Queenly janell Sown
the girl who dream to be a real queen a girl who want a real crown ...
"Mama gusto ko paglaki ko tumira sa palasyo tapos dapat laging maganda gown ko tapos meron akong napakagandang korona ayun ang pangarap ko mama" nakangiting sabi ng batang janell
"Anak kahit wala kang korona at magagandang gown pwede ka pading maging reyna basta anak mag sikap ka magaral kang mabuti para matupad mo pangarap mo" nakangiting sabi din ng mama nya
"pero mama diba po prinsipe si papa kaya nya tayo iniwan kasi kailangan sya sa palasyo"sabi ng batang janell kaya naiyak ang mama nya
"anak oo prinsipe ang tatay mo pero.. iniwan nya tayo hindi dahil kailangan sya ng palasyo" nagtatakang tumingin ang batang janell sa kanya mama
"iniwan nya tayo anak kasi may pamilya na sya sa palasyo" umiiyak na sbai ng nanay nya pero hindi padin maintindihan ng batang janell ang sinasabi ng mama nya
"hindi mama sabi ni papa aalis sya kasi kailangan sya ng palasyo" sabi ng batang janell kaya lalong napaiyak ang mama nya
"diba mama umalis lang si papa dahil..dahil kailangan sya saapalasyo mama diba" umiiyak ng sabi ng batang janell
at the present.
dahang dahang bumukas ang pintuan ng palasyo pumasok ang napakagandang dalaga na nakasuot ng elganteng gown pinagtitinginan na sya ng tao sa palasyo maraming bisita sa palasyo dahil ngayon ipapasa ang korona dahang dahan syang naglakad ng makita nya ang taong hinahanap nya ang tatay nya lumapit sya sa tatay nya sabay sabi ng
"namiss mo ba ako papa" nakangiting sabi ng dalagang si janell ang ingay ng buong palasyo nagbubulungan nalilito sila bat tinawag ng babaeng nangugulo sa palasyo ang hari ng tatay pero si janell ayy nakatingin padin sa tatay nya ng biglang may nagsalita ang kinikilala ng lahat na nagiisang anak ng hari si princess sheiyien
"anong papa sino kaba at ginugulo mo ang palas-" di nasya pinatapos ng pagsasalita ni janell
"ako si queenly janell sworn anak ni haring hein ako yung anak ng hari nyo na iniwan nya nung bata pa yung anak nya na pinagsinungalingan nya" umiiyak na sabi ni janell pero nagulat sya ng biglang may sumampal sakanya ang mama nya
"janell ano ba toh! tara na umuwi na tayo" galit na galit na saai ng nanay nya pero pumiglas sya sa hawak ng mama nya sakanya
"ano mama aalis na naman tayo lalayo na naman tayo para ano para hindi madumihan yung pangalan ng hari na tinitingala nila yung hari na kahit isang beses hindi nagpaka ama sakin mama pagod nakong tignan lang sya habang sya nagsasaya tapos tayo naghihirap sabihin mo mama wala ba tayong karapatan sakanya wala ba syang obligasyon sakin?" umiiyak na saai ni janell
"mama tama na hindi dapat tayo yung nagsurusa sa kasalanang ginawa nya" sabay turo sa ama nya
"mama buong buhay natin wala tayong magawa kasi kabet kalang nya at anak nya ako sa labas pero wala tayong kasalanan ma kung sinabi nya nung una palang may anak at asawa na sya sa palasyo edi sana wala ako ngayon hindi ako yung nagdurusa" umiiyak parin na sabi ni janell pero napakalakas na sampal ang binigya sakanya ng kanyang ama kaya gulat na gulat sya
"ha HAHHAHA tignan mo sinaktan nya ako ayan ba yung hari nyo yung walang kwentang hari nyo sya ba yun" sabi ni janell sabay labas ng palasyo
"pababayaran mo ang pagiwan samin at pananakit ng damdaman namin pagbabayaran ko yun papa"
- Q U E E N