay sana kame mag bebreak time.." "Ganun ba? Sige.." tipid niyang sabi sabay ngiti sakin sumabay lang ako sakanya sa pag order ng makuha ko order ko pumunta na ako sa inuupuan ng mga kaibigan ko habang sila gulat ng gulat paring nakatingin sakin, sakin ba? Nilingon ko kung san sila nakatingin si ian nasa likod ko pala na nakangiti sakanila. "Anong.." Nauna pa siyang umupo sakin di maalis tingin namin sakanya "Mind if i sit here girls?" "Its okay,its okay." sabi ng mga kaibigan ko,nilingon nila ako gamit ang makahulugang tingin, habang ako ay nag tataka parin, i've been so active on socializing but this one is rare like it is just our first meeting without even a proper introduction yet parang close na close na kame kung makaasta kung gano siya kasungit kanina masyado namang maaliwalas ngiti niya ngayon. An ackward silence for us,kumakain kame ng tahimik ng biglang nag salita si melissa. "Close pala kayo? Ian?" Kilala pala nila eto. "Ah oo."simpleng sagot niya. "Anong close? Kanina nga lang tayo nagusap ah." natatawa kong sabi Tinignan niya ako at ngumiti. Yung ngiting nakakahulog. "Yes, i know."