A woman who has never experienced being with her real parents. She has never experienced the care of her real mother, the protec

~♥~ The following events, names of characters whether alive or dead, places, occupations, mentioned in this story are purely from the imagination of the author of this story. If there is a similarity in real life it may not be intentional. ~This is the first time I'm going to make a w*****d story, so if there are any errors in the use of words and misspellings of words, please understand. Thank You Hope you'll have fun...... Plagiarism is a Sin. -ishagirl ~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~ "Nandito ka lang palang bata ka naku ikaw talaga!!." I heard lola Doreng's voice from behind. Nakaupo ako dito sa dalampasigan habang yakap ang mga magkadikit na tuhod ko. Anniversary kasi ng Orphan House kaya may program at salo salo. "Ikaw talaga, diba sabi ko sayo wag ka nang aalis kapag alam mong malapit nang magsimula yung program?" She said as she reached out to me. I glance at her and smile, "Sorry lola, hindi pa po kasi nagsisimula nung umalis ako eh, akala ko po mamaya pa mag s-start kasi maagaa pa naman." I explained. "Sya sya, halika na at nagsisimula na, mag peperform pa kayo mamaya." Tumayo na ako at nagpahila nalang kay lola papunta sa Orphan Hall----kung saan ginaganap ang mga events dito sa Orphan house. Malapit na kasi ang pasko kaya ngayon na ginanap ang Christmas party. Ang may ari ng Orphan House na ito ay ang mag asawang sina Mr. and Mrs.Huang. Chinese sila pareho pero marunong naman silang mag tagalog, wala din silang anak kaya dito sila nag se-celebrate madalas ng mga okasyon. Nasa tabing dagat ang Orphan house kaya naman gustong gusto din nila dito at syempre dahil binibisita narin nila kami. Sobrang bait nilang mag asawa dahil nasa 28 katao kami dito at sila ang gumagastos sa mga pangangailangan namin dito. Lahat kami nag aaral except sa mga babies palang. May mga bumibisita din madalas dito na mga artista at mga models para mag donate. "Lola hinahanap po kayo ni Madam Huang, nandon po siya sa back stage." Agaw pansin samin ni ate Marie nang nakapasok na kami sa pinto ng OH. Tumigil naman kami ni lola para maharap siya. "Ganun ba Marie? sige pupuntahan na namin, hinanap ko lang kasi itong si Rian." Sabi ni lola, at tinignan muna ako, tsaka niya ulit ako hinila para mapuntahan na niya si madam Huang, kumaway nalang ako kay ate. Medyo madaming tao ngayon dito sa Hall dahil ang alam ko may mga bisita kaming mga business man. Kaya naman naghanda kami ng isang sayaw para sa kanila. Nakahilera ang mga upuan at lamesa sa Hall na may mga telang nakalagay, kulay pula at green ang theme at nasa kaliwang bahagi naman ang buffet. Ang stage naman ay inayos para magmukhang presintable. May mga palamuti na santa clause na nakasabit sa bubong ng stage at may malaking Christmas Tree sa kanang bahagi ng stage sa unahan, habang nasa kaliwang bahagi ang master of ceremony. Talagang pinaghandaan ng mag asawa at mga staff ang christmas party na ito dahil ang elegante tignan. Dumiretso si lola sa backstage habang umupo naman na ako sa upuan ng mga kasing edad ko. Nasa isang lamesa kami na pabilog at nakikinig sa sinasabi ng MC. "Rian, sabi ni ate Marie mayayaman daw yung mga bisita ngayon." Pagkausap sakin ng katabi kong si Sofia. Sofia is my best friend here for almost 5 years. They family met a boat accident when they are island hopping in Palawan, kaya naman nandito