Persephone: His Beautiful Prisoner

Content Warning: This story contains dark themes, morally gray characters, manipulation, and mature content. Reader discretion is advised. “Run, Persephone! Run!” umalingawngaw ang malalim na boses sa gitna ng kagubatan kasabay no’n ang nakakatakot na tawa. Panay ang pagtakbo ng isang babae. Gusot-gusot ang suot na dark blue satin night gown. Ang kanyang kulay tsokolateng mahaba at kulot na buhok ay magulo. May bakas na dugo ang gilid ng labi. Kita ang takot sa kanyang mga mata at ang tanging hiling na lang niya ay tuluyang makatakas sa impyernong ito. Walang pakialam ang babae sa kirot at pagmamanhid ng mga paa habang nakayapak na tinatakbo ang masukal na kagubatan. Malamin na ang gabi, pero sapat na ang ilaw mula sa bilugang buwan ang naging tanglaw sa madilim na lugar. Ilang beses na ring sumasagi ang kanyang suot na damit sa mga sanga ng puno’t halaman. At may pagkakataong nasusugatan rin siya. Ngunit, wala siyang pakialam. “Percy, Percy,” ungol ng isang lalaki, malalim ang boses at nakakapanindig balahibo. Boses na ayaw na ayaw na marinig ni Persephone. “Tigilan mo ako! Please, lubayan mo ako!” nanginginig niyang sigaw sabay takip ng kanyang tenga. Gusto niya mang pumikit, pero hindi niya magawa, dahil natatakot siyang sa pagdilat niya, ay baka nasa harapan na ang demonyong kinakatakutan niya. “My Persephone...” ulit ng nakakapanindig balahibong boses, umalingawngaw sa buong kagubatan, pero alam ni Persephone, na ang boses na iyon ay nasa gilid lang ng kanyang tenga, kahit na ang totoo ay wala siyang katabi. She keeps running in circles, trying to find her way out. Pero paulit-ulit lang siyang bumabalik sa iisang lugar, hanggang sa napatigil siya sa isang malaki at modernong bahay. Nanlumo si Persephone. Kahit anong gawin niyang pagtakas ay palagi siyang dinadala rito... Sa mansyon ng demonyong iyon. Napaupo si Persephone sa maputik na lupa. Kasabay no’n ang pagbukas ng malaking pintuan ng mansyon, at iniluwal no’n ang isang lalaki na walang suot na pang-itaas at tanging maong na pants lang ang suot. Lantad ang maganda at maskulado nitong katawan. Pero ang kaagaw-agaw pansin ay ang hiwa sa may dibdib na tila bago pa. Tumutulo ang dugo, pero para sa lalaki ay pawang wala lang. His dark eyes beamed the moment he saw the fragile and weak woman in front of her. His lips curved into a sly smile. “I told you, Percy, you can’t escape from me,” aniya habang dahan-dahan itong lumakad papalapit kay Persephone. Napaupo ito para ma-level ang kanilang tingin. Persephone trembled terribly. Sinubukan niya pang umatras pero nahuli ng lalaki ang kanyang baba at mahigpit itong hinawakan. Ramdam ni Persephone na kapag gumalaw pa siya ay baka tuluyang magka-pino ang buto niya sa bibig. Sa kabila ng mabibigat at mabilis na paghinga, sinubukan ni Persephone na kumalma. “Please, patakasin mo na ako... Please... Kuya... Kuya Ymir... Please, have mercy on me!” naiiyak niyang saad, nauutal. Kita ang takot sa kanyang mga mata. At muling tumulo ang malalaking butil ng luha. The man wiped her tears away using his thumb with blood. Ngumiti siya. “My dear, Persephone,” aniya, malalim ang boses. “Sa tingin mo papatakasin kita ng gano’n-gano’n lang? You’re mine, Percy. The moment I claimed your virginity, you became mine.” “Hangal!” nanginginig na sigaw ni Persephone, pilit na pinapatatag ang sarili. “Magkapatid tayo! How