Nag-aaya na si Bryan na kumain kami pag-uwi namin. Pero sabi ko, kinabukasan na lang, dahil sabado naman. Medyo tulala pa kasi ako at hindi pa nakapag move-on sa pagkikita namin ni Javier.
Sa edad ko na kwarenta mahigit, saka lang ako nakaramdam ng ganito. Kakaiba, para bang gusto ko yakapin si Javier kanina at gusto ko siya kamustahin.
“Nakatulala ka na naman. Next month aalis na ako, alam mo naman na pamamanhikan namin sa probinsya, sa magulang ni Laria. Paano kita iiwan kung ganyan ka,” sabi ni Bryan na inismiran ko.
“Wag kang OA! Bago lang kayo, pamamanhikan na agad?” nagulat na tanong ko dito.
“Hindi ko ba nasabi na buntis na si Laria?” tanong muli ng kaibigan ko na inilingan ko lang.
“Gusto ko na kasi magkaroon ng pamilya, naiinggit ako sa mga ka batch natin na marami ng an