siya because her parents and brother died. She's a bit chubby but pretty. Her skin was like milk at natural na medyo kulot ang buhok niya sa dulo. "Yeah, I heard that from ate Ethel lately." I gave to her my full attention. "You think they want to adopt a child?" She asked. "I don't think so, baka kasi lahat yan may anak na eh, and tatanda na oh." Sabay tingin ko dun sa mga naka suit na lalaki sa harapan. They're sitting on the round table, some are listening to what MC was saying, and some are talking. "Pero pwede namang matanda lang sila, but they don't have children, right?" Sumali na din si Aizhem sa pag uusap namin na ka-adjacent ni Sofia. Aizhem is half chinese and fili. Her skin was paper white and her body was slim. Katulad ni Sofia kaibigan ko din siya. Kaming tatlo lagi ang magkakasama. Magkakaklase din kasi kami kaya yeah, we're like a sisters na. "Even if they will adopt a child, hindi din siguro nila maibibigay lahat ng oras nila, because they busy with their businesses." I commented. "Yeah you're right Rian." Sofia said after hearing my point. Kahit naman siguro may mga anak sila, malalaki na din at puro business din ang pag tutuunan ng pansin. I love reading books about family matter and most of what i read is that they lose time for each other because their parents are so busy at work that they do not have time for their children, at yung mga anak naman nila ay busy sa activities ng school. But it may depends on our parents on how they maintain a good communication and family bonding. Ako kasi kahit na diko nakilala at nakasama ang mga magulang ko, kontento na ako dito sa OH kasi nanjan naman si Lola Doreng pati ang mga kaibigan ko, we're like a family naman na for me. And lola Doreng taught us na maging kuntento kung ano ang mayroon kami. Huwag isipin ang mga bagay na wala kami, bagkus pag tuonan dapat namin ng pansin ang mga bagay na mayroon kami. Dahil hindi kami magiging masaya kung ang wala kami ang iisipin namin. "Girls proceed na kayo sa back stage malapit na kayong mag perform." I heard ate Ethel from my back. Tumayo naman na kami para makapunta na sa back stage. We're wearing a red shirt na may print na 'MERRY CHRISTMAS' sa harap tapos nakasuot kami ng Santa hat. Naka lugay lang yung buhok namin pero naka mermaid curls naman. Sa pambaba naman ay white na balloon palda na may red sa pleats, ang haba ay two inches above the knee, and we wore white shoes, we're like cheer leaders. We're gonna dance and sing a Christmas Song. Nasa likod na kami ng stage at pinapapila na kami para maayos ang entrance namin. "Orphians have been prepared for this occasion. And now they are here to show us their performance....lets give them a round of applause!!!" The MC shouted, then lumabas na kami. Nasa gitna ako dahil triangle ang unang position namin, nasa mag kabilang gilid ko naman si Sof and Zhem, our knees are meeting the floor, then we slouch. Nang marinig na namin yung tugtog we looked up then ibinuka namin ang aming mga kamay. Nagpalakpakan naman ang mga tao......and our performance went on and on at the same time we bow. They gave us a big hand for that.... Pabalik na kami sa back stage nang biglang ma-out-of-balance si Aizhem, hahawakan ko na sana siya pero may sumalo na sa kanya. Then I look at the guy who catch my shunga shunga prend para sana mag pasalamat but he's looking at Aizhem so hinayaan ko nalang at sumunod na ako kay Sofia, na hindi yata alam yung nangyari dahil dire