İyi okumalar dilerim...
Gülpare'den anlatım...
Gözlerime sisler inmiş etrafımda koşuşturan herkese tepkisizce baka kalmıştım. Burnuma doluşan koku canımı yerinden sökerken güçlükle kendimi dizginlemiş ve çeyiz yerleştirme işini bitirmiştim. Saniye abla "hadi kızlar kafeye" dediğin de yine ayrı bir koşuşturma başlamıştı. Ben evin güzelliğine bakmaktan kendimi alamamıştım. Beykoz'da iki katlı, geniş bahçeli ve havuzlu müstakil bir evdi. Bahçesi rengarenk çiçeklerle kaplıyken kocaman ağaçların olduğu ayrı bir koru da bulunuyordu. Derin bir nefes alıp tebessümle bize doğru sarmaş dolaş yaklaşan Bekir ve Gökçe'ye baktım. Gökçe "ellerinize sağlık" derken ben burnunu sıkıp "sus daha işimiz bitmedi hadi düş önüme bakalım" dedim. Bahri baba ve diğerleri evde kalırken biz benim arabamla kafeye geç