could you do—” Ymir looked at her lips, brushing his thumb on her lips, madiin, hanggang sa ipasok niya ito sa bibig ng babae. Nalasahan ni Persephone ang lasang tanso mula sa hinlalaki ng lalaki. Walang tingil sa panginginig ang kanyang buong katawan. “Kapatid?” tanong ni Ymir. He chuckled, dangerously. His cold eyes softened. Ang isang kamay niya ay marahang sinuklay ang buhok ni Persephone, dahilan para manginig ito ng labis. “The moment you spread your legs on me, kapatid ba ang tingin mo sa ‘kin?” muli siyang napatawa at inilapit ang mukha sa babae. “You’re not my sister, Persephone. Because I don’t accept you as one.” Tumayo siya buhat ang magaang katawan ng babae na para bang sako ng bigas at dinala papasok sa mansyon. “Bitawan mo ako, Kuya!” sigaw ni Persephone, pinupukpok ang kamay sa likod ng lalaki na may mga maliliit na sugat mula sa kuko. “Bitawan mo ako!” Pero hindi siya pinakinggan ng lalaki at tuloy-tuloy itong pumasok sa loob ng mansyon, hanggang sa marating nila ang master’s bedroom at itinapon ang katawan ni Persephone sa malambot na kama. Bago pa tuluyang makatakas si Persephone, kinulong na siya ng lalaki gamit ang matipuno nitong katawan. He started kissing her neck, earlobes, lips, and every part of her body, while Persephone silently cried her heart out. Kahit anong gawin niyang pagpupumiglas, nauuwi lang iyon sa marahas na pagkakahawak sa kanya. “You’re mine, Percy,” bulong ni Ymir, habang gumagapang ang kamay sa ilalim ng maruming nightgown ng babae. Agad na nagtungo ang malikot na kamay sa gitna ng babae at walang habas iyon pinaglaruan. Isang impit na ungol ang kumawala sa bibig ni Persephone. Agad siyang natauhan at tinakpan ang bibig, pero bago pa tumama ang mga palad sa bibig ay naunahan na iyon ng bibig ni Ymir at saka ito mapusok na hinalikan. “Is moaning for me, considering yourself as my sister?” Ymir boldly asked, chuckled dangerously. “I don’t think you want me to be just your brother, Percy. How about this...” Ymir clicked her breast while watching Persephone’s reaction, satisfied. “When you reach twenty, we’re going to get married...” Ymir suggested. “Of course, that’s two years from now, and I can wait. But remember, I’m only gonna marry you because of your body, Persephone. Don’t you dare involve feelings, or you might suffer a deadly punishment.” Hingal na hingal na napabalikwas si Persephone sa kanyang kama, tagaktak ang pawis. Mabilis niyang inikot ang tingin sa paligid at doon niyang napagtantong nasa dorm siya ng university na pinapasukan niya. Nakahinga siya ng maluwag, pero agad ring napatili ng bumukas ang pintuan ng banyo at lumitaw ang kasamahan nitong may face mask sa buong mukha. “Nananaginip ka ulit?” tanong ni Kimberly. Wala sa sariling napatango lang si Persephone, saka ito tumayo para uminom ng tubig. “Sus, panaginip lang ‘yan. Hindi magiging totoo ‘yan. Magpahinga ka na. Orientation natin bukas.” Ang hindi alam ng kanyang ka-dormmate na totoo g nangyari ang kanyang panaginip. Muling nilingon ni Kimberly ang kaibigan at ngumiti. “Magiging maayos rin ang lahat, Percy.” Iyon ang akala ni Persephone. Dahil kinabukasan, sa mismong kompanyang pinag-iinternan niya ay nakita niya ang taong pilit niyang binabaon sa kadu-duluhan ng lupa. Ymir Sebastian Salvatore stood in front of her, broad chest, elegant posture, but with a sinister smile. “It’s been a while, my dearest sister.”