diretso yung lakad niya. Keri bels na ni Aizhem 'yon. Pag harap tuloy ni Sofia nag tataka yung itsura niya, pffftt. Bilis kasi maglakad. "Nasan na si Zhema?" She asked. I point my thumb on my back, "Yon oh nag piling Cinderella don.. Na-out-of-balance si ate mo gourl, tapos biglang may sumalo sa kanyang guy, kaya nandun pa yata nag papasalamat." I shrugged. "Ikaw talaga, bakit dimo tinulungan at hinintay?" Tanong niya ulit sakin. LUH bakit parang kasalanan ko pa? eh anga anga si ate mo gourl eh. "Ikaw nga tong dire-diretso sa paglalakad eh. May pupuntahan ka teh? Madaling madali? Natatae ka ba?" Rinig kong sabi ni Zhema sa likod ko. HHAAHAHAHA. "Paano ba naman kasi ang sikip ng palda ko gusto ko nang hubarin!." Buset na buset yung mukha ni Sofia...LUH HAHAHAHAHAHAHAHAHA. LT talaga tong si Sofia eh. "Papayat kana kase, diet diet din pag may time." Pang aasar pa ni Zhema. "Hoooyy!!, anong diet diet?! Ikaw nga isang ubo ka nalang eh!." Singhal naman ni Sofia habang tinatanggal niya yung kawit ng palda niya....Pffttttt. "Atlea--". I cut zhema off. "Tumigil nga kayong dalawa. Ang ingay nyo, nakakarindi kayo." Sabay muwestra ko sa kamay ko na mag layo silang dalawa. "Hmmpp." Sofia leered then continue removing her skirt. Sa aming tatlo ako lang ang matino. Kasi parehas silang abnormal. Pero kahit ganyan yang dalawa na yan sila ang pinaka close, dahil parehas silang may sapak. Habang papunta na kami sa room dito sa back stage para mag bihis patuloy pa rin silang nag aasaran. Hinayaan ko nalang sila. Nang makarating na kami sa room nag bihis na ako. I wore my white flowy dress. Nag bihis na din si Sofia at Aizhem. Pabalik na kami sa upuan namin at tahimik na yung dalawa sa magkabilang gilid ko. "Rian, anak pala ng kaibigan ni Mr. Huang yung lalaking sumalo sa akin kanina." Bulong sakin ni Aizhem. "Oh ano daw pangalan?" Tanong ko habang nakatingin ako sa dinadaanan namin dahil may mga upuan. "Nino?" Tanong din niya. "The guy who helped you?" "Ah..Timothy Riley Gomez." She answered with her eyes twinkling. "Okay." I answered without interest. Nang makarating na kami sa upuan nag sisimula nang pumila yung mga tao sa buffet. Nag aya na din si Sofia na pumila na kami. "Ay teh? Madaling madali?" Zhema started again. "Oo, gusto mo ba ikaw nalang kainin ko?" Pinandilatan ni Sof. si Zhema. "Wag!!! mauuna kapa sa jowa ko eh." Makahulugang sabi ni zhema na naka ngising aso pa. "Pano mauuna? Eh wala ka naman non?!" Pambabara naman ni Sof. "Ay wala ba?" Para naman silang bata niyan eh, di talaga mabubuo araw nila hangga't hindi sila nag aasaran. "Tumigil na nga kayo, kumuha nalang tayo ng pagkain." Singit ko sa kanila. "Ay teh gutom ka din?" Sabay pa nilang tanong. Nag tinginan pa sila at sabay silang tumawa. "Haysttt... Ewan ko sa inyo." Naglakad na 'ko papunta sa buffet para makapila na, sumunod naman na yung dalawa. Sa totoo lang natutuwa naman ako sa kanila kapag ganyan sila, at least napapagaan nila yung pakiramdam ko at napapatawa nila ako. Buti nga hindi sila nag kakapikunan. Una sa pila namin si Sofia, sunod si Aizhem, at nasa huli ako. Nang malapit na'ko para makakuha nang plato naramdaman kong parang may nakatingin sakin. I wander my sight and, there i saw the guy who helped Zhema a while ago. When he saw me staring at him, he avoided my gaze immediately. Hmmm bakit kaya nakatingin sakin 'yon kanina ko pa nararamdaman habang nagpeperform kami. Nagulat naman ako nang bigla akong kulbitin ni Zhema. "Oy, teh ikaw na, ano tatayo kalang jan?" Tapos tumingin siya sa likod ko, "May kasunod ka pa oh." She pursed her lips to my back. Tumingin naman ako sa likod ko at nagulat ako nang makita kong nandito na si Timothy. Nahiya naman ako kaya agad akong kumuha ng plato at kutsara para maka kuha na ng kanin. May server naman ng mga ulam kaya nilalapit ko nalang sa kanila yung plato ko kapag gusto ko yung putahe na 'yon at sila na bahala mag lagay ng ulam. Medyo kinabahan ako nang makita kong wala na sila Sofia and Aizhem sa unahan ko, nilibot ko ang paningin ko and there I saw them on our table they are eating already. Hinayupak talaga yung dalawa na 'yon, iniwan ba naman ako. "Neh. gusto mo ba nito?" Nabalik naman yung tingin ko sa server nang magsalita siya, nahihiya akong umiling at umabante na para maka kuha ng dessert. Shizzz nakakahiya sa nasa likod ko ang tagal ko yatang nakatingin sa mga prenny ko kaya natagalan ako ng konti don. Nang makakuha na ako ng dessert, mag lalakad na sana ako nang biglang may bata na bumangga sa hita ko kaya nadulas sa kamay ko yung plato na hawak ko at natapon. UGHHHHHHH wala na bang mas ikakahiya pa 'to? Tumingin yung ibang tao sakin, yumuko naman ako at sobrang bilis nang t***k ng puso ko. Buti nalang at may lumapit agad na server na lalaki at niligpit niya yung natapon na pagkain. I immediately looked at the little girl who had bump my tigh. Nag squat ako para matingnan kung ayos lang ba siya. "Are you okay?" I asked as I checked her face. "Hmmm," She noded. "Are you sure? Does anything hurt?" She just shook her head and smile. "Where's your mom?" Tanong ko habang nililibot ko ulit yung paningin ko sa paligid. "There she i---" She cut with the guy who suddenly appear in front. Tumingala naman ako at nakita kong si Timothy yung lalaki na nag salita. "Hey, Princess what happened?" Timothy asked the little girl as his eyes looked worried. "Ah, Sorry she bumped to me a while ago." Timothy shifted his gaze from the kid to me. Shizz ang kapal pala nang kilay niya sa malapitan, nakakatakot. Tumayo naman ako nang maayos at tumingin sa kaniya, kahit na parang lalabas yung puso ko sa rib. "Are you okay?" Nagulat naman ako nang tinanong niya ako non. "A..ahh.. Yeah I'm fine, sorry again I didn't notice her running earlier..ahm...". Shiz bat ganon nahihiya ako, nakatitig kasi siya sakin eh. "Alrigh. take care next time." Then he lifted up the girl. "Okay." Diko alam sasabihin ko kaya yun nalang. Nag bow ako ng konti at nilagpasan ko na sila para makapunta na sa table namin. Shizzz. While I'm on my way to our table I saw Zhema looking at me intently. "Anong eksena 'yon girl?" Tanong niya agad ng makarating ako. "Wala..uhmm.. nabangga lang ako nung bata. Diko naman napansin kanina habang papunta na ako dito dahil iniwan na ako nang magagaling kong kaibigan." I snorted. "Well, ang bagal mo kasi eh, gutom na gutom na'tong si Sofia." Sabay turo niya kay Sofia na nakalahati na yung pagkain niya. Hayyy nako. Ang galing. "Oh ano na kakainin mo ngayon? Hay umupo ka na nga lang jan at ako na kukuha nang pagkain mo para di ka na mabangga ulit." Malokong sabi ni Zhema at tumayo na para kuhanan ako ng pagkain. Umupo naman ako sa tabi ng magaling kong kaibigan at kinurot ko ng mahina yung braso niya. "What?" She gave me a glance, then started eating again. "Bakit niyo ko iniwan don? Hindi niyo man lang ako hinintay makabalik at kumain na kaagad kayo." Sabi ko sa kanya habang tiningnan ko yung buffet. She glanced at me again then back to her food. "Eh kasi naman ang bagal mo pong kumuha nang pagkain, purke't may pogi sa likod mo eh." Kumunot naman ang noo ko sa sinabi niya. "Anong mabagal, hindi naman ako yung mabagal, yung server yung mabagal dahil hinahalo pa nila yung ulam bago ilagay sa plato ko." Sabi ko sa kanya habang nag ge-gesture pa ako na parang may dinadakot akong ulam. "Ewan ko sayo huwag mo ako guluhin kumakain ako." Sabay kain niya ulit. Hayyy, hinayaan ko nalang siyang kumain. Hinintay ko nalang dumating si Zhema. Pumangalumbaba nalang ako sa lamesa habang nililibot ang paningin sa paligid. Maraming matatanda ang nag uusap usap at ang iba ay kumakain. Halatang halata sa kanila na marangya ang kanilang buhay. Hindi naman ako naiinggit sa tuwing nakaka salamuha kami ng mga mayayaman na kasing edad namin, dahil hindi iyon ang turo sa amin ni lola. Mas magiging masaya daw kami kung magiging kuntento kami sa mga bagay na mayroon kami. Tama naman siya dahil walang naidudulot na maganda ang pag kakainggit sa kapwa. Hindi naman masama ang mainggit, kung hindi mo ito iisipin sa masamang paraan. Envy other people should be used in a good way. Gawing inspirasyon ang mga taong kinaiinggitan, upang pag butihin ang ating pag aaral at matutong mag sikap, para sa mga bagay na gustong makamit. Nang tumingin ako sa buffet nakita ko si Aizhem na nakikipag usap na sa isang lalaki na naka suit, naka talikod sa akin yung lalaki kaya di kita yung mukha. Hay nako hindi na yata ako makaka kain ne'to. Tumayo ako at lumapit sa kanilang dalawa nang kausap niya. Nang malapit na ako, agad naman akong napansin ni Zhema kaya hinila niya yung kamay ko. Pagtingin ko naman sa kausap niya yun nanaman yung lalaki kanina. "Oh, sorry kukuhanan nga pala kita ng pagkain." Bulong sa akin ni Zhema at tumingin sa kausap niya. "Ah. Timothy this is Rian, Rian si Timothy." Oh I felt akward, he bring his hand up to shake my hand. I reached for his hand naman at nakipag shake hands ako. Pero binawi ko kaagad, gosh nahihiya pa din ako, kasi naman nakaka intimidate yung awra niya para siyang aso na di ka kilala, na kapag tinignan mo tatahulan ka. He's eye were very serious, napansin ko lang na sobrang itim non, parang kapag tinitigan mo mahihigop ka. Nakaayos din yung buhok niya, kahit medyo mahaba at naaabot na yung kilay niya. He has a thick eyebrows and eyelashes. His nose is pointed at sakto lang ito sa korte ng mukha niya. And his thin and red lips na makurba ang itaas na animoy pana ni kupido. Siguro base sa built ng katawan niya mas matanda siya sa amin. Oh well hayaan mo na nga Rian. Bigla naman akong nahiya lalo nang magsalita si Zhema dahil diko napansin na nakatitig na pala ako sa kanya. "Sige na Timothy kukuha ko pa ng pagkain si Rian, you know." Makahulugang sabi ni Zhema sabay hila na sakin paalis don. "Ikaw ha. nakakahalata na ako sayo titig na titig ka sa kanya kala mo, ngayon lang naka kita ng gwapo. Well ngayon palang nga siguro, dahil mukhang shokoy yung mga kaklse natin HAHAHA." Napailing na lang ako kay Zhema nang sinabi niya yon. Kumuha na kami ng pagkain ko at agad na bumalik sa lamesa. Habang kumakain naman ang mga bisita ay nagsalita si Mrs. Huang ng pasasalamat sa pagdalo nang mga ito dito, ganun din anv ginawa ni Mr. Huang. We waited till the program end. Madilim na nang matapos ito kaya konting paalaman lang ang ginawa at nag sialisan na ang mga bisita. ===============<3============== ===============